II SA/Go 832/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku za bezzasadny postanawia odrzucić skargę. W dniu [...] lipca 2010r. D.B. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo w przedmiocie braku rozpoznania przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej sprawy o numerze [...]. Dnia [...] sierpnia 2010 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało Dyrektora MOPS do nadesłania akt sprawy oraz ustosunkowanie się do treści ww. pisma. Dyrektor MOPS podał, iż pismem z dnia [...] lipca 2010 r. poinformował stronę, że w wyniku analizy kierowanej do organu korespondencji organ ustalił, iż we wnioskach złożonych przez stronę w okresie od 22 czerwca do 7 lipca 2010 r. powielane są żądania w związku z czym nie będą one rozpatrywany kolejny raz. Pismem z dnia [...] października 2010 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. DZ. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) uznało wniosek strony za bezzasadny. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, iż zgodnie z art. 1 i 2 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych, kolegia są organami właściwymi w szczególności do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzenia nieważności decyzji. SKO wskazał, iż sprawa administracyjna musi mieć charakter ,,otwarty" w tym znaczeniu, że nie może być rozstrzygnięta orzeczeniem ostatecznym. W konsekwencji tak długo jak orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest w oczywisty sposób bezprzedmiotowe. Dopiero eliminacja z obrotu prawnego w stosownym prawem przewidzianym trybie tego rozstrzygnięcia otworzyłaby ewentualnie możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej sprawy. SKO ustaliło, iż organ I instancji podjął w przedmiotowej sprawie odpowiednie czynności objęte pismem, a nadto strona była informowana odrębnym pismem o wszystkich działaniach podejmowanych w sprawie, tym samym postępowanie organu odwoławczego w tym zakresie staje się bezprzedmiotowe. Na powyższe rozstrzygnięcie, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim złożyła D.B., uznając je za bezpodstawne, bezzasadne i bezprawne. W uzasadnieniu skarżąca dała wyraz swojemu niezadowoleniu z rozstrzygnięć Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał argumentację oraz stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Powyższe wyliczenie stanowi katalog zamknięty. Zaskarżenie przez stronę skarżącą aktu lub czynności niewymienionego w powyższym katalogu oznacza, iż sprawa nie jest objęta właściwością sądu administracyjnego, a tym samym podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie D.B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na pismo wydane przez organ administracyjny w oparciu o treść art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych. Pismo to stanowi jedynie odpowiedź organu na pismo skarżącej w przedmiocie braku rozpoznania przez Dyrektora MOPS sprawy, której jest stroną i zawiera informację o zakresie właściwości samorządowych kolegiów odwoławczych. Nie budzi wątpliwości fakt, iż zaskarżone pismo Kolegium nie mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 p.p.s.a. Rozważyć zatem należy, czy zaskarżone pismo jest aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, nie wymienioną w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać zatem należy, iż przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a mogą być tylko i wyłącznie takie czynności lub akty, które: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów. Zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.