II SA/Go 889/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz Sędzia WSA Marek Szumilas Protokolant st. sekr. sąd. Anna Lisowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z [...] października 2010 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), oraz art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. z 2001 r. Nr 71, poz. 734 ze zm.), zwanej dalej u.d.m, po rozpatrzeniu odwołania A.K. od wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta decyzji Kierownika Oddziału Dodatków Mieszkaniowych Urzędu Miasta z [...] września 2010 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego, kwestionowaną decyzję utrzymało w mocy. Jak wskazał organ odwoławczy, organ pierwszej instancji stwierdził, że strona nie spełnia warunków do przyznania wyżej wymienionego świadczenia, normowanych przepisem art. 5 ust. 5 u.d.m. W odwołaniu od tej decyzji strona podniosła, że jej zdaniem zajmowane przez nią mieszkanie nie przekracza dozwolonej powierzchni o 30%. Ponadto wskazała, że otrzymuje rentę inwalidzką w kwocie 543,29 zł (netto - 485,39 zł), mieszka w starym budynku a jej mieszkanie ze względu na swoje usytuowanie wymaga generalnego remontu. Nadto odwołująca się stwierdziła, że wysokie są koszty związane z eksploatacją mieszkania, zatem z uwagi na powyższe powinna otrzymać dodatek mieszkaniowy. Jak dalej podało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zgodnie z art. 5 ust. 5 u.d.m, dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż: 1) 30% albo 2) 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Organ podkreślił, iż z akt sprawy wynika, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez skarżącą mieszkania wynosi 66,13m2, natomiast powierzchnia pokoi wynosi 60,29m2. W związku z faktem udziału pokoi w powierzchni użytkowej lokalu wyższym niż 60% powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie może przekroczyć normatywnej powierzchni o więcej niż 30%. Organ wskazał, że w złożonym wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca wskazała, że jej gospodarstwo domowe jest jednoosobowe. W tej sytuacji, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 u.d.m normatywna powierzchnia mieszkalna w przypadku skarżącej wynosi 35 m2. Powierzchnia użytkowa z zajmowanego mieszkania wynosząca 66,13 m2 przekracza zatem powierzchnię normatywną wynoszącą 35 m2 o 31,13%. Mając na uwadze fakt, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej w przypadku skarżącej przekracza 60%, więc zgodnie z art. 5 ust. 5 pkt 1 u.d.m powierzchnia użytkowa lokalu nie może przekraczać powierzchni normatywnej o więcej niż 30%. Ponieważ powierzchnia użytkowa przekracza powierzchnię normatywną o 31,13%, dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczących trudnej sytuacji dochodowej, kosztów eksploatacji mieszkania i złego stanu technicznego lokalu, organ odwoławczy wskazał, że spełnienie warunku nieprzekroczenia powierzchni normatywnej lokalu mieszkalnego o wielkości wskazane w u.d.m jest podstawowym warunkiem przyznania dodatku mieszkaniowego. W przypadku przekroczenia norm powierzchni wskazanych w u.d.m organ nie ma żadnej możliwości przyznania dodatku mieszkaniowego, nawet w przypadku bardzo trudnej sytuacji materialnej wnioskodawcy i złego stanu mieszkania. Wnioskodawca ma natomiast w takim przypadku prawo wystąpienia do odpowiednich organów o udzielenie innej formy pomocy społecznej. W skardze na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. A.K. wniosła o przyznanie dodatku mieszkaniowego, podnosząc, że bezskutecznie apelowała do Administracji Domów Mieszkalnych i do Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej o przeprowadzenie pomiaru mieszkania. Taki pomiar został wykonany [...] listopada 2010 r. Wykazał on niższy metraż aniżeli przyjęty przez organ pierwszej instancji, tj. 64,81m2. Inny jest również metraż powierzchni mieszkalnej - 39,84m2 i powierzchni użytkowej – 24,97m2. Do skargi skarżąca dołączyła kopię protokołu pomiaru powierzchni jej mieszkania z [...] listopada 2010 r. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wyjaśniło, że rozpatrując sprawę oparło się o dane zawarte we wniosku skarżącej o dodatek mieszkaniowy z [...] września 2010 r. Z wniosku tego wynika m.in., że skarżąca prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe a zajmowana nią powierzchnia użytkowa mieszkania wynosi 66,13m2. Te dane zostały potwierdzone przez zarządcę budynku. Kolegium wskazało także, że rozpatrując sprawę uwzględniło fakt zamieszkiwania w nim osoby niepełnosprawnej, której niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Organ podkreślił, że zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 22 lipca 2010 r., IV SA/GL 148/10, osoba wymagająca ze względu na niepełnosprawność zamieszkiwania w odrębnym pokoju i o której mowa w art. 5 ust. 3 u.d.m, to taka osoba, której stan zdrowia wymaga dysponowania pokojem dla własnych potrzeb. Przesłanka ta wystąpi jedynie wówczas, gdy osoba niepełnosprawna będzie zamieszkiwała w danym lokalu mieszkalnym wraz z inną osobą, czy też