II SA/Go 863/09

Dnia 9 grudnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant inspektor Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S.B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rzecz skarżącego S.B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2009 r., na podstawie art. 7 ust. 1, 2 i 4, art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.), art. 124 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009r.), art. 68 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasad współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE L 141 z 30.04.2004r., str. 18 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), przyznał S.B. płatności na rok 2008 w wysokości 46157,74 zł, w tym: 1. jednolita płatność obszarowa, kod pomocy 050301020000005, w wysokości 25807,92 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy osiemset siedem zł dziewięćdziesiąt dwa gr), w tym środki unijne 25807,92 zł, środki krajowe 0,00 zł, 2. uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych, kod pomocy 050211220000405, krajowa pozycja budżetowa 00003301037, w wysokości 20349,82 zł (słownie: dwadzieścia tysięcy trzysta czterdzieści dziewięć zł osiemdziesiąt dwa gr), w tym środki unijne 0,00 zł, środki krajowe 20349,82 zł. W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...] maja 2008 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek S.B. o przyznanie płatności na rok 2008. Następnie w dniu [...] maja 2008 r. i [...] czerwca 2008 r. wpłynęły zmiany do w/w wniosku. Następnie organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008r. Nr 170, poz. 1051) rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009, jeżeli - na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku Nr XX do Rozporządzenia Nr 1973/2004, - wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, - przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, - został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Natomiast art. 7 ust. 2 cytowanej powyżej ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewiduje dwa rodzaje płatności, tj. jednolitą płatność obszarową (JPO) i płatność uzupełniającą (UPO), która to przysługuje do powierzchni upraw: chmielu, roślin przeznaczonych na paszę uprawianych na trwałych użytkach zielonych oraz innych roślin, położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Przy czym płatność uzupełniająca przysługuje rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej. Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi, po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości i stawek płatności obszarowych na 1 ha tej powierzchni. Organ wyjaśnił, iż w wyniku przeprowadzonej w trakcie kontroli administracyjnej wniosku, wizualizacji działek rolnych, polegającej m.in. na ocenie zdjęć lotniczych zadeklarowanych działek (stanowiącego materiał dowodowy) wykonanych we wrześniu 2004 roku, na kontrolowanych działkach ewidencyjnych nr: [...] stwierdzono obszary, które w dniu 30 czerwca 2003 r. nie były utrzymane w dobrej kulturze rolnej, tzn. na części działek ewidencyjnych nie była prowadzona działalność rolnicza tj. działki porośnięte drzewami. Powyższe stwierdzono na podstawie pomiarów wykonanych na ortofotomapie, będącej przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Organ jednocześnie wskazał, iż ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje tradycyjna mapa. Rozdzielczość terenowa ortofotomapy wynosi 0,5 metra, czyli daje możliwość jednoznacznego identyfikowania obiektów. Mając na względzie art. 124 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009r.) stanowiący, iż do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria określone w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41), które były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej w dniu 30 czerwca 2003 r., w dniu [...] października 2008 r. do wnioskodawcy zostało wystosowane wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie wnioskodawca złożył korektę oraz oświadczenie, w których podtrzymał deklarację zawartą we wniosku dotyczącą działek ewidencyjnych nr: [...]