II SA/Go 897/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G.G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. G.G., reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier poza kasynem gry. W skardze zawarto m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając go trudną sytuacją finansową. Skarżący podkreślił, że w dniu [...] września 2014 r. zdecydował o wykreśleniu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej o nazwie A G.G., zaś w dniu [...] września 2015 r. działalności o nazwie G G.G., jak i E. Zamknięta działalność gospodarcza przyniosła straty za rok 2013 i 2014, co potwierdza dołączony do skargi PIT-36. Obecnie skarżący nie uzyskuje żadnego miesięcznego dochodu. Na jego utrzymaniu pozostaje matka emerytka, z którą prowadzi wspólne gospodarstwo domowe oraz małoletnia córka N.G., która zamieszkuje ze swoją matką. Skarżący podał, że wobec małoletniej posiada zadłużenie alimentacyjne i toczy się wobec niego postępowanie egzekucyjne. Aktualnie nie posiada możliwości podjęcia dodatkowego zatrudnienia poza miejscem zamieszkania, ponieważ pozostaje pod nadzorem instytucji tj. dozoru elektronicznego, w ramach którego wykonuje orzeczoną karę pozbawienia wolności. Ponadto, na dzień wniesienia skargi, kilkanaście już decyzji organów celnych stało się ostatecznych i w związku z powyższym prowadzone się postępowania na podstawie tytułów wykonawczych na kwotę około 390.000,00 zł, wszystkie zaś na około 1.000.000,00 zł. Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić. Na wstępie rozważań należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej zwanej "ppsa", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W tym zakresie wyjątek od zasady ustanawia treść art. 61 § 3 ppsa, zgodnie z którą po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy dodać, iż zgodnie ze zdaniem trzecim § 3 cyt. artykułu wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej. Zauważyć należy, że adresatem wskazanej normy prawnej jest Sąd, który rozważa kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji po złożeniu wniosku przez stronę. Rozstrzygając więc w oparciu o art. 61 § 3 ppsa, Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w judykaturze, Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 ppsa nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się także, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2006 r., sygn. akt I OZ 1144/06, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, www.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu skarżący (także w postępowaniu o przyznanie prawa pomocy) przytoczył szereg argumentów przemawiających za uwzględnieniem wniosku. Wykazał m.in., że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący z dniem [...] września 2015 r. zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej. Z zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy z dnia [...] listopada 2015 r. wynika, że G.G. od dnia [...] listopada 2015 r. jest bezrobotny bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy. Nadto skarżący odbywa karę jednego roku pozbawienia wolności w trybie dozoru elektronicznego. Nie można również pominąć, że skarżący posiada ponad 40.000 zł zadłużenia wobec funduszu alimentacyjnego. Natomiast z wyciągów rachunków bankowych wynika, że skarżący nie posiada oszczędności. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarżący uprawdopodobnił wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, a tym samym zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono w sentencji.