II SA/Go 9/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na pismo Rzecznika Dyscyplinarnego w Izbie Administracji Skarbowej [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego postanawia: odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej [...], po otrzymaniu informacji o naruszenia obowiązków członka korpusu służby cywilnej przez starszego kontrolera skarbowego M.M. świadczącego pracę w Referacie Egzekucji Administracyjnej w Urzędzie Skarbowym [...], działając na podstawie art. 125 w związku z art. 124 ust. 1 ustawy o służbie cywilnej, w dniu 18 lipca 2019 r. wydał Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w Izbie Administracji Skarbowej pisemne polecenie (pismo nr [...]) wszczęcia postępowania wyjaśniającego wobec ww. pracownika. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, pismem z dnia [...] września 2019 r., nr [...] Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego w Izbie Administracji Skarbowej, skierował do Komisji Dyscyplinarnej Izby Administracji Skarbowej wniosek o wszczęcie wobec M.M. postępowania dyscyplinarnego. Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r. M.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę m.in. na ww. pismo Rzecznika Dyscyplinarnego z dnia [...] września 2019 r. Wniósł o uchylenie wniosku o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego, uchylenie zarządzenia Przewodniczącego Komisji Dyscyplinarnej z dnia [...] listopada 2019 r., wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji wniósł o jej odrzucenie, albowiem zaskarżone pismo nie należy do kategorii spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 ust. 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267, z późn. zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, a zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy wniosku Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego o wszczęcie wobec skarżącego postępowania dyscyplinarnego, który nie mieści się w katalogu aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest on ani decyzją administracyjną (art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.), ani też postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończącym postępowanie, ani postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.), czy też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a.). Oczywistym jest też, że nie jest to również żaden z aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 p.p.p.s.a. Zaskarżony wniosek nie mieści