II SA/Go 835/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Ireneusz Fornalik Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi F Sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji na wykonywanie transportu drogowego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Decyzją z dnia [...] lutego 2013r. nr [...] Starosta, powołując się na przepis art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz ust. 3 pkt 1 i ust. 4 w zw. z art. 83 ust. 1 i art. 84 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. nr 125 poz. 874 ze zm. określanej dalej jako u.t.d. ), postanowił : - cofnąć przedsiębiorstwu "F" Sp. z o.o. licencję na wykonywanie krajowego transportu drogowego rzeczy nr [...] udzieloną dnia [...] kwietnia 2004 r. przez Starostę - nałożyć obowiązek zwrotu licencji nr [...] oraz ośmiu wypisów z licencji Organ I instancji wyjaśnił, iż dnia [...] sierpnia 2012r. pismem nr [...] - działając na podstawie art. 79 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. nr 155 poz. 1905 ze zm.) - zawiadomił przedsiębiorstwo "F" Sp. z o.o. o zamiarze przeprowadzenia kontroli w zakresie określonym w art. 84 ust. 1 i 2 u.t.d. Jednocześnie organ poinformował jakie dokumenty przedsiębiorca obowiązany jest przedstawić w związku z planowaną kontrolą, wymieniając m.in. kserokopię certyfikatu kompetencji zawodowych przedsiębiorcy lub osoby zarządzającej transportem drogowym w przedsiębiorstwie / pkt 1 /, zaświadczenie albo oświadczenie członków organu zarządzającego osoby prawnej, osoby zarządzającej spółką jawną lub komandytową, a w przypadku innego przedsiębiorcy – osoby prowadzącej działalność gospodarczą, że spełnia wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1 u.t.d. lub w art. 6 rozporządzenia z dnia 21 października 2009r. Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1071/2009 z dnia 21 października 2009r. ustanawiającego wspólne zasady dotyczące warunków wykonywania zawodu przewoźnika drogowego i uchylającego dyrektywę Rady 96/26/WE (Dz. Urz. L 300 z 14.11.2009, str. 51-71 określanego dalej jako rozporządzenie nr 1071/2009 ) / pkt 2 /, oświadczenie osoby zarządzającej transportem, że spełnia wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1071/2009 / pkt 3 /, oświadczenie osoby uprawnionej na podstawie umowy do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu przedsiębiorcy, że spełnia warunki, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1071/2009 oraz wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1071/2009 / pkt 4 /, a także dokumenty potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 7 rozporządzenia nr 1071/2009 lub art. 5 ust. 3 pkt 3 tj. posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, określonej dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem w wysokości: a) 9.000 euro - na pierwszy pojazd samochodowy przeznaczony do transportu drogowego, b) 5.000 euro - na każdy następny pojazd samochodowy, c) 50.000 euro - przy wykonywaniu transportu drogowego w zakresie, o którym mowa w art. 4 pkt 3 lit. b / pkt 5 /. Zawiadomienie powyższe zostało doręczone przedsiębiorcy w dniu 24 sierpnia 2012 r. Pomimo zobowiązania do dostarczenia dokumentów w terminie 30 dni od dnia otrzymania zawiadomienia, przedsiębiorca nie przedłożył ich. Tym samym organ przystąpił do oceny dokumentacji znajdującej się w jego posiadaniu, a także wystąpił do Krajowego Rejestru Karnego o udzielenie informacji z kartoteki karnej Z.F.. W toku czynności kontrolnych ustalił, że wobec wyżej wymienionej osoby orzeczono zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. W konsekwencji skierowano do przedsiębiorcy ostrzeżenie o możliwości cofnięcie licencji (doręczono – 2 października 2012 r.). Organ podkreślił, iż w powyższym ostrzeżeniu strona została pouczona o skutkach niezastosowania się do art. 15 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 1 pkt 2 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1071/2009, a także, o tym, że zostanie wszczęte postępowanie w sprawie cofnięcia licencji. Poinformowano również stronę, że zgodnie z art. 4 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 przedsiębiorca wykonujący zawód przewoźnika drogowego wyznacza przynajmniej jedną osobę fizyczną – zarządzającego transportem, która spełnia warunki przewidziane w art. 3 