II SA/Go 861/21

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Marta Świetlik po rozpoznaniu w dniu 7 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.T. o przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej z urzęduw sprawie ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu M.T., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2021 r. sygn. akt II SPP/Go 116/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (pkt 1) oraz ustanowił dla skarżącego radcę prawnego (pkt 2). Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika - radcę prawnego M.T. Wyrokiem z dnia 23 lutego 2022 r. sygn. akt II SA/Go 861/21, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...]. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem, na skutek złożonego wniosku, doręczono pełnomocnikowi skarżącego 21 marca 2022 r. (z.p.o. – k. 88 akt sądowych). W dniu 28 marca 2022 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego złożyła do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Jednocześnie wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że nie zostały one pokryte ani w całości ani w części. Zarządzeniem z dnia 30 marca 2022 r. Sędzia sprawozdawca stwierdził, że ww. opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Wobec powyższego należy zważyć, co następuje: Stosownie do treści art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz.U. 2019 r. poz. 68) – powoływanego dalej jako "rozporządzenie". Opłaty w sprawach przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 21 rozporządzenia. Zgodnie z ust. 1 pkt 1 tego przepisu opłaty wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji: a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł, c) w innej sprawie - 240 zł; W drugiej instancji: za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł (§ 21 ust. 1 pkt 2 lit.b rozporządzenia). Mając na uwadze treść ww. przepisów, przedmiot niniejszej sprawy oraz fakt, że ustanowiona z urzędu pełnomocnik reprezentowała skarżącego także w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej należało przyjąć 50% stawki określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit.c) rozporządzenia tj. 120 zł. Tak obliczoną kwotę wynagrodzenia na podstawie § 4 ust. 3 rozporządzenia należało podwyższyć o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe okoliczności referendarz sądowy, na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.