II SA/Go 862/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Sędziowie Asesor WSA Jarosław Piątek Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Agata Przybyła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. na rzecz strony skarżącej Skarbu Państwa - Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad Oddział kwotę 4053 (cztery tysiące pięćdziesiąt trzy) złote, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z [...] grudnia 2008 r., nr [...] Marszałek Województwa stwierdził wygaśniecie decyzji Wojewody z [...] kwietnia 2006 r., znak: [...] w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla przedsięwzięcia dotyczącego budowy drogi ekspresowej [...], dla odcinka: [...]" od km – 0+500,00 do km 37+146,00 drogi ekspresowej [...] oraz drogi krajowej [...] od km 0+000 do km 4+181 oraz udzielił Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział (dalej: GDDKiA) dla przedsięwzięcia polegającego na budowie drogi ekspresowej [...] dla odcinka drogi [...]" od km – 0+500,00 do km 37+146,00 drogi ekspresowej [...] oraz drogi krajowej [...] od km 0+000 do km 4+181, pozwolenia wodnoprawnego na przebudowę – wykonanie kanału zamkniętego na cieku bez nazwy, uchodzącego do jez. [...] w ilościach obliczeniowych wyszczególnionych w zestawieniach tabelarycznych zawartych w ww. decyzji. [...] sierpnia 2018 r. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni. (dalej: PGWWP) na podstawie przepisu art. 272 ust. 17 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (dalej: Prawo wodne) ustaliło GDDKiA, w formie informacji kwartalnej, za okres I kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 15 099 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych. Opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 5 Prawa wodnego, jako iloczyn jednostkowej stawki (0,625 zł za 1 m3), ilości odprowadzonych wód (24158,75 m3) i czasu (I kwartał 2018 r.). Wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej została określona w § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 2502), dalej jako rozporządzenie. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto jednostkową stawkę opłaty za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych z urządzeniami do retencjonowania wody do 10% odpływu rocznego z terenów uszczelnionych. Powołana wyżej informacja została doręczona GDDKiA 13 sierpnia 2018 r. Pismem z [...] sierpnia 2018 r. GDDKiA złożyła reklamację, w której nie zgodziła się z wysokością opłaty za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ustaloną w powołanej informacji oraz w zakresie przyjętej zasady naliczenia opłaty zmiennej za usługi wodne. GDDKiA podniosła, że w przedmiotowej informacji nie wyszczególniono skąd i w jaki sposób wyliczono ilość odprowadzonych wód opadowych i roztopowych, jako głównej danej niezbędnej do wyliczenia opłaty zmiennej w okresie I kwartału 2018 r. Według GDDKiA art. 272 ustawy Prawo wodne nie precyzuje sposobu wyliczenia ilości wód opadowych i roztopowych w okresie kwartalnym oraz możliwości pozyskiwania ewentualnych danych do ich wyliczenia. W opinii GDDKiA ilość tych wód w danym okresie rozliczeniowym tj. kwartale, powinna być różna i przede wszystkim zależna od faktycznej ilości opadów atmosferycznych w danym kwartale a nie np. od maksymalnej obliczeniowej ilości rocznej odprowadzonych wód opadowych i roztopowych określonej w pozwoleniu wodnoprawnym. Decyzją z [...] września 2018 r. nr [...] Dyrektor Zarządu PGWWP określił GDDKiA za okres I kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 15 099 zł za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż nie uznał reklamacji GDDKiA, gdyż zgodnie z art. 272 ust. 5 w związku z art. 272 ust. 17 Prawa wodnego, wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzanych wód, wyrażonej w m3 i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności, ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne, w formie informacji, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. W informacji z [...] sierpnia 2018 r. PGWWP wskazało, że opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 5 ustawy Prawo wodne, jako iloczyn jednostkowej stawki (0,625 zł za 1 m3), ilości odprowadzonych wód (24158,75 m3) i czasu (I kwartał 2018 r.), a wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej została określona w § 8 pkt 2 rozporządzenia. Do ustalenia wysokości opłaty przyjęto jednostkową stawkę opłaty za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych z urządzeniami do retencjonowania wody o pojemności do 10% odpływu rocznego z terenów uszczelnionych. Z kolei ilość odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych została przyjęta na podstawie przeprowadzonej kontroli gospodarowania wodami. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał także, że działając na podstawie art. 335 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 334 pkt 2 i 3 oraz art. 552 ust. 2 Prawa wodnego, PGWWP Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej [...] kwietnia 2018 r. przeprowadziło kontrolę gospodarowania wodami, z której spisano protokół pokontrolny nr [...] Za ustalenia z kontroli przyjęto wszelkie otrzymane od kontrolowanego pisemne wyjaśnienia oraz wypełniony i przesłany przez podmiot kontrolowany tabelaryczny wykaz z [...] maja 2018 r. zawierający informacje o usługach wodnych, za okres I kwartału. W decyzji podkreślono, iż ilość odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych została podana organowi podczas kontroli gospodarowania wodami przez podmiot kontrolowany, a w dalszej kolejności przez ten sam podmiot wielkość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych została zaakceptowana w protokole. Wobec powyższego GDDKiA podając dane w trakcie kontroli gospodarowania wodami, zdaniem organu, miała możliwość przedstawienia innych obliczeń, chociażby na podstawie danych z Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, wykazując inne wartości mogące stanowić podstawę rozstrzygnięcia, czego nie uczyniła. Organ podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich do wydania decyzji określającej wysokość opłaty zmiennej za okres I kwartału 2018 r. w wysokości 15 099 10 zł za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych albowiem reklamacja GDDKiA nie została uznana przez PGWWP Zarząd Zlewni . Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniósł GDDKiA. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: - art. 272 ust. 5 ustawy Prawa wodnego poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu do ustalenia opłaty zmiennej maksymalnej ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast podanej w pozwoleniu wodnoprawnym zamiast ustalenia rzeczywistej ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych ww. kanalizacje, - błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że skarżący w protokole pokontrolnym nr [...] podał ilości rzeczywiście odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, - art. 7, 77 ust. 1, 80 i 107 § 3 K.p.a. poprzez brak ustalenia ilości rzeczywiście odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast oraz nałożenie na skarżącego obowiązek przedstawienia dowodów na rzeczywistą ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych w kanalizacje, - art. 84 § 1 w związku z art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak powołania biegłego celem ustalenia ilości rzeczywiście odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast. Na podstawie tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że ustawodawcy w art. 272 ust. 5 Prawa wodnego chodziło o rzeczywiście odprowadzane wody opadowe lub roztopowe, natomiast w przedmiotowej sprawie organ II instancji przyjął maksymalne wielkości z pozwolenia wodnoprawnego, czyli hipotetyczne, maksymalne i dozwolone pozwoleniem wodnoprawnym ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, ale niekoniecznie takie, które zostały odprowadzone. Jak podkreślił w skardze, organ II instancji wskazał, że ilość wody odprowadzanej została ustalona na podstawie kontroli gospodarowania wodami w związku z tym, że ilość wód odprowadzanych roztopowych lub opadowych została podana organowi II instancji przez skarżącego. GDDKiA podała jedynie maksymalne dozwolone ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych wskazując, że nie wie jakie są rzeczywiste ilości wód odprowadzanych. Skarżący wskazał, iż GDDKiA nie mogła podać ilości rzeczywiście odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych, ponieważ nie posiadała informacji na ten temat. Podkreślił również, iż strona może a nie musi wskazywać na dowody, nie jest zobligowana finansować przeprowadzenia dowodów, które zdaniem organu II instancji należy przeprowadzić. Zdaniem skarżącego w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 K.p.a., gdyż stan faktyczny nie został ustalony na podstawie całości materiału dowodowego powodując naruszenie zasady prawdy obiektywnej. Ponadto skarżący wskazał, że przepisy prawa wodnego nie przewidują sposobu ustalenia ilości rzeczywiście odprowadzanych wód roztopowych lub opadowych ani nie nakładają na stronę zainstalowania urządzeń pomiarowych. Zdaniem skarżącego organ nie dysponując wiadomościami specjalnymi w zakresie ilości odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych powinien skorzystać z dowodu z opinii biegłego. Skoro w sprawie nie zostały przeprowadzone inne dowody w ocenie skarżącego należało się posłużyć biegłym. