II SA/Go 86/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na pismo Prokuratora Rejonowego z dnia [...] r., sygn. akt [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 12 stycznia 2011r. R.K. złożył w Prokuraturze Rejonowej pismo i zatytułowane "Skarga na Zastępcę Prokuratora Rejonowego W.K.". W jego uzasadnieniu strona zakwestionowała pismo Zastępcy Prokuratora Rejonowego W.K. z dnia [...] stycznia 2011 r. dotyczące uprzedniego wniosku o udostępnienia dokumentów z akt sprawy o sygn. [...]. R.K. zażądał udostępnienia informacji przez dostęp do dokumentów znajdujących się w aktach głównych oraz aktach podręcznych sprawy zawartych w aktach [...] i umożliwienie uzyskania ich kserokopii. Ponadto w ocenie wnioskodawcy udzielane na jego wnioski odpowiedzi stanowią bezprawną odmowę udostępnienia informacji publicznej, wynikającą z subiektywnego przekonania zastępcy Prokuratora Rejonowego prokuratora W.K. i niezgodną z ukształtowanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej orzecznictwem sądów administracyjnych. Prokuratura Rejonowa, powołując się na art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, przekazała skargę R.K. z dnia [...] stycznia 2011 r., według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 lutego 2011r. (k. 6 akt sprawy) wezwano R.K. do sprecyzowania wniesionej skargi poprzez wskazanie, czy jest to skarga na bezczynność Prokuratora Rejonowego w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, czy też jej przedmiotem jest pismo Prokuratora Rejonowego z dnia [...] stycznia 2011r., sygn. akt [...], w terminie 7 dni, pod rygorem przyjęcia, iż skarga została wniesiona na pismo Prokuratora Rejonowego z dnia [...] stycznia 2011r. Pismem z dnia [...] lutego 2011r. Prokuratur Rejonowy przekazał pismo skarżącego z dnia [...] lutego 2011r. skierowane do Prokuratury Rejonowej zatytułowane "odwołanie", stwierdzając, iż jest to uzupełnienie złożonej przez R.K. wcześniej skargi. W skierowanym do Sądu piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2011 r., R.K. wyjaśnił, że jego pismo z dnia [...] stycznia 2011 r. nie jest skargą kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, lecz skargą powszechną skierowaną do Prokuratora przełożonego na prokuratora mu podległego. Dodał, że przekazanie do sądu jego pisma - skargi powszechnej bez jego wiedzy i zgody stanowi nadużycie ze strony Prokuratora Rejonowego. Wniósł jednocześnie o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego oraz rozważenie obciążenia Prokuratora Rejonowego kosztami postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie należało umorzyć. Na wstępie podkreślić należy, iż postępowaniem sądowoadministracyjnym rządzi zasada dyspozytywności, zatem skutecznie wszcząć to postępowanie może jedynie skarga uprawnionego podmiotu, kierowana do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy. W myśl art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego może mieć dwojaki charakter - pierwotny i wtórny. Trzeba wskazać, że o ile bezprzedmiotowość wtórna jest wyraźnie (literalnie) wskazana w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to bezprzedmiotowość pierwotna nie została w tej ustawie uregulowana wprost. Powyższe oznacza jednak, iż brak jest podstaw do działań sądu w sytuacji, w której bezprzedmiotowość pierwotna zachodzi. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (innych niż w pkt 1 i 2 tego przepisu). W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne nie stało się bezprzedmiotowe w jego toku, ale było bezprzedmiotowe od samego początku – od momentu przekazania przez Prokuraturę Rejonową do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargi z dnia 12 stycznia 2011 r. Jak wynika bowiem z treści pisma procesowego R.K. z dnia [...] lutego 2011 r. jego zamiarem nie było składanie skargi do sądu administracyjnego. Jego intencją było złożenie skargi na działalność organu, a konkretnie na podejmowane czynności w jego sprawie przez W.K., będącego Zastępcą Prokuratora Rejonowego. Zdaniem Sądu, z uwagi na podniesione w piśmie z dnia [...] stycznia 2011 r. przez R.K. okoliczności oraz to, że przedmiotowe pismo zostało zaadresowane jedynie do Prokuratora Rejonowego, organ ten powinien był w pierwszej kolejności wyjaśnić, przed przekazaniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., charakter powyższego pisma. Analiza przedmiotowego pisma z dnia [...] stycznia 2011 r. prowadzi do stwierdzenia, że dotyczy ono stanu sprawy (sygn. akt 3 Ds 354/07) i sposobu jej załatwienia (art. 227 i 241 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm. – "k.p.a.") wszczętej wcześniejszym wnioskiem R.K., a zatem przysługuje mu uprawnienie do informacji o stanie sprawy zarejestrowanej w Prokuraturze Rejonowej, jak również prawo do wglądu do akt tej sprawy. Zgodnie z § 394 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 czerwca 2010r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (Dz. U. Nr 49, poz. 296), wydanego na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (tj. Dz. U 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.). wpływające do prokuratury skargi i wnioski, o których mowa w art. 227 i 241 k.p.a. podlegają załatwieniu zgodnie z przepisami działu VIII tego kodeksu oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (Dz. U. Nr 5, poz. 46). Skargę na czynności lub zachowanie prokuratora rozpatruje jego bezpośredni przełożony, a skargę na pracownika prokuratury – jego przełożony (§ 395 rozporządzenia z dnia 24 czerwca 2010 r.). W związku z powyższym, odnosząc się do treści pisma R.K. z dnia [...] stycznia 2011 r., wyjaśnić należy, że w sprawach skarg na działalność Prokuratora Rejonowego, czy też pracowników tego organu właściwy będzie tryb skargowo-wnioskowy uregulowany w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego. Stosownie zatem do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd umorzył postępowanie, albowiem stało się bezprzedmiotowe.