II SA/Go 891/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 26 października 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga R.W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] września 2012 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji nr [...] z dnia [...] lipca 2012 r. o skierowaniu na badania psychologiczne, w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań psychologicznych do kierowania pojazdem. Jednocześnie Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnił, iż utrata prawa jazdy pozbawi go możliwości wykonywania pracy zawodowej, w której często musi kierować zarówno samochodem osobowym, jak również samochodem o większej masie jak samochód ciężarowy czy tir, co z kolei pozbawi jego i jegorodzinę środków do życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Zdaniem Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest nieuzasadniony. W rozpatrywanym wniosku brak jest konkretnych odniesień, co do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Znajdują się w nim jedynie zapisy, z których wynika, iż skarżący wskazuje na negatywne konsekwencje i potencjalnie nieodwracalne skutki odebrania mu prawa jazdy. Tymczasem przedmiotem postępowania toczącego się przed sądem w niniejszej sprawie nie jest bezpośrednio kwestia pozbawienia go uprawnień do kierowania pojazdami, lecz skierowanie na badania psychologiczne, w celu zweryfikowania istnienia (lub braku) przeciwwskazań do prowadzenia samochodu. Tym samym bezpośrednio w wyniku wykonania nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku, nie może dojść do pozbawienia skarżącego uprawnień do prowadzenia pojazdów samochodowych, a jedynie oceny, czy zachodzą przesłanki do jego odebrania. Tym samym, dokonując oceny wniosku w oparciu o przedstawione przez Stronę stanowisko, Sąd doszedł do przekonania, iż złożony wraz ze skargą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na marginesie należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania postanowienia ma charakter tymczasowy i jak wskazuje treść art. 61 § 6 p.p.s.a. upada w razie wydania przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z uwagi na powyższe zgodnie z treścią art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.