ust 1 lit b - cieszy się dobrą reputacją oraz zgodnie z lit. d - posiada wymagane kompetencje zawodowe. Ponadto w ostrzeżeniu nadmieniono, że z informacji uzyskanych z Krajowego Rejestru Karnego wynika, że osoba zarządzająca transportem w firmie figuruje jako osoba karana. W konsekwencji powyższego ostrzeżenia, w dniu 16 października 2012 r. do organu wpłynęło pismo pełnomocnika przedsiębiorcy, do którego załączono pełnomocnictwo, wypis z KRS dotyczący "F" Sp. z o.o., decyzję w sprawie nadania Numeru Identyfikacji Podatkowej, kserokopię certyfikatu kompetencji zawodowych nr [...] Z.F. - wspólnika przedsiębiorstwa, zaświadczenie o niekaralności osoby zarządzającej M.F., kserokopię licencji nr [...], kserokopię dowodu rej. nr [...], kserokopie dowodu rej nr [...]. Natomiast pomimo wskazania jako załącznika kserokopii dowodu rejestracyjnego pojazdu [...], nie załączono go do pisma. Organ wyjaśnił, iż z uwagi na fakt, że w piśmie wskazano, że przedstawia się zaświadczenie o niekaralności osoby zarządzającej M.F. - Prezesa Zarządu, a nie został dołączony jego certyfikat kompetencji zawodowych, nie udokumentowano tym samym spełnienia przez niego warunku art. 3 ust. 1 lit. d rozporządzenia nr 1071/2009 i w dalszym ciągu nie zostały przedstawione wszystkie wymagane dokumenty potwierdzające, że przedsiębiorca spełnia wymagania ustawowe i warunki określone w licencji. Pismem nr [...] z dnia [...] października 2012 r. wezwano przedsiębiorcę do wskazania z imienia i nazwiska osoby zarządzającej transportem oraz o podanie daty od kiedy osoba ta zarządza transportem. Ponadto na podstawie 83 ust 1 u.t.d. wezwano do uzupełnienia wszystkich dokumentów potwierdzających spełnianie wymagań ustawowych i warunków określonych w licencji w terminie 14 dni. W powyższym piśmie również zawarta była informacja, że nieprzedstawienie w wyznaczonym terminie wymaganych dokumentów skutkować będzie wszczęciem postępowania w sprawie cofnięcia licencji na podstawie art. 15 ust. 1 pkt. 2 lit. a u.t.d. Pismo zostało doręczone w dniu 22 października 2012 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie przedsiębiorca – reprezentowany przez pełnomocnika - wniósł o przedłużenie wyznaczonego terminu, uzasadniając wniosek trudnościami w poinformowaniu zarządu o treści pisma z dnia [...] października 2012 r., jak również okresem świątecznym. Organ ustosunkowując się do wniosku w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] poinformował stronę, że w jego ocenie brak jest podstaw do jego uwzględnienia, ponieważ wszystkie dotychczasowe pisma kierowane do strony zostały skutecznie doręczone, a od dnia odebrania zawiadomienia o zamiarze przeprowadzenia kontroli tj. od [...] sierpnia 2012 r. do dnia upływu ostatniego 14-dniowego terminu upłynęło 2 miesiące i 13 dni. W konsekwencji uznano, że przedsiębiorca miał wystarczającą ilość czasu na dostarczenie dokumentów. W dalszej kolejności Starosta wskazał, iż z uwagi na to, że przedsiębiorca, pomimo, że został uprzedzony o zamiarze przeprowadzenia kontroli nie stawił się i nie przedstawił wszystkich informacji i dokumentów potwierdzających, że spełnia ustawowe wymagania i warunki określone w licencji wszczęto postępowanie w sprawie cofnięcia licencji na wykonywanie krajowego transportu drogowego. Z kolei odnosząc się do zgłoszonego dnia [...] listopada 2012 r. wniosku o zawieszenie postępowania w przedmiocie cofnięcia licencji, wobec zwrócenia się do Sądu Rejonowego Wydział Karny z wnioskiem o zatarcie skazania wobec Z.F. oraz uchwalenia przez Zgromadzenie Wspólników spółki zmian w zakresie stanowiska prezesa zarządu, które to zmiany zostaną zgłoszone do Krajowego Rejestru Sądowego, organ wskazał, że w jego ocenie brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U z 2013 r. poz. 267 określanej dalej jako k.p.a ) , bowiem rozstrzygnięcie sprawy nie zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia sprawy przez inny organ. Zmiany organizacyjne w firmie rozpoczęły się już po okresie kontroli przedsiębiorstwa oraz po wyznaczonym dodatkowym terminie na uzupełnienie dokumentów. Odnosząc się do meritum sprawy organ wyjaśnił, że z akt sprawy wynika, iż jedyną osobą w przedsiębiorstwie, która spełnia warunek posiadania kompetencji zawodowych i posiada certyfikat kompetencji zawodowych jest Z.F., który figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym jako osoba karana, a więc nie spełnia drugiego niezbędnego warunku do zarzadzania transportem tj. posiadania dobrej reputacji. Nawet jeżeli inny organ, tzn. przywołany we wniosku o zawieszenie postępowania - Sąd Rejonowy - pozytywnie rozpatrzy wniosek o zatarcie skazania Z.F., to nie zmienia to faktu, że wyżej wymieniona osoba, nie spełniająca warunku posiadania dobrej reputacji zarządzała do tej pory transportem drogowym w firmie. Ponadto nieprzedstawienie przez Z.F. zaświadczenia lub oświadczenia o niekaralności jest tylko jednym z dokumentów, których przedsiębiorstwo nie przedstawiło do kontroli, ani następnie w związku z wezwaniem na podstawie art. 83 ust. 1 u.t.d. Organ podkreślił, że w terminie od [...] sierpnia 2012 r. do dnia wydania decyzji nie zostały przedstawione następujące wymagane dokumenty: oświadczenie osoby zarządzającej transportem, że spełnia wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1071/2009 lub oświadczenie osoby uprawnionej na podstawie umowy do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu przedsiębiorcy, że spełnia warunki, o których mowa w art. 4 ust. 2 lit. c rozporządzenia nr 1071/2009 oraz wymóg dobrej reputacji, o którym mowa w art. 3 ust. 1 lit. b rozporządzenia nr 1071/2009, dokumenty potwierdzające spełnianie warunków, o których mowa w art. 7 rozporządzenia nr 1071/2009 lub art. 5 ust. 3 pkt 3. u.t.d. tj. posiadanie sytuacji finansowej zapewniającej podjęcie i prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego określonej dostępnymi środkami finansowymi lub majątkiem w stosownej wysokości, oświadczenie potwierdzając spełnianie warunków art. 5 ust. 3 pkt 4 u.t.d., że przedsiębiorca osobiście wykonujący przewozy i zatrudnieni przez przedsiębiorcę kierowcy, a także inne osoby niezatrudnione przez przedsiębiorcę, lecz wykonujące osobiście przewozy na jego rzecz spełniają wymagania określone w przepisach u.t.d., przepisach ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. nr 30 poz. 151) oraz w innych przepisach określających wymagania w stosunku do kierowców, a także nie byli skazani prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwa umyślne przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, mieniu, wiarygodności dokumentów lub środowisku, wykaz pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów (dowód rejestracyjny, pozwolenie czasowe dopuszczające pojazd do ruchu z ważnymi badaniami technicznymi), dokumenty stwierdzające prawo dysponowania powyższymi pojazdami oraz oświadczenie przedsiębiorcy, że dysponuje bazą eksploatacyjną, o której mowa w art. 5 lit. c rozporządzenia nr 1071/2009. Jednocześnie organ zaznaczył, że decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012r. orzekł o cofnięciu "F" Sp. z o.o. licencji na wykonywanie transportu drogowego rzeczy nr [...], jednakże Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy, decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] uchylił tą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji z uwagi na niewyjaśnienie, stosownie do treści art. 13 ust. 1 i 2 u.t.d. kwestii przejścia uprawnień wynikających z licencji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. udzielonej Z.F. na rzecz "F" Sp. z o.o.. Powyższa kwestia została wyjaśniona w ponownym postępowaniu Starosty, w trakcie którego ustalono, iż uprawnienia wynikające z powyższej licencji zostały przeniesione na "F" Sp. z o.o. decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2010r. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w dniu wydania powyższej decyzji nie obowiązywało jeszcze rozporządzenie nr 1071/2009 na podstawie którego, zgodnie z art. 4, przedsiębiorca wyznacza przynajmniej jedną osobę fizyczną - zarządzającego transportem lub osobę fizyczną uprawnioną na mocy umowy do wykonywania zadań zarządzającego transportem w imieniu tego przedsiębiorcy, a osoba wyznaczona przez przedsiębiorcę jako osoba zarządzająca transportem lub do wykonywania zadań zarządzającego transportem musi spełniać łącznie warunki przewidziane w art. 3 ust 1 lit. b) i d) rozporządzenia nr 1071/2009. Rozporządzenie to stosuje się od 4 grudnia 2011 r. Wnosząc odwołanie od powyższej decyzji "F" Sp. z o.o. zarzuciła jej naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art 15 ust. 3 pkt 1 oraz ust. 1 pkt 2 u.t.d. w zw. z art. 