II SA/Go 829/15
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-11-27
Skład orzekający: Michał Ruszyński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego wzywające inny organ do ustosunkowania się do zażalenia strony, a przesłane stronie do wiadomości, stanowi akt lub czynność podlegającą kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego wzywające Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do ustosunkowania się do zażalenia strony, a przesłane skarżącej jedynie do wiadomości, nie jest aktem lub czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. Nie zostało ono skierowane do skarżącej, nie dotyczy bezpośrednio jej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a jedynie ma charakter informacyjny i porządkujący postępowanie między organami.Stan faktyczny
D.B. wniosła zażalenie na niezałatwienie w terminie spraw z jej wniosków o pomoc społeczną. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO), działając na podstawie wyroku WSA, wezwało Dyrektora MOPS do ustosunkowania się do zażalenia i nadesłania rozstrzygnięć. Pismo to zostało przesłane D.B. do wiadomości. D.B. zaskarżyła to pismo SKO do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 27 listopada 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wezwania do ustosunkowania się do zażalenia p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. D.B. wniosła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na niezałatwienie w terminie przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej spraw z jej wniosków o pomoc społeczna złożonych w październiku, listopadzie i grudniu 2014 r. oraz w styczniu 2015 r.
Pismem z dnia [...] września 2015r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uwzględniając wskazania i ocenę prawną zawartą w prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2015 r., sygn. akt II SA/Go 262/15, wezwało Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej do ustosunkowania się w terminie 14 dni do treści zażalenia strony, w tym do wyjaśnienia kiedy, w jaki sposób i w jakiej formie zostały załatwione sprawy z wniosków strony, a także do nadesłania wydanych z tych wniosków rozstrzygnięć, zawiadamiając o powyższym wnioskodawczynię. Jako termin załatwienia sprawy Kolegium wyznaczyło dzień 6 listopada 2015 r.
Na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015r. nr [...] D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem oraz wnosząc o usunięcie naruszenia swego interesu prawnego wywołanego powyższym pismem organu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że nie mieści się ono w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego.
W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zakres ich właściwości rzeczowej został uregulowany w art. 3 § 2 p.p.s.a.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 roku nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tzn. innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:
1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
3) mają charakter publicznoprawny oraz
4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji, a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).
Zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015 r. nr [...] nie spełnia w odniesieniu do D.B. drugiej i czwartej ze wskazanych wyżej przesłanek "aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Nie zostało ono bowiem skierowane do skarżącej, lecz do Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, zaś D.B. zostało ono przesłane jedynie do wiadomości, celem zapewnienia stronie możliwie szerokiej i wyczerpującej informacji o sprawach wszczętych jej pismami. Ponadto brak jest jakiegokolwiek bezpośredniego związku między treścią zaskarżonego pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Jego treść bowiem nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku. Prowadzi to do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło