II SA/Go 847/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Go 847/09 odrzucającego skargę R.P. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia odrzucić skargę kasacyjną. R.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2009 r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. w/w skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) z uwagi na nieusunięcie przez skarżącego pomimo wezwania Sądu braków formalnych skargi. Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. w imieniu własnym skarżący wniósł do tutejszego Sądu skargę kasacyjną na postanowienie z dnia 30 listopada 2009 r. nie zgadzając się z wydanym rozstrzygnięciem i domagając się przyznania lokalu socjalnego. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył co następuje: Skargę kasacyjną należało odrzucić. Wniesienie skargi kasacyjnej wywołuje skutek w postaci wszczęcia sądowo-administracyjnego postępowania drugoinstancyjnego dopiero w sytuacji, gdy spełnione są następujące warunków: 1) skarga wniesiona została w przepisanym terminie (art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a.), 2) skargę wniósł uprawniony podmiot (art. 173 § 2 p.p.s.a.), 3) skargę sporządził adwokat, radca prawny, względnie inna uprawniona osoba (art. 175 p.p.s.a.), 4) zostały zachowane wskazane wymagania formalnoprawne i konstrukcyjne (art. 176 w zw. z art. 174 p.p.s.a.), 5) skarga została należycie opłacona (art. 221 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna jako środek odwoławczy od orzeczenia wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny podlega więc w pierwszej kolejności zbadaniu pod względem spełnienia w/w wymogów. Dopiero w sytuacji, gdy stwierdzone zostanie, iż skarga kasacyjna nie zawiera braków formalnych albo braki te zostały w terminie uzupełnione, skarga kasacyjna zostaje przekazana przez wojewódzki sąd administracyjny wraz aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozpoznania pod względem merytorycznym. Zgodnie z treścią art. 176 ppsa skarga kasacyjna jako kwalifikowane pismo procesowe winna spełniać ogólne wymagania przypisane dla pisma w postępowaniu sądowym, a dodatkowo zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Dodatkowym wymogiem odnoszącym się do skargi kasacyjnej jest przewidziany przepisem art. 175 § 1 ppsa obowiązek sporządzenia jej przez adwokata lub radcę prawnego, określany przymusem adwokacko-radcowskim. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej na podstawie art. 177 § 1 ppsa wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna nie spełniająca wszystkich w/w wymogów albo której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, stosownie do treści art. 178 ppsa podlega odrzuceniu przez wojewódzki sad administracyjny. Uzupełnieniu na podstawie wezwania przewodniczącego podlegają jednak tylko braki odnoszące się do ogólnych wymogów pisma w postępowaniu sądowym, czyli określone w treści art. 46 i 47 ppsa. Natomiast pozostałe braki jako niepodlegające uzupełnieniu skutkują niedopuszczalnością skargi kasacyjnej, a w konsekwencji jej odrzuceniem. W przedmiotowej sprawie skarga kasacyjna R.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 30 listopada 2009 r. odrzucającego skargę, podlega odrzuceniu, gdyż zawiera wadę powodująca jej niedopuszczalność. Uchybienie to polega na niesporządzeniu skargi kasacyjnej przez pełnomocnika profesjonalnego -adwokata lub radcę prawnego, a przez samego skarżącego. Konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej dotkniętej tego rodzaju wadą potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 28 stycznia 2004 r. FSK 3/04 oraz w postanowieniu z 5 marca 2004 r. OSK 69/04, niepub. Z tych względów, na podstawie przepisu art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.