II SA/Go 834/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Wojewoda z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie : wymeldowanie p o s t a n a w i a #FOR ODM_WYNIKI Odrzucono skargę A.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2005r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] maja 2005r. Nr [...] orzekającej o wymeldowaniu skarżącego z miejsca pobytu stałego przy ulicy [...] na wniosek A.D.. W skardze kierowanej do Sądu podał adres: [...]. W dniu 16 grudnia 2005r., na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału skargi lub podpisanie kopii skargi oraz uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł. Zobowiązanie to zostało wysłane na adres [...]. Przesyłka pocztowa została Sądowi zwrócona z adnotacją doręczyciela, że adresat nie przebywa pod podanym adresem. Informacji tej udzielił ojciec skarżącego, który odmówił przyjęcia przesyłki i odmówił podpisu zwrotnego poświadczenia odbioru zobowiązania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 70 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba, że nowy adres jest sądowi znany". W niniejszej sprawie skarżący podał adres – ulica [...], innego adresu nie wskazał ani skarżący ani jego ojciec przy doręczaniu zobowiązania. Dlatego też należało przyjąć, iż datą doręczenia pisma jest 21 grudnia 2005r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie uiścił wpisu od skargi. Stąd też z mocy art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 wyżej cytowanej ustawy skargę należało odrzucić.