rodziną. Nie może ona zaistnieć w przypadku osoby niepełnosprawnej, która zamieszkuje samodzielnie. W dalszej części odpowiedzi na skargę organ wskazał, że wnioski złożone w pismach z [...] października 2010 r. i [...] października 2010 r. o dokonanie pomiaru powierzchni użytkowej zostały mu doręczone 2 listopada 2010 r., tj. już po wydaniu zaskarżonej decyzji. Dopiero na etapie skargi do sądu strona załączyła kserokopię protokołu pomiaru powierzchni i opis instalacji lokalu mieszkalnego nr 2, sporządzonego [...] listopada 2010 r. Niemniej jednak nawet przyjmując powierzchnię lokalu wskazaną w protokole stronie dodatek mieszkaniowy i tak nie przysługuje z uwagi na przekroczenie powierzchni, co potwierdza wyrok WSA w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się nieuzasadniona. Zasady przyznawania świadczenia pieniężnego w postaci dodatku mieszkaniowego reguluje u.d.m. W sposób jednoznaczny określa ona kryteria nabycia prawa do uzyskania dodatku mieszkaniowego. Składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wnioskodawca, aby otrzymać świadczenie, musi łącznie spełniać warunki dotyczące posiadania tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego (z wyjątkami przewidzianymi w u.d.m), średniego miesięcznego dochodu na jednego członka gospodarstwa domowego oraz powierzchni użytkowej lokalu. Oznacza to, że niespełnienie któregokolwiek z nich powoduje odmowę przyznania dodatku. Składając wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego skarżąca wskazała, że powierzchnia użytkowa zajmowanego przez nią lokalu wynosi 66,13 m2, w tym łączna powierzchnia pokoi i kuchni – 60,29 m2. Dane te zostały potwierdzone przez zarządcę budynku. Skarżąca przedstawiła także deklarację o wysokości dochodów, z której wynika, iż jedynym ich źródłem jest renta, w kwocie 543,29 zł miesięcznie. We wniosku o przyznanie dodatku skarżąca podała również, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a łączna kwota wydatków na mieszkanie za ostatni miesiąc, to 252,04 zł. W niniejszej sprawie ustalono, że skarżąca nie spełnia warunku dotyczącego nieprzekroczenia wyznaczonej przez ustawodawcę normatywnej powierzchni użytkowej lokalu. Powierzchnię tę, w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego, określa art. 5 ust. 1 u.d.m, zgodnie z którym dla 1 osoby nie może ona przekraczać 35 m2. W ust. 5 tego artykułu ustawa dopuszcza przekroczenie tak określonego normatywu powierzchni użytkowej, jednak nie więcej niż o 30% albo 50% w przypadku, gdy udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu nie przekracza 60%. W rozpatrywanej sprawie uwzględniając dane wskazane we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, a więc to, że powierzchnia użytkowa lokalu skarżącej wynosi 66,13 m2, zaś łączna powierzchnia pokoi i kuchni – 60,29 m2, należało przyjąć, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu wynosi 91,16%, zatem przekracza 60%. Stąd też zgodnie z art. 5 ust. 5 pkt 1 u.d.m, aby można było przyznać skarżącej dodatek mieszkaniowy, powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie może przekraczać normatywnej powierzchni o więcej niż 30%. W niniejszej sprawie powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego przekracza powierzchnię normatywną wynoszącą 35 m2 o 31,13 m2 (nie zaś jak błędnie wskazał organ odwoławczy o 31,13%). Stanowi to 47,07% powierzchni normatywnej. Skoro więc przekracza 30% tej powierzchni, to słusznie zdecydowały organy orzekające, że dodatek mieszkaniowy skarżącej nie przysługuje. Uwzględniając natomiast dane wskazane w protokole z pomiaru powierzchni lokalu skarżącej z [...] listopada 2010 r., słusznie wskazał organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, że w takiej sytuacji również skarżącej dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Biorąc bowiem pod uwagę, że powierzchnia użytkowa lokalu skarżącej wynosi 64,81 m2, zaś łączna powierzchnia pokoi i kuchni – 58,97 m2, należało przyjąć, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu wynosi 90,90%, zatem przekracza 60%. Stąd też zgodnie z art. 5 ust. 5 pkt 1 u.d.m, aby można było przyznać skarżącej dodatek mieszkaniowy, powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie może przekraczać normatywnej powierzchni o więcej niż 30%. Uwzględniając dane zawarte w protokole wskazać należy, że powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego przekracza powierzchnię normatywną o 29,81 m2. Stanowi to 45,99% powierzchni normatywnej. W kwestii natomiast podnoszonego przez skarżącą na rozprawie stanowiska, iż z uwagi na niepełnosprawność, normatywna powierzchnia jej lokalu powinna być powiększona o 15 m2, stwierdzić należy, że skarżąca w sytuacji zamieszkiwania samodzielnie w lokalu mieszkalnym (składającym się z dwóch pokoi i kuchni) nie wymaga dysponowania pokojem dla własnych potrzeb, zatem nie może mieć zwiększonej powierzchni użytkowej lokalu o wskazane w art. 5 ust. 3 u.d.m 15 m2. Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd oddalił skargę, o czym orzekł w sentencji wyroku.