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż w jego ocenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy, bądź też przepisów postępowania tak, że daje to podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub nie doszło do innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy - art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że w toku postępowania administracyjnego doszło do naruszenia prawa procesowego oraz prawa materialnego, w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a oraz c P.p.s.a., w stopniu skutkującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Na wstępie rozważań wskazać należy, że wejście w życie z dniem 1 stycznia 2018 r. ustawy Prawo wodne (Dz. U. z 2017 r., poz. 1566), było wynikiem realizacji spoczywającego na Polsce obowiązku implementacji do krajowego porządku prawnego Dyrektywy 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiającej ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (Dz. Urz. WE L 327 z 22 grudnia 2000 r., str. 1, z późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 5, str. 275). Z art. 9 ww. Dyrektywy wynika postulat wprowadzenia systemowego rozwiązania zrównoważonego gospodarowania zasobami wodnymi poprzez zbudowanie systemu usług wodnych opartego na zasadzie zwrotu kosztów usług wodnych i korzystaniu z wód poza zwykłym lub powszechnym korzystaniem. W przepisach Prawa wodnego wprowadzono katalog instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami, które przyczynić się mają do efektywnego i sprawnego gospodarowania zasobami wodnymi oraz do wydatkowania środków na działania związane z zapewnieniem dostępności wód o odpowiednich parametrach jakościowych i we właściwej ilości. Zgodnie z art. 268 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jednym, z instrumentów ekonomicznych służących gospodarowaniu wodami są opłaty za usługi wodne, w tym za usługi w postaci odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do wód. Postępowanie administracyjne w analizowanej sprawie zainicjowane zostało reklamacją złożoną przez skarżącą na informację PGW Wody Polskie z [...] sierpnia 2018 r. ustalającą wysokość opłaty zmiennej za I kwartał 2018 r. za usługi wodne polegające na odprowadzaniu do wód - wód opadowych lub roztopowych. W myśl art. 273 ust. 1 Prawa wodnego podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne, któremu przekazano informację, o której mowa w art. 271 ust. 1 oraz w art. 272 ust. 17 albo 22, może złożyć reklamację, jeżeli nie zgadza się z wysokością opłaty. Stosownie do treści ust. 6 art. 273 w razie nieuznania reklamacji właściwy organ Wód Polskich albo wójt, burmistrz lub prezydent miasta określają wysokość opłaty za usługi wodne w drodze decyzji. Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że złożenie reklamacji, której organ nie zamierza uwzględnić uruchamia postępowanie administracyjne podlegające regułom K.p.a. Odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych stanowi usługę wodną, która podlega opłacie stałej oraz opłacie zmiennej (art. 35 ust. 3 pkt 7 oraz art. 270 ust. 1 P.w.). W myśl art. 270 ust. 11 opłata za usługi wodne za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Sposób wyliczenia opłaty stałej reguluje art. 271 ust. 4, natomiast opłaty zmiennej – art. 272 ust. 5 Prawa wodnego. Stosownie do treści ostatniego z wymienionych przepisów wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Przepis art. 272 ust. 10 stanowi, że ustalając wysokość opłat, o których mowa w ust. 1-9, uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał. Zgodnie z art. 272 ust. 17 wysokość opłat, o których mowa w ust. 1-7 i 9, ustalają Wody Polskie oraz przekazują podmiotom obowiązanym do ponoszenia opłat za usługi wodne, w formie informacji, zawierającej także sposób obliczenia tej opłaty. Zauważyć należy, że na wysokość opłaty zmiennej będą mieć wpływ wielkości specyficzne i związane z konkretnym podmiotem oraz konkretną ilością wód, nadto istniejącymi urządzeniami do retencjonowania wody. Jednostkowe stawki opłat za usługi wodne w formie opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych, o których mowa w art. 272 ust. 5 P.w., określone zostały w § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługo wodne (DZ.U. z 2017 r., poz. 2502), a ich konkretna wysokość jest zależna od istnienia urządzeń do retencjonowania wody oraz od ich pojemności. Kolejnym czynnikiem koniecznym dla ustalenia wysokości opłaty zmiennej za usługę wodą, zgodnie z treścią przepisu ustawy, jest rzeczywista ilość odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych do wód, co odróżnia omawianą opłatę od opłaty stałej za usługę wodną. Wskazać należy, że w analizowanej sprawie jako ilość rzeczywiście odprowadzonych wód roztopowych lub opadowych przyjęto roczne wielkości maksymalne wynikające z pozwolenia wodnoprawnego (decyzja z [...] grudnia 2008 r.) odpowiadające poszczególnym odbiornikom, przy czym stanowisko organu w tym zakresie nie zostało w żaden sposób umotywowane. Również pozostały materiał dowodowy nie pozwala na ustalenie, czy ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych lub roztopowych do wód odpowiadał maksymalnej rocznej ilości m3 odpływu wód opadowych lub roztopowych przewidzianych w pozwoleniu wodnoprawnym. Zauważyć jednak należy, że ustalenia w powyższym zakresie mogą być czynione w sytuacji stosowania przez podmiot odpowiednich urządzeń pomiarowych, natomiast brak takich urządzeń stanowić może przeszkodę w ustaleniu stanu faktycznego sprawy. Ustawa Prawo wodne w art. 552 ust. 2 stanowi, że ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie od dnia wejścia w życie ustawy (tj. 1 stycznia 2018 r.) do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje na podstawie: 1) określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód; 2) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami lub ustaleń z przeglądów pozwoleń wodnoprawnych; 3) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli pozwoleń zintegrowanych. Z dniem 20 września 2018 r. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1222) wszedł w życie przepis art. 552 ust. 2a, zgodnie z którym ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie do dnia 31 grudnia 2020 r. następuje również na podstawie: 1) odczytów z przyrządów pomiarowych dokonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami albo 2) oświadczeń podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne, za poszczególne kwartały. W myśl art. 522 ust. 2g ( przepis wszedł w życie z dniem 20 września 2018 r.) w celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 5, oświadczenia, o których mowa w ust. 2a pkt 2, zawierają ilość odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, wyrażoną w m3, wraz z informacją o istnieniu urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemności. W ust. 7 art. 522 ustawodawca zobowiązał Wody Polskie do wyposażenia do dnia 31 grudnia 2020 w przyrządy pomiarowe podmioty obowiązane do ponoszenia opłaty za usługi wodne, o których mowa w art. 268 ust. 1. W badanej sprawie skarżąca w formie tabeli złożyła "Wykaz zawierający informacje o wodach opadowych lub roztopowych odprowadzonych do wód" (nie podpisany), co nastąpiło przed wejściem w życie wyż. cyt. przepisów ustawy. Jak wynika jednak z akt sprawy, w kwestii ilości wód opadowych lub roztopowych odprowadzonych do wód, przed ustaleniem opłaty w formie informacji GDDKiA nie wypowiedziała się jednoznacznie, a ostatecznie oświadczenie w tym przedmiocie nie zostało przez skarżącą podpisane, natomiast dane w nim zawarte w toku postępowania administracyjnego były przez nią kwestionowane. Wskazać również nalezy, że możliwość ustalenia opłaty w oparciu o oświadczenie podmiotu co do ilości odprowadzonych wód opadowych i roztopowych, o którym mowa w art. 522 ust. 2a ustawy, powstała dopiero z dniem wejściem w życie w. cytowanych przepisów czyli po 22 września 2018 r., tymczasem w analizowanej sprawie ustalenie opłaty – zarówno w formie informacji, jak i w formie decyzji administracyjnej - nastąpiło na podstawie oświadczenia GDDKiA, przy czym obowiązujący w tym czasie stan prawny nie dawał do tego podstaw. Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że organ administracyjny na którym zgodnie z art. 7, 77 i 80 K.p.a. ciążył obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, kierując się treścią przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo wodne zobowiązany był ustalić okoliczności związane z rzeczywistą ilością odprowadzanych wód. W ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została przedwcześnie, albowiem w sprawie nie ustalono wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia elementów stanu faktycznego. Ponownie rozpoznając sprawę, na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie orzekania organ administracyjny powinien ustalić opłatę zmienną, uwzględniając ilość odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, ustaloną zgodnie przepisami ustawy Prawo wodne, mając przy tym na uwadze brak odpowiednich urządzeń pomiarowych oraz wynikające z tego faktu konsekwencje prawne określone wart. 522 ust. 2a i nast. ustawy Prawo wodne. Ustalenia w tym zakresie powinny być jednoznaczne oraz odpowiednio umotywowane. Uzasadnienie decyzji powinno odpowiadać wymogom art. 107 § 3 K.p.a., czyli zawierać uzasadnienie faktyczne poprzez wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a oraz lit. c P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 P.p.s.a. oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.) i § 14 ust. 1 pkt 1lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).