II SA/Go 83/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 22 marca 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę I.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie zamiaru wykonania robót budowlanych. Pismem z dnia [...] marca 2012r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia ww. wyroku. W dniu 23 marca 2012r. wpłynął do Sądu drogą elektroniczną wniosek skarżącego o wydanie "nagrania z sesji Sądu dziś 9.40 rano", która odbyła się 22 marca 2012r. Pismem z dnia [...] marca 2012r. I.S. został poinformowany, iż jego wniosek o wydanie nagrania jest obarczony brakiem formalnym, tj. jest on niepodpisany. Wobec powyższego wezwano skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, braku formalnego ww. pisma poprzez jego podpisanie i przesłanie do tutejszego Sądu, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a.). Jednocześnie poinformowano stronę skarżącą, iż zgodnie z art. 100 § 1 p.p.s.a., przebieg posiedzenia jawnego (rozprawy) utrwala się w formie protokołu. Zgodnie z art. 102 powołanej ustawy przebieg czynności protokołowanych może być ponadto utrwalony za pomocą aparatury dźwiękowej, co w sprawie II SA/Go 83/12 nie miało miejsca. Pouczono również skarżącego o możliwości złożenia wniosku o wydanie kserokopii protokołu z posiedzenia, na którym zapadł przedmiotowy wyrok z dnia 22 marca 2012r. W dniu 28 marca 2012r. do Sądu wpłynęło kolejne pismo I.S., w którym oświadczył, iż odwołuje się od ww. wyroku oraz oczekuje pisemnego uzasadnienia tego orzeczenia i nagrania z posiedzenia z dnia 22 marca 2012r. Zarządzeniem z dnia 28 marca 2012r. udzielono skarżącemu informacji, że ww. pismo zostało potraktowane jako informacja o zamiarze złożenia skargi kasacyjnej, a w pozostałej części jako wniosek o wydanie nagrania z posiedzenia Sądu z dnia 22 marca 2012r. Zarządzeniem z dnia 4 kwietnia 2012r. Przewodniczący składu orzekającego na rozprawie w dniu 22 marca 2012r. oddalił wniosek skarżącego o wydanie nagrania z przebiegu posiedzenia sądowego. Zarządzenie to skarżący odebrał osobiście w dniu 6 kwietnia 2012r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 52 akt sprawy). Pismem nadanym w dniu 3 kwietnia 2012r. (data wpływu do Sądu – 10 kwietnia 2012r. – 53 akt sprawy), skarżący poinformował, iż odwołuje się od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. oraz, że oczekuje pisemnego uzasadnienia wyroku i nagrania z posiedzenia z dnia 22 marca 2012r. W dalszej części pisma strona przedstawiła swoje stanowisko w sprawie. Zarządzeniem z dnia 20 kwietnia 2012r. Przewodniczący Wydziału uznał, iż ww. pismo stanowi skargę kasacyjną. W dniu 20 kwietnia 2012r. skarżący odebrał odpis wyroku z dnia 22 marca 2012r. wraz z uzasadnieniem oraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Po myśli art. 141 § 1 p.p.s.a w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ponadto cyt. ustawa wymaga, aby skarga kasacyjna była sporządzona, co do zasady, przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 p.p.s.a.). Może ją sporządzić także sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Z art. 177 § 1 p.p.s.a. wynika, że skoro trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej liczy się od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, to wniesienie skargi kasacyjnej przed tym dniem nie jest dopuszczalne. Istota skargi kasacyjnej polega bowiem na zakwestionowaniu orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Bez znajomości motywów zawartych w uzasadnieniu wyroku nie jest bowiem możliwe prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych, czyli wskazanie na czym polegało naruszenie prawa materialnego lub procesowego przez sąd orzekający w I instancji. Brak uzasadnienia pozbawia stronę skarżącą możliwości racjonalnego sformułowania podstaw kasacyjnych, przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji oraz wniosków kasacyjnych (vide: postanowienie SN z 24 kwietnia 2001 r. II CZ 146/00, OSNC 2001/12/180). Mając na uwadze fakt, iż skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 3 kwietnia 2012 r. (k. 61 akt sprawy), czyli została ona wniesiona przed dniem doręczenia skarżącemu wyroku wraz z uzasadnieniem (odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został odebrany 20 kwietnia 2012 r.), to skargę kasacyjną złożoną przed doręczeniem stronie skarżącej wyroku z uzasadnieniem należy potraktować jako przedwczesną i tym samym niedopuszczalną. Jak już wyżej wspomniano, zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady są wymienione w § 2 i § 3 cyt. przepisu, nie mają one jednak zastosowania w niniejszej sprawie. Ustawodawca wprowadzając w omawianym przepisie przymus adwokacko-radcowski, kierował się przede wszystkim potrzebą udzielenia stronie odpowiedniej pomocy prawnej ze strony podmiotów posiadających odpowiednią wiedzę prawniczą. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest również pogląd, iż sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę samodzielnie tj. z naruszeniem przewidzianego w art. 175 § 1 p.p.s.a. przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, M. Pr. z 2004, nr 5, str. 202, B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, str. 421). Przenosząc powyższe uwagi na kanwę niniejszej sprawy należy wskazać, iż sporządzona samodzielnie przez I.S. skarga kasacyjna obarczona jest brakiem nieusuwalnym, gdyż została sporządzona przez osobę nie będącą adwokatem lub radcą prawnym, co w konsekwencji czyni przedmiotową skargę kasacyjną również z tej przyczyny niedopuszczalną. Podsumowując stwierdzić trzeba, że przedmiotowa skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z dwóch powodów. Po pierwsze został wniesiona przedwcześnie, a po drugie została sporządzona przez osobę do tego nieuprawnioną. Wobec przedstawionych powyżej argumentów, na podstawie art. 175 i art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.