II SA/Go 835/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] czerwca 2012 r., znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał K. i J.S. rozbiórkę wybudowanego budynku gospodarczego w [...] (dz. Nr [...] i nr [...]). W wyniku rozpoznania odwołania J.S. decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja zawierała pouczenie dla stron, iż służy im prawo wniesienia za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w terminie 30 dni od daty jej otrzymania. Powyższa decyzja została doręczona stornom postępowania w tym I. i J.R. w dniu 22 sierpnia 2012 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych). Pismem z dnia [...] września 2009 r. (data stempla nadania w urzędzie pocztowym na kopercie, w której przesłana została skarga – k. 6 akt sądowoadministracyjnych) J.R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę na decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na wniesienie jej z uchybieniem terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje skargę merytorycznie tylko wówczas, gdy ustali, że zaistniały lub zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest zachowanie wymaganego terminu do złożenia skargi. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być wydłużany, ani skracany. Odnosząc się do zasad obliczania terminów na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy te oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Stąd w myśl art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Przy czym w sytuacji, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Dodać należy, iż oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, iż konsekwencją podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniesienie skargi) po upływie terminu jest jej bezskuteczność, chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, Sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 85 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. doręczona została skarżącemu prawidłowo w dniu 22 sierpnia 2012 r. Dniem, w którym upłynął termin do wniesienia od powyższego rozstrzygnięcia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. był dzień 21 września 2012 r. Natomiast skarżący skargę od w/w decyzji wniósł dopiero w dniu 26 września 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Z uwagi więc na fakt złożenia przez skarżącego niniejszej skargi z uchybieniem trzydziestodniowemu terminowi do dokonania wymaganej czynności, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec o jej odrzuceniu. Jednocześnie informacyjnie wskazać należy, iż w przypadku przekonania strony, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn przez nią niezawinionych przysługuje jej prawo złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. Wniosek taki powinien spełniać wymogi przewidziane w treści art. 86 i art. 87 p.p.s.a.