II SA/Go 880/12

Dnia 11 lutego 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Bohdanowicz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2013 roku na posiedzeniu niejawnym zażalenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na zarządzenie z dnia 16 stycznia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania w sprawie ze skargi Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a : uchylić zarządzenie z dnia 16 stycznia 2013 r. o wezwaniu pełnomocnika organu radcy prawnego A.L.-K. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 (sto) złotych za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania. Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] sierpnia 2012 roku nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w zakresie wniosku o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek w części finansowanej przez ubezpieczonych. Wniosek o doręczenie odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem złożył m.in. pełnomocnik Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zarządzeniem z dnia 16 stycznia 2013 r. pełnomocnik organu został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym na skutek zgłoszonego żądania, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, pod rygorem ściągnięcia tej opłaty. Na powyższe zarządzenie Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł w przepisanym ustawowym terminie zażalenie, zarzucając m.in. naruszenie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 2 § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz. U. Nr 221, poz. 2192) art. 114 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zażalenie okazało się zasadne. Stosownie do treści art. 114 ust. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 205, poz. 1585 ze zm.) w zakresie prowadzonej działalności określonej w ustawie Zakład nie ponosi opłat skarbowych i sądowych. Zgodnie z art. 68 ust. 1 pkt 1 lit. c) u.s.u.s. do zakresu działania Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należy między innymi realizacja przepisów o ubezpieczeniach społecznych, a w szczególności wymierzanie i pobieranie składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W myśl art. 28 ust. 1 u.s.u.s. należności z tytułu składek mogą być również umarzane w całości lub w części przez Zakład na zasadach określonych w art. 28 tej ustawy. Z uwagi na fakt, że niniejsze postępowanie dotyczy zakresu działalności Zakładu określonego wspomnianego wyżej ustawą, zastosowanie powinien znaleźć jej art. 114 ust. 4, zwalniający Zakład od obowiązku ponoszenia opłat sądowych. Opłata kancelaryjna jest bowiem opłatą sądową, co wynika z treści art. 212 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W konsekwencji zarządzenie wzywające pełnomocnika organu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej należało uznać za wydane z pominięciem tego przepisu i z tego powodu podlega ono uchyleniu. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione (a tak jest w niniejszej sprawie), wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.