II SA/Go 863/11
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2011-12-20
Skład orzekający: Grażyna Staniszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego, przekazujące stanowisko innego organu i niekonkretyzujące uprawnień lub obowiązków strony, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Pismo informacyjne Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które stanowi jedynie pismo przewodnie przekazujące stanowisko innego organu i nie zawiera konkretyzacji uprawnień lub obowiązków strony, nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie mieści się ono w katalogu aktów i czynności podlegających kontroli sądów administracyjnych, w szczególności nie spełnia przesłanki bezpośredniego związku z prawami i obowiązkami strony wynikającej z art. 3 § 2 pkt 4 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) o wyjaśnienie kwestii nierozpoznania jej pism przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (MOPS). MOPS przekazał SKO informację o sposobie rozpoznania spraw. SKO pismem z października 2011 r. przekazało skarżącej wyjaśnienia Dyrektora MOPS, wskazując, że część korespondencji uznano za pisma ponawiane w sprawach, w których wydano już decyzje, a pozostałe pisma MOPS uznał za odpowiedzi na wnioski. Strona wniosła skargę do WSA na pismo SKO, kwestionując jego zasadność. SKO wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że pismo informacyjne nie podlega kontroli sądów administracyjnych.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 20 grudnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.
Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2011r. D.B. zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego o wyjaśnienie kwestii nierozpoznania przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej kierowanych przez nią pism z [...] lipca, [...] sierpnia, [...] sierpnia oraz [...] sierpnia 2011 r.
Pismem z dnia [...] września 2011 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej skierował do Samorządowego Kolegium Odwoławczego informację o sposobie rozpoznania kierowanych przez stronę spraw oraz przesłanej w tym zakresie korespondencji.
Pismem z dnia [...] października 2011 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało D.B. w załączeniu pismo wyjaśniające Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] września 2011 r. nr [...] informujące, iż część złożonej przez stronę korespondencji uznano za pisma składane po raz kolejny w sprawach, co do których organ wydał już rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej za okres od stycznia do grudnia 2011 r. W sprawach wskazanych wyżej pism D.B. z [...] lipca, [...] sierpnia, [...] sierpnia oraz [...] sierpnia 2011 r. organ pomocy społecznej pierwszej instancji udzielił wnioskodawczyni pisemnych odpowiedzi. Kolegium poinformowało, że załączniki wskazane w powyższym piśmie pozostają w posiadaniu D.B.. Dodatkowo Kolegium wskazało, iż nie znalazło podstaw do uwzględnienia argumentów podniesionych w piśmie z dnia [...] sierpnia 2011 r.
Na powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego D.B. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, kwestionując jego zasadność i zgodność z prawem oraz wyrażając swoje niezadowolenie ze stanowiska Kolegium. Wniosła o usunięcie zaistniałego jej zdaniem naruszenia prawa.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, iż pismo informacyjne, za jakie uznać należy kwestionowane przez skarżącą stanowisko Kolegium w niniejszej sprawie, nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Poddanie w przepisie art. 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli sądów administracyjnych.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżone pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. W szczególności należało rozważyć, czy akt ten mieści się w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
W orzecznictwie i literaturze przedmiotu przyjmuje się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce, gdy spełnione są następujące przesłanki:
1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia,
2) są podejmowane w sprawach indywidualnych, skierowane do konkretnego podmiotu,
4) mają charakter publicznoprawny oraz
5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis, Warszawa 2008, s. 31-32; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2009, s. 29- 31).
Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s.32).
Skierowane do skarżącej pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] nie posiada tej ostatniej cechy, brak jest bowiem bezpośredniego związku między treścią pisma organu a sferą praw i obowiązków skarżącej. Zaskarżone pismo Kolegium jest jedynie pismem przewodnim, za pośrednictwem którego organ ten przesłał skarżącej do wiadomości wyrażone pisemnie stanowisko Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie jej wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r. Treść zaskarżonego pisma Kolegium nie zawiera konkretyzacji w odniesieniu do skarżącej jakiegokolwiek uprawnienia lub obowiązku, co prowadzi do wniosku, że pismo to nie podlega zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a skarga podlega odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło