II SA/Go 866/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2010 r. A.L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] października 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2010 r. przesłano skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę oraz wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł od przedmiotowej skargi. Korespondencję skierowano na adres wskazany w skardze z dnia [...] października 2010 r. Powyższa przesyłka nie została przez skarżącego podjęta w terminie, mimo dwukrotnego awizowania (w dniach 22 i 30 grudnia 2010 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. W związku z tym, zanim dojdzie do rozstrzygnięcia sporu przed sądem, jest on obowiązany dokonać oceny skargi pod względem formalnym. Badanie pod względem formalnym skargi obejmuje nie tylko analizę jej zawartości, lecz także jej kontrolę pod względem szczególnych wymogów, jakim skarga powinna odpowiadać. Stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 w zw. z art. 220 § 1 i art. 212 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że do dnia 24 stycznia 2011 r. strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Jak wynika z akt rozpatrywanej sprawy, przesyłkę zawierającą odpis odpowiedzi na skargę oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący nie odebrał pomimo dwukrotnego awizowania (k. 17 akt sprawy). Zgodnie zaś z przepisem art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Z przepisów tych wynika, że ustawodawca wprowadził tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awiza), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego należało przyjąć, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, w dniu 5 stycznia 2011 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej w dniu 22 grudnia 2010 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu, upłynął w dniu 12 stycznia 2011 r. Skarżący wspomnianego braku we wskazanym terminie nie usunął. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga A.L. dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.