II SA/Go 87/11

Dnia 17 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. W.S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2010 roku nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości decyzję Burmistrza z dnia [...] lipca 2010r. nr [...] w sprawie nakazania R. i H.K. przywrócenia stanu poprzedniego stosunków wodnych na działce o numerze ewidencyjnym [...]. Wnosząc skargę skarżący nie uiścił wpisu sądowego. Nadto skarga dotknięta była brakiem formalnym – skarżący nie załączył do skargi jej odpisów celem doręczenia ich występującym w sprawie trojgu uczestnikom postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lutego 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 300 zł – stosownie do § 2 ust. 3 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem został również wezwany do nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, trzech odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, celem doręczenia uczestnikom postępowania. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis zarządzenia został doręczony skarżącemu dnia 22 lutego 2011 r. (k. 19 akt). W wyznaczonym terminie skarżący nie uiścił należnego wpisu sądowego oraz nie nadesłał brakujących odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te zostały określone w art. 46 p.p.s.a. Ponadto, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Brak któregoś ze wspomnianych elementów stanowi brak formalny skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 19 akt) wynika, iż odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały prawidłowo doręczone skarżącemu dnia 22 lutego 2011 roku. Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem bezskutecznie z dniem 1 marca 2011 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie brakujące odpisy skargi nie zostały nadesłane, wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.