. Organ uznał jednakże, powołując się na zgromadzony materiał dowodowy w postaci zdjęć lotniczych wykonanych we wrześniu 2004r., iż część działek ewidencyjnych nr: [...] nie kwalifikuje się do płatności, z uwagi na nie spełnienie przez ww. działki wymogu określonego w cytowanym powyżej art. 124 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009. Łączna powierzchnia, dla której zastosowano kod ORTO_DR10 wynosi 3,61 ha, co skutkuje trwałym wykluczeniem wskazanych powierzchni z płatności. Jednocześnie wskazał, iż w przypadku wnioskowania o płatności do tej części działek w kolejnych latach, na wnioskodawcę nakładane będą zmniejszenia zgodnie z art. 138 ust. 2. rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004r. stanowiącym: "jeżeli różnice między areałem zadeklarowanym a określonym wynikają z nieścisłości popełnionych umyślnie, to pomoc, do jakiej rolnik byłby uprawniony, nie jest przyznawana za przedmiotowy rok kalendarzowy, o ile różnica jest większa niż 0,5% powierzchni zadeklarowanej lub jeden hektar. Ponadto, jeżeli taka różnica przekracza 20% wyznaczonego areału, to rolnik jest wykluczany ponownie z przywileju uzyskania premii do kwoty, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w trakcie trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę." W oparciu o powyższe ustalenia organ przyjął, iż powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wynosi 76,06 ha, co uprawnia do przyznania stronie płatności bezpośredniej w kwocie 25 807,92 zł. Natomiast w odniesieniu do płatności uzupełniających, powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej wynosi 75,56 ha, co daje podstawę do przyznania tej płatności w kwocie 20 349,82 zł. Odwołanie od w/w decyzji wniósł S.B., kwestionując nieprzyznanie mu płatności w ramach wsparcia bezpośredniego w zakresie części działek: nr [...], nr [...], nr [...] i nr [...] i zastosowania do nich kodu ORTO _DR10. Podkreślił, iż Minister Rolnictwa w swoim piśmie stwierdza w sposób jednoznaczny, że organ stosujący przepis prawa unijnego, na który zaskarżona decyzja się powołuje, musi posiadać dowody, z których jednoznacznie wynikać będzie, że w dniu 30 czerwca 2003 r. te fragmenty działek nie były utrzymywane w dobrej kulturze rolnej. Takim dowodem nie są w żadnym przypadku zdjęcia lotnicze. Niewyraźne i przedstawiające najogólniejsze zarysy w formie zacienień czy zaczernień. W tym zakresie podkreślił także niekonsekwencję organu, w zakresie wskazanych w decyzji ustaleń faktycznych. Ponadto strona zakwestionowała przeprowadzone przez organ postępowanie dowodowe oraz kompetencje urzędników w zakresie weryfikacji dowodów w postaci ortofotomap. Podniosła, iż nie można ustalić stanu działek w dniu 30 czerwca 2003 r. w oparciu o zdjęcia wykonane we wrześniu 2004 r. W oparciu o powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie w części zaskarżonej decyzji i przyznanie mi dopłat bezpośrednich do całej zgłoszonej przez niego powierzchni działek. Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją nr [...], w oparciu o przepisy art. 138 § 1 pkt 1, art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071, z późn. zm.) w zw. z art. 10 ust. 2 Ustawy z dnia 9 maja 2008 roku o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa ( Dz. U. Nr 98, poz. 634 z 2008 r. z późn. zm.), art. 7 ust. 1, ust. 2 i ust. 4, art. 19 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 Nr 170, poz. 1051), art. 68 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm), art. 124, art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009 r.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Dyrektor wskazał, iż po przeanalizowaniu akt sprawy, jak również przepisów prawa, w oparciu o które wydana została decyzja nr [...] nie stwierdził przesłanek do uchylenia w/w decyzji. Warunki przyznawania płatności do gruntów rolnych reguluje ustawa z dnia 26 lutego 2007 roku o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r., Nr 170, poz. 1051 ze zm.), nazywana w dalszej części decyzji ustawą. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, grunty rolne wchodzące w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujące się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 143b ust. 5 akapit pierwszy rozporządzenia nr 1782/2003, jeżeli: 1) na ten dzień posiada działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr XX do rozporządzenia nr 1973/2004; 2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Istotnym jest, że tylko łączne spełnienie przez producenta rolnego wszystkich wymienionych w art. 7 przesłanek ustawowych, stanowi podstawę do ubiegania się o przyznanie płatności do gruntów rolnych. Ustęp 2 ww. przepisu stanowi, iż rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające do powierzchni upraw: chmielu, roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych i innych roślin, położonych na działkach rolnych objętych wnioskiem o przyznanie jednolitej płatności obszarowej. Ustęp 4 w/w ustawy stanowi, iż wysokość płatności obszarowych w danym roku kalendarzowym ustala się jako iloczyn deklarowanej przez rolnika powierzchni kwalifikującej się do objęcia płatnościami obszarowymi, po uwzględnieniu zmniejszeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości, i stawek płatności obszarowych na l ha tej powierzchni. W myśl art. 1 b ust. 4 Traktatu między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczący przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 roku Nr 90, poz. 864), obszar użytków rolnych nowych Państw Członkowskich objęty systemem jednolitej płatności obszarowej jest częścią wykorzystywanych gruntów rolnych utrzymywanych w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 roku, niezależnie od tego czy w tym dniu była na nich prowadzona produkcja czy też nie. Powierzchnia ww. działek nie powinna być uwzględniana do naliczenia płatności, jeśli nie były one utrzymywane w dobrej kulturze rolnej na dzień 30 czerwca 2003 r. Natomiast warunki utrzymania gruntów zgodnie z normami określone zostały w Rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 marca 2008 roku zmieniającym rozporządzenie w sprawie minimalnych norm (Dz. U. z 2008 r. Nr 44, poz. 266 ze zm.). Z kolei art. 124 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009 r.) stanowi, iż powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia, objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003 r. utrzymane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to, czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji, oraz, w stosownych przypadkach, dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję. Przepis art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku stanowi, iż do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41). Natomiast zgodnie z załącznikiem XX do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L z 2004 r. nr 345/1 ze zm.), minimalna powierzchnia obszaru zakwalifikowanego na jedno gospodarstwo dla Polski wynosi 1 ha. Organ odwoławczy wskazał, iż na gruncie omawianej sprawy zasadniczą kwestią było ustalenie, czy grunty rolne S.B. położone na działkach ewidencyjnych nr [...] spełniają warunki do przyznania Jednolitej Płatności Obszarowej (JPO) oraz Uzupełniającej Płatności Obszarowej (UPO). W wyniku weryfikacji wniosku, w oparciu o posiadane przez ARiMR ortofotomapy ustalono, iż na powierzchni w/w działek stanowiących 3,61 ha znajduje się typ użytkowania, nieuprawniony do uzyskania jednolitej i uzupełniającej płatności obszarowej. Na tej podstawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR zobligowany był w świetle regulacji zawartych w art. 124 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009 r.) wykluczyć areał, który zgodnie z ortofotomapą nie był użytkowany rolniczo na dzień 30 czerwca 2003 r. Podkreślić należy, iż w/w przepis prawa ma charakter retroaktywny, czyli uzależnia przyznanie płatności od stanu faktycznego istniejącego w przeszłości. Podjęcie przez organ I instancji rozstrzygnięcia innego niż to, które zawiera decyzja nr [...] z dnia [...].06.2009 r. stałoby w oczywistej sprzeczności z obowiązującymi wspólnotowymi i krajowymi przepisami prawa. Stwierdzić należy, iż organ I instancji nie neguje, iż strona w roku 2008 użytkuje cały areał omawianych działek, ponieważ nie to stanowi przesłankę do pomniejszenia przyznania płatności. Podkreślić należy fakt, iż Strona część w/w działek ewidencyjnych użytkuje od roku 2008 (vide: oświadczenie z dnia [...].06.2009 r.), więc nie może znać stanu faktycznego spornych działek na dzień 30 czerwca 2003 r., o czym poinformowała w oświadczeniu z dnia [...] listopada 2008 r. Jednocześnie, uwzględniając wyjaśnienia złożone przez wnioskodawcę na podstawie art. 68 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009, oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. Urz. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 44, str. 243, z późn. zm.), który stanowi, iż obniżki i wyłączenia, nie będą miały zastosowania tylko w przypadku gdy rolnik złożył wniosek poprawny pod względem faktycznym lub gdy może wykazać, że nie ponosi winy, organ I instancji odstąpił od uwzględnienia powierzchni 3,61 ha (obarczonej kodem ORTO_DR10) jako zawyżenia deklaracji. W związku z powyższym organ I instancji nie zastosował pomniejszeń płatności ze względu na różnice pomiędzy obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym w wyniku kontroli administracyjnej. W przypadku jednolitej płatności obszarowej (JPO) różnica między obszarem zadeklarowanym we wniosku a obszarem stwierdzonym w wyniku kontroli administracyjnej wyniosła 4,74% i należałoby zastosować art. 138 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1), jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3%, lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) różnica między obszarem zadeklarowanym we wniosku a obszarem stwierdzonym w wyniku kontroli administracyjnej wyniosła 4,78% i należałoby zastosować art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm), który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Odstąpienie przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR od zastosowania potrąceń wynikających z Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w sprawie systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. WE Nr L 345 z 20.11.2004 r., str. 1) oraz Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str.18 ze zm) jest tym bardziej zasadne, albowiem Strona wskazała, iż przedmiotowe działki użytkuje od 2008 roku. Wobec powyższego nie posiadała wiedzy na temat stanu faktycznego spornych działek na dzień 30.06.2003 r. Organ wskazał, iż art. 17 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009 r.) stanowi, iż system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równa dokładności kartografii w skali 1:10 000. Ortofotomapa stanowi przetworzone zdjęcie lotnicze, poddane korekcji geometrycznej. Dzięki temu procesowi ortofotomapa jest powiązana z układem współrzędnych, jak również charakteryzuje się brakiem zniekształceń terenu oraz jednolitą skalą dla całego obszaru przedstawionego na obrazie. Ortofotomapa prezentuje w najbardziej rzeczywisty sposób stan pokrycia i zagospodarowania terenu, czego nie oddaje tradycyjna mapa. Rozdzielczość terenowa ortofotomapy wynosi 0,5 metra, czyli daje możliwość jednoznacznego identyfikowania obiektów. Ponadto wskazać należy, iż zdjęcia lotnicze wykonane we wrześniu roku 2004 przedstawiają stan faktyczny w tymże roku, jak również w okresie wcześniejszym, tj. na dzień 30.06.2003 r. Wobec powyższego ustalenia organu I instancji w oparciu o będące załącznikiem graficznym do wniosku ortofotomapy zgodnie z przytoczonym powyżej przepisem prawa są jak najbardziej zasadne. S.B. wniósł do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, nr [...] z dnia [...] września 2009r. Skarżący zarzucił organowi nienależyte wyjaśnienie sprawy (art. 7 kpa) przez ograniczenie postępowania dowodowego do bezkrytycznego uznania dowodu w postaci interpretacji ortofotomap dokonanej przez urzędników za zasadniczy dowód w sprawie, przy jednoczesnym pominięciu twierdzeń skarżącego na temat jego wiedzy odnośnie utrzymywania przedmiotowych działek rolnych w odpowiedniej kulturze na dzień 30 czerwca 2003r. Podniósł również zarzut nienależytego uzasadnienia decyzji (art. 107§ 3 kpa) w części dotyczącej szczegółowego wskazania wielkości zadrzewień i zakrzaczeń na spornych działkach. W ocenie skarżącego, w toku postępowania