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na oparciu zaskarżonej decyzji na stwierdzeniu, iż osoba zarządzającą spółką nie spełnia wymogów cieszenia się dobrą opinią i posiadania wymaganych kompetencji zawodowych. Podczas gdy Zgromadzenie Wspólników skarżącej powołało Z.F. na członka zarządu, spełniającego wszystkie wymogi osoby zajmującej się transportem drogowym. Ponadto odwołująca zakarżonej decyzji zarzuciła naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego, a mianowicie: art. 7 kpa ( zasada prawdy obiektywnej ) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o niekompletny, powierzchniowy,wewnętrznie sprzeczny i niespójny materiał dowodowy, art. 8 kpa ( zasada pogłębienia zaufania do organów administracji) i art. 11 kpa ( zasada wyjaśnienia zasadności przesłanek) poprzez wydanie zaskarżonej decyzji w oparciu o niekompletny, powierzchniowy, niespójny materiał dowodowy i nie wzięcie pod uwagę dokonanych zmian. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania organu I instancji oraz ewentualnie z ostrożności procesowej o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ administracji samorządowej. Jednocześnie do odwołania strona załączyła kopię wniosku o doręczenie prawomocnego postanowienie o zatarciu skazania Z.F. oraz aktualny wypis z KRS dotyczący spółki "F" Sp. z o.o., potwierdzający – zdaniem skarżącej - iż osoba zarządzająca spółką posiada niezbędne kwalifikacje i cieszy się dobrą opinią. W toku dalszego postępowania odwoławczego spółka doręczyła odpis prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego, w którym zarządzono zatarcie skazania wobec Z.F.. Decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Starosty z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy dokładnie opisał przebieg postępowania w sprawie, zaś w swych własnych rozważaniach dotyczących meritum wskazał, że zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 2 u.t.d. licencję cofa się jeżeli jej posiadacz nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego. Zaś ust. 3 pkt 1 tego artykułu stanowi, iż licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz nie przedstawił, w wyznaczonym terminie, informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83 ustawy. Zgodnie z art. 83 ust. 1 u.t.d. organ, który udzielił licencji lub zezwolenia, może nałożyć na przewoźnika drogowego obowiązek przedstawienia w oznaczonym terminie informacji i dokumentów potwierdzających, że spełnia on wymagania ustawowe i warunki określone w licencji lub zezwoleniu. Kolegium wskazało, że z akt sprawy wynika, iż organ I instancji pismem z dnia [...] sierpnia 2012r. zawiadomił stronę o zamiarze przeprowadzenia kontroli oraz zobowiązał do przedłożenia wymienionych w piśmie dokumentów. Strona przedmiotowych dokumentów nie przedstawiła. Natomiast pismem z dnia [...] października 2012r. organ ostrzegł stronę o konsekwencjach nieprzedłożenia wymaganych dokumentów, tj. wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia licencji. Pomimo zaś upływu terminów wyznaczanych przez organ I instancji, strona nie przedłożyła wszystkich wymaganych dokumentów, do których okazania została zobowiązana. W konsekwencji, skoro strona nie wypełniła obowiązku z art. 83 ust. 1 u.t.d. tj. nie przedstawiła żądanych dokumentów - to tym samym wypełniła dyspozycję powołanego powyżej art. 15 ust. 3 pkt 1 u.t.d. i w konsekwencji posiadaną przez stronę licencję należało cofnąć. "F" Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, a w szczególności art 15 ust.3 pkt 1 oraz ust. 1 pkt 2 u.t.d. w zw. z art 3 ust. 1 rozporządzenia nr 1071/2009 poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na oparciu zaskarżonej decyzji na stwierdzeniu, iż osoba zarządzającą spółką nie spełnia wymogu cieszenia się dobrą reputacją i posiadania wymaganych kompetencji zawodowych, w sytuacji gdy osoba zarządzająca spółką Z.F. posiada wszelkie wymagane kompetencje zawodowe oraz certyfikaty, w związku z czym spełnia wszystkie określone ustawą wymogi dotyczące osoby zarządzającej podmiotem zajmującym się transportem drogowym rzeczy. W uzasadnieniu skarżąca spółka podniosła również w sytuacji nieprzedstawienia żądanych o dokumentów decyzja co cofnięciu licencji może być wydana , ale nie musi . Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko – wyrażone w zaskarżonej decyzji – i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez sąd administracyjny polega na kontroli prawidłowości materialnych i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonym do sądu akcie. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) - c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 określanej dalej jako p.p.s.a ). Oceniając zaskarżoną decyzję w oparciu o wyżej wymienione kryteria Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uznał, iż zachodzą przesłanki do uwzględnienia skargi. W niniejszej sprawie organ I instancji uznał, że zaistniały przesłanki uzasadniające cofnięcia licencję przewidziane: - w art. 15 ust. 3 pkt 1 u.t.d., albowiem skarżąca nie przedstawiła w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83 u.t.d . - w art. 15 ust. 1 pkt 2 lit a , albowiem posiadacz licencji nie spełnia wymagań uprawniających do wykonywania działalności w zakresie transportu drogowego tj. łącznego spełnienia przez osobę zarządzającą transportem dwóch warunków określonych w art. 3 ust. 1 lit. b i d rozporządzenia nr 1071/2009 , mianowicie posiadać dobrą reputacji, której nie podważają żadne poważne zarzuty takie, jak wyroki skazujące lub sankcje za popełnienie poważnego naruszenia przepisów krajowych oraz posiadać wymagane kompetencje zawodowe, potwierdzone certyfikatem . Okazało się bowiem w toku postępowania przed Starostą, iż osoba zarządzająca spółką M.F. wprawdzie posiada dobrą reputację, nie dysponuje jednak certyfikatem potwierdzającym wymagane kompetencje. Takim certyfikatem dysponuje natomiast jeden ze wspólników tj. Z.F., ale tenże nie posiada dobrej reputacji, został bowiem skazany za przestępstwo z art. 178a§1 kk. Natomiast nie sposób jednoznacznie stwierdzić materialno-prawnej podstawy decyzji organu II instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w części wstępnej nie powołało bowiem jako podstawy wydania swej decyzji art. 15 ust.1 pkt 2 lit a u.t.d , a jedynie art. 15 ust. 3 pkt 1 u.t.d., jednakże w uzasadnieniu w części własnych rozważań cytuje tenże pierwszy przepis tj. art. 15 ust. 1 pkt 2 u.t.d, nie dokonując jednakże żadnej subsumcji stanu faktycznego pod tą normę prawną i to w sytuacji, gdy w odwołaniu, jak i w piśmie procesowym złożonym przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, skarżąca spółka powołuję się na zmianę okoliczności w sprawie, a mianowicie, iż prezesem skarżącej spółki został Z.F. wobec którego prawomocnym postanowieniem Sąd Rejonowy zarządził zatarcie skazania za wspomniane przestępstwo z art. 178a § 1 kk . Obowiązkiem organu II instancji administracji publicznej jest ponowne merytoryczne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją organu pierwszej instancji (art. 15 k.p.a.). W ramach tego obowiązku na organie ciąży powinność podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, z uwzględnieniem interes społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 k.p.a.). Rozwinięciem tej zasady jest obowiązek organu wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego oraz jego oceny w całokształcie stanu faktycznego sprawy (art. 77 § 1 k.p.a i art. 80 k.p.a.). Omówienie i podsumowanie przeprowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego (dowodowego) musi znaleźć wyraz w uzasadnieniu wydanego przez organ rozstrzygnięcia. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno więc zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa (art. 107 § 3 k.p.a.). Wyżej wymienione rygory procesowe obowiązują również w postępowaniu odwoławczym (art. 140 k.p.a.), co oznacza, że organ wyższego stopnia ma obowiązek rozpoznać wszystkie żądania, wnioski i zarzuty strony oraz ustosunkować się do nich w uzasadnieniu swej decyzji. Wspomniane żądania, wnioski i zarzuty mogą być rzecz jasna zawarte także w złożonym przez stronę odwołaniu. Stąd obowiązkiem organu odwoławczego jest również przytoczenie w tym względzie treści odwołania oraz ustosunkowanie się do niego w uzasadnieniu wydanej decyzji ( por. wyrok NSA z dnia 20 grudnia 1999 r., sygn. akt IV SA 274/97, LEX nr 48234 ). Niewątpliwie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało powyższym standardom, nie odnosząc się do wszystkich zarzutów i wniosków