II SA/Go 875/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J sp. z o.o. spółka komandytowa o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J sp. z o.o. spółka komandytowa na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia [...] sierpnia 2016r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania J sp. z o.o. spółka komandytowa, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] lutego 2016r., nr [...] nakładającą na J sp. z o.o. spółka komandytowa karę pieniężną w kwocie 5.000,00 zł za naruszenie w transporcie drogowym. Na powyższą decyzję J sp. z o.o. spółka komandytowa reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 61 § 1 ust. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718) dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od zasady ustanawia treść art. 61 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przedmiotem skargi jest decyzja ostateczna nakładająca na skarżącego karę pieniężną na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwanej u.t.d.). Zgodnie z art. 93 ust. 2 u.t.d., decyzja ostateczna nakładająca karę pieniężna na podstawie art. 92a ust. 1 staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku wniesienia skargi decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1) odrzucenia skargi, 2) cofnięcia skargi, lub 3) wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Strona skarżąca będzie wówczas zobowiązana do uiszczenia kary pieniężnej, na właściwy rachunek bankowy, w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja o jej nałożeniu stanie się wykonalna, stosownie do art. 94 ust. 2 u.t.d. Powyższe wskazuje zatem, iż do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego, organ nie może przystąpić do egzekucji zaskarżonej decyzji ostatecznej. Decyzja taka nie podlega zatem wykonaniu z mocy prawa. Zaskarżona decyzja nie posiada więc na obecnym etapie postępowania przymiotu wykonalności, uzasadniając odmowę uwzględnienia wniosku. Jednocześnie Sąd uznał, iż brak jest podstaw do umorzenia postępowania objętego przedmiotowym wnioskiem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 61 p.p.s.a.., gdyż umorzenie dotyczy tylko pism wszczynających postępowanie sądowoadministracyjne (skarg i wniosków w rozumieniu art. 63 p.p.s.a.), a więc odnosi się do całkowitego umorzenia postępowania sądowego, a nie postępowania incydentalnego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (por B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex, 2013 do art. 61 p.p.s.a. i do art. 161 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a.