II SA/Go 874/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2010 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.F. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Dnia 14 grudnia 2009 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wniosek A.F. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że otrzymuje zasiłek okresowy z pomocy społecznej w wysokości 405,22 zł a jego żona rentę w kwocie 465,56 zł. W uzupełnieniu wniosku A.F. wskazał, że posiada na utrzymaniu dwójkę dzieci w wieku 15 lat i 17 lat. Nadto oświadczył, że posiada zadłużenie z tytułu podatku od nieruchomości (82,80 zł) oraz nieopłacone opłaty i prowizje z tytułu posiadania rachunku bankowego (427,15 zł). Skarżący przedstawił zestawienie wydatków ponoszonych na utrzymanie mieszkania, zakup leków. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. W niniejszej sprawie za przyznaniem prawa pomocy przemawia fakt, że A.F. wraz z żoną uzyskuje niewielki dochód z tytułu świadczenia wypłacanego przez ośrodek pomocy społecznej oraz renty w łącznej wysokości 870,78 (netto). Skarżący posiada na utrzymaniu dwójkę dzieci. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że nie posiada wolnych środków pieniężnych, lecz zadłużenie z tytułu nieopłaconych opłat i prowizji w wysokości 427,15 zł. W świetle zasad doświadczenia życiowego w pełni uprawniony jest wniosek, że posiadane przez A.F. środki pieniężne wystarczają jedynie na zabezpieczenie podstawowych potrzeb życiowych skarżącego i jego rodziny. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jego oświadczenia odnośnie braku oszczędności czy wartościowych rzeczy ruchomych. W konkluzji należy stwierdzić, że wniosek A.F. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.