odwołania, nie dokonując żadnych ustaleń w zakresie nowych okoliczności powoływanych przez skarżącą spółkę na podstawie zaoferowanych przez nią dowodów na etapie postępowania odwoławczego, a w efekcie nie wypowiadając się jednoznaczne, czy podstawa materialna obligatoryjnego cofnięcia licencji wskazana w art. 15 ust. 1 pkt 2 lit. a u.t.d. odpadła. Jeśli w istocie cofnięcie licencji w ocenie organu II instancji nastąpiło jedynie na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 1 u.t.d , to uzasadnienie organu II instancji w tym zakresie ze względu na swą lakoniczność jest niewystarczające do dokonania oceny prawidłowości rozstrzygnięcia w tym zakresie . Zgodnie bowiem z powyższym przepisem licencja może być cofnięta, jeżeli jej posiadacz nie przedstawił w wyznaczonym terminie informacji i dokumentów, o których mowa w art. 8 ust. 2 i 3, art. 14 i art. 83 u.t.d. Jak łatwo zauważyć ustawodawca posłużył się w tym przypadku zwrotem " licencja może być cofnięta", a nie zwrotem "licencję cofa się", tak jak w treści art. 15 ust. 1 u.t.d.. Przepis art. 15 ust. 3 u.t.d. w przeciwieństwie do ust. 1 tegoż artykułu nie formułuje bezwzględnego obowiązku organu cofnięcia licencji, lecz kwestię tę pozostawia uznaniu administracyjnemu. W sytuacji gdy decyzja ma charakter uznaniowy (inaczej niż decyzja wydawana na podstawie art. 15 ust. 1 u.t.d. która jest decyzją związaną), okoliczności przewidziane w pkt 1 art. 15 ust. 3 u.t.d. ( nieprzedstawienie określonych informacji i dokumentów) nie są wystarczającą i jedyną przesłanką do zastosowania przewidzianej w tym przepisie sankcji. Gdyby bowiem intencją ustawodawcy było zastosowanie sankcji (cofnięcie licencji) w każdym przypadku, gdy zaistnieją okoliczności wymienione w tym przepisie, to ukształtowałby go w formie obligującej organ do cofnięcia licencji. Tymczasem ustawodawca kwestię tę pozostawił uznaniu organu, który w uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia powinien wskazać, z jakich przyczyn w konkretnym przypadku zdecydował się na skorzystanie z możliwości cofnięcia licencji Decyzje podejmowane w ramach uznania administracyjnego pozostają pod kontrolą sądu administracyjnego, lecz inaczej ukształtowany jest zakres tej kontroli. Kontrola sądowa takich decyzji zmierza do ustalenia, czy na podstawie przepisów prawa dopuszczalne było wydanie decyzji, czy organ przy jej wydaniu nie przekroczył granic uznania i czy uzasadnił rozstrzygnięcie dostatecznie zindywidualizowanymi przesłankami (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, C. H. Beck, Warszawa 2004, s. 494-495). Uznanie administracyjne nie oznacza bowiem dowolności co do rozstrzygnięcia. Każde rozstrzygnięcie podejmowane w ramach uznania administracyjnego powinno być przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak, żeby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją, nie zaś efektem choćby ograniczonego woluntaryzmu. W przypadku decyzji uznaniowych wskazówkę interpretacyjną stanowi art. 7 kpa , który nakłada na organy obowiązek uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywatela . Dlatego też w uzasadnieniu decyzji wydanej na podstawie art. 15 ust. 3 u .t.d winno się znaleźć rozważenie zatem obu interesów tj. słusznego interesu strony postępowania i interesu publicznego, tak aby umożliwić kontrolę sądową rozstrzygnięcia opartego na uznaniu administracyjnym Zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca, nie zawierają w tym zakresie stanowiska organu, wobec czego należy uznać je za dowolne. Organy poprzestały na stwierdzeniu, że skarżąca nie przedstawiła wszystkich żądanych dokumentów nie wyjaśniając, jakie przesłanki przemawiają za zasadnością cofnięcia licencji - na podstawie art. 15 ust. 3 pkt. 1 u.t.d - w tym konkretnym przypadku. W ten sposób doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego Sąd - na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a - uchylił zaskarżoną decyzję ( pkt I ). Rozpoznając ponownie sprawę organ II instancji powinien swoje stanowisko w sposób precyzyjny i jednoznaczny wyjaśnić, odnosząc je przy tym do ustalonego w sprawie stanu faktycznego, mając na uwadze powyższe wskazania. Rozstrzygnięcie z pkt. II znajduje uzasadnienie w art. 152 p.p.s.a, który stanowi , iż w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.