wyjaśniającego organ powinien uwzględnić także zeznania samego wnioskodawcy, który konsekwentnie twierdził, że podejmując dzierżawę zastał działki uporządkowane, a na podstawie informacji uzyskanych od właściciela takie były także w momencie ich nabycia przez skarżącego. Rozumieć przez to należy czas nabycia przez właściciela, co miało miejsce przed 30 czerwca 2003r. Nie zgodził się także oceną organów, iż fakt, że ktoś nie był w posiadaniu przedmiotowych gruntów w dniu 30 czerwca 2003 r. nie musi oznaczać braku jego wiedzy na temat ich stanu w tym okresie. Mógł uzyskać tę wiedzę z autopsji albo od poprzedniego posiadacza. Nie można więc z góry odrzucać złożonych w tym zakresie twierdzeń skarżącego. Nadto zdaniem skarżącego za takim podejściem do postępowania dowodowego przemawiać winien fakt przyznawania dopłat za poprzednie lata do czasu podjęcia zaskarżonych decyzji. W zawiązku z powyższym nie przekonuje uzasadnienie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej nie utrzymywaniu kwestionowanych działek w należytej kulturze rolnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga była zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja naruszała prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. U podstaw takiego rozstrzygnięcia legły jednak inne argumenty niż podniesione w złożonej skardze. Trzeba bowiem wskazać, iż stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 - dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podstawą orzekania są akta sprawy administracyjnej (art. 133 § 1 p.p.s.a.). Możliwość wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego zachodzi w sytuacji, gdy został on wydany z naruszeniem prawa procesowego jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Innymi słowy: uchylenie decyzji (czy też wydanie innego rozstrzygnięcia eliminującego akt administracyjny z obrotu prawnego) dopuszczalne jest także wówczas, gdy Sąd uzna, że poddany jego kontroli akt dotknięty jest naruszeniem prawa, które nie zostało podniesione w skardze. Istota rozpatrywanej sprawy sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy i w jakiej części grunty skarżącego nie były na dzień 30 czerwca 2003 r. utrzymane w dobrej kulturze rolnej. Okoliczność ta dotyczy działek ewidencyjnych nr: [...]. Organ ustalił mianowicie, że na obszarze w/w działek – powierzchnia 3,61 ha - są one pokryte drzewami i krzewami. W ocenie organu w/w działki nie odpowiadały wymogowi utrzymania gruntu rolnego w dobrej kulturze rolnej, zaś stan ten występował już 30 czerwca 2003 r. Z takich ustaleń w zestawieniu z przepisami regulującymi zasady przyznawania płatności organ I instancji wywiódł przesłankę wykluczenia tych gruntów z jednolitych płatności obszarowych oraz uzupełniających płatności obszarowych. Skarżący zakwestionował powyższe ustalenia organu, podkreślając, iż wykluczone z dopłat grunty użytkuje rolniczo, natomiast fakt, iż nie był użytkownikiem tych gruntów w dacie 30 czerwca 2003 r. nie może stanowić o braku jego wiedzy na temat stanu tych działek we wskazanej dacie. Ponadto zakwestionował także dowody, którymi posłużył się organ wskazując, iż nie można ustalić stanu faktycznego gruntu w dacie 30 czerwca 2003 r. na podstawie zdjęć wykonanych we wrześniu 2004 r. Organ I instancji jako podstawę swojego rozstrzygnięcia wskazywał art. 124 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) Nr 1290/2005, (WE) Nr 247/2006, (WE) Nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) Nr 1782/2003 (Dz. U. UE nr L 30/16 z dnia 31.01.2009 r.) który stanowi, iż powierzchnia użytków rolnych nowego państwa członkowskiego innego niż Bułgaria i Rumunia, objętego systemem jednolitej płatności obszarowej stanowią część jego wykorzystywanej powierzchni użytków rolnych, które w dniu 30 czerwca 2003 r. utrzymane były w dobrej kulturze rolnej bez względu na to, czy były w tym dniu wykorzystywane do produkcji, oraz, w stosownych przypadkach, dostosowaną zgodnie z obiektywnymi i niedyskryminującymi kryteriami ustanowionymi przez to nowe państwo członkowskie po zatwierdzeniu przez Komisję. Przepis art. 124 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 roku stanowi, iż do celów przyznania pomocy w ramach systemu jednolitej płatności obszarowej kwalifikują się wszystkie działki rolne spełniające kryteria przewidziane w ust. 1 oraz działki rolne obsadzone zagajnikami o krótkiej rotacji (kod CN ex 0602 90 41). Natomiast zgodnie z załącznikiem XX do Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1973/2004 z dnia 29 października 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1782/2003 w odniesieniu do systemów wsparcia przewidzianych w tytułach IV i IVa tego rozporządzenia oraz wykorzystania odłogowanych gruntów do produkcji surowców (Dz. Urz. UE L z 2004 r. nr 345/1 ze zm.), minimalna powierzchnia obszaru zakwalifikowanego na jedno gospodarstwo dla Polski wynosi 1 ha. Organ wyjaśnił, zasady dokonywania zmniejszeń wynikające z art. 138 ust. 1 rozporządzenia Komisji WE nr 1973/2004, zgodnie z którym jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3%, lecz nie więcej niż 30% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. Zgodnie z przepisem art. 138 ust. 2 rozporządzenia Komisji WE nr 1973/2004, zgodnie z którym: "jeżeli różnice między areałem zadeklarowanym a określonym wynikają z nieścisłości popełnionych umyślnie, to pomoc, do jakiej rolnik byłby uprawniony, nie jest przyznawana za przedmiotowy rok kalendarzowy, o ile różnica jest większa niż 0,5 powierzchni zadeklarowanej lub jeden hektar. Ponadto jeżeli różnica taka przekracza 20 % wyznaczonego areału, to rolnik jest wykluczony ponownie z przywileju uzyskania premii, która odpowiada różnicy między areałem zadeklarowanym a wyznaczonym. Taka kwota jest odejmowana z wypłat pomocy, do której rolnik jest uprawniony na podstawie wniosków składanych przez niego w trakcie trzech lat kalendarzowych po upływie roku kalendarzowego, w którym wykryto tę różnicę". Wskazał jednak, iż uwzględniając wyjaśnienia złożone przez wnioskodawcę odstąpił od uwzględnienia powierzchni 3,61 ha – obarczonej kodem ORTO D10 jako zawyżenia deklaracji. W przypadku uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) różnica między obszarem zadeklarowanym we wniosku a obszarem stwierdzonym w wyniku kontroli administracyjnej wyniosła 4,78% i należałoby zastosować art. 51 ust. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzenia Rady (WE) Nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażanie zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz. U. WE Nr L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm), który stanowi, że jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o dwukrotność stwierdzonej różnicy. Wskazał jednak, iż uwzględniając wyjaśnienia złożone przez wnioskodawcę (vide: oświadczenie z dnia 3 kwietnia 2009 r.) odstąpił od uwzględnienia powierzchni 3,61 ha – obarczonej kodem ORTO D10 jako zawyżenia deklaracji. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego: "Z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej". Wyrazem oceny zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego są ustalenia faktyczne formułowane w kończącej postępowanie decyzji administracyjnej (art. 107 § 1 k.p.a.). W myśl art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Obowiązek wyczerpującego umotywowania decyzji wynika również z obowiązywania w postępowaniu administracyjnym zasady przekonywania (art. 7 k.p.a.). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie czyni zadość wymogom wynikającym z przywołanych regulacji. Zastrzeżenia Sądu dotyczą umotywowania rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia powierzchni wyłączonej z płatności. Organ odwoławczy podzielając ustalenia w tej kwestii zawarte w zaskarżonej przez stronę w odwołaniu decyzji, wskazał jedynie, iż areał wyłączony z płatności ustalono na podstawie wskazań ortofotomapy. Organy motywując miarodajność takiego dowodu powoływał się na szczegółowość pomiaru dokonywanego na podstawie ortofotomapy. Wskazywał mianowicie, że obliczenia dokonywane na jej podstawie są precyzyjne, gdyż mapa wiernie przedstawia stan pokrycia terenu. Wynika to stąd, iż ortofotomapa jest przetworzonym zdjęciem lotniczym, poddanym korekcji geometrycznej. Sąd nie neguje zasadności powyższych ogólnych stwierdzeń. Jednakże w ocenie Sądu nie został wyjaśniony szczegółowy sposób obliczenia powierzchni, która w dniu 30 czerwca 2003 r. nie znajdowała się w dobrej kulturze rolnej. Zaskarżona decyzja nie wyjaśnia bowiem z czego wynika, iż dokładnie 3,61 ha (łącznie) powierzchni działek nr: [...], nie spełnia kryteriów uprawniających do uzyskania spornej płatności. Także akta postępowania nie zawierają dowodu, z którego wynika kto, kiedy, za pomocą jakiej aparatury i techniki obliczeń w oparciu o treść ortofotomapy ustalił, że dokładnie taka część działki skarżącego jest zadrzewiona i zakrzewiona. W aktach znajduje się jedynie pismo z dnia [...] grudnia 2008 r. zawierające "prośbę o skontrolowanie rolnika w miejscu", gdzie wskazano, iż "zgodnie z obowiązującymi procedurami w trakcie kontroli administracyjnej" ustalono wskazane wyżej obliczenia. Także to pismo nie wskazuje co stanowiło podstawę obliczenia spornej powierzchni. Również mapa, na którą powoływały się organy nie była opatrzona podziałką. Wskazywała jedynie przebieg granic, oznaczenie jak i graficzne oznaczenia typów pokrywającej działkę roślinności. Niezrozumiałe jest w zaistniałych okolicznościach w jaki sposób z precyzją do drugiego miejsca po przecinku organ ustalił różnice w powierzchni działek. Organy nie wyjaśniły na jakiej podstawie dokonały wyłączenia części działek z możliwości otrzymania dopłat. Istotne wątpliwości może także budzić prawidłowość poczynionych ustaleń organu z uwagi na wskazaną przez skarżącego okoliczność, iż stan faktyczny działek jaki występował w dniu 30 czerwca 2003 r. organ ustalił w oparciu o zdjęcia wykonane we wrześniu 2004 r. Tymczasem obowiązkiem organu administracyjnego rozpoznającego sprawę jest zebranie i ocena materiału dowodowego zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów wyrażoną w art. 80 kpa. Obowiązywania tej zasady i wynikającego z niej obowiązku oparcia rozstrzygnięcia na miarodajnym i pełnowartościowym materiale dowodowym nie uchylają odmienności w zakresie postępowania dowodowego przewidziane w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zresztą emanacją tej zasady na gruncie postępowań mających za przedmiot płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających jest zasada wynikająca z art. 3 ust. 2 pkt 2 wskazanej ustawy. Nadto Sąd stwierdza, że powołanie się na nieskonkretyzowane wyniki obliczeń nie spełnia wymogu wskazania dowodu, na którym opierał się organ, czyniąc ustalenia faktyczne (art. 107 § 3 kpa). Dowodu tego nie zawierają również akta sprawy. Organ w rozpatrywanej sprawie nie działa w granicach uznania administracyjnego, a musi w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć materiał dowodowy oraz w sposób jednoznaczny określić czy wnioskodawca spełnia określone przez przepisy prawa warunki otrzymania płatności. Powyższe braki powodowały, że ustalenie co do powierzchni działki musi być uznane za poczynione z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów. Rozstrzygnięcie sformułowane w oparciu o takie ustalenie cechuje natomiast arbitralność, co z kolei powoduje, iż rozstrzygnięcie nie poddaje się całościowej merytorycznej kontroli sądowej, ponieważ nie przekonuje zarówno Sądu jak i strony postępowania o prawidłowości wydanej w jej sprawie decyzji. Stwierdzenie powyższych naruszeń art. 107 § 3 i art. 7 k.p.a., pociągnęło za sobą konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. W związku z tym orzeczono jak w punkcie 1 wyroku. Podstawę prawną takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 145 § 1 pkt 1 pkt lit. "c" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej cyt. jako "p.p.s.a."). Jednocześnie na podstawie art. 152 p.p.s.a. należało orzec, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W toku ponownego postępowania, organ odwoławczy kierując się powyższymi wskazaniami zobowiązany jest uzupełnić akta postępowania i stosownie do treści zgromadzonych dowodów wydać ponowną decyzję wyczerpująco, z zachowaniem zasad procedury administracyjnej, motywując swe rozstrzygnięcie. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł natomiast na podstawie art. 200 ppsa.