II SA/Go 898/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. – Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2015 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.P.-P. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji p o s t a n a w i a : zwolnić skarżącą od ponoszenia kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 grudnia 2014 r. A.P. – P. została wezwana do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Dnia 30 stycznia 2015 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku A.P.-P. podała, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżąca wskazała, że jej emerytura wynosi 1.529 zł (netto). Nadto skarżąca przedstawiła opłaty związane z eksploatacją mieszkania (czynsz – 200 zł, energia elektryczna – 50 zł, gaz – 30 zł, abonament telefoniczny – 100 zł) oraz zakupem leków (100-150 zł). Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej A.P.-P. uzasadnia wniosek, że została spełniona ustawowa przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Dochód skarżącej z tytułu emerytury wynosi 1.529 zł (netto). Zważyć trzeba, że skarżąca jest osobą w podeszłym wieku (79 lat) i ponosi istotne wydatki na zakup lekarstw. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania jej oświadczenia odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Powyższe okoliczności uzasadniają tezę, że skarżąca nie posiada możliwości poczynienia wydatków nie służących bieżącemu – koniecznemu utrzymaniu. Konstatując należy stwierdzić, że wniosek A.P.-P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest uzasadniony i dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. został uwzględniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.