II SA/Go 858/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków postanawia odrzucić skargę. W dniu 3 grudnia 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga J.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] września 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Referendarz sądowy wydał dnia 3 marca 2015 r. postanowienie, którym odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Wobec tego zarządzeniem z dnia 27 marca 2015r. J.S. został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r. 22 kwietnia 2015 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo skarżącego, którym cofnął wcześniej złożoną skargę, natomiast pomimo upływu z dniem 14 kwietnia 2015 r. zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie wpłacił żądanej kwoty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) oraz czy została prawidłowo opłacona. Według art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z takich pism jest skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W świetle natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. Mając na względzie powyższe przepisy, Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z dnia 8 grudnia 2014r. wezwał skarżącego J.S. do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu sądowego skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, który został rozpoznany odmownie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 3 marca 2015 r. Następnie zarządzeniem z dnia 27 marca 2015 r. skarżący został wezwany do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2014 r. poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 7 kwietnia 2015 r., o czym świadczy jego własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki. W dniu 22 kwietnia 2015 r. do WSA w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo skarżącego, którym cofnął wcześniej złożoną skargę. Z ustaleń Sądu wynika natomiast, że pomimo upływu z dniem 14 kwietnia 2015 r. zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie wpłacił żądanej kwoty. Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga nie została jeszcze należycie opłacona, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt I OZ 277/14; postanowienie WSA w Kielcach z dnia 31 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Ke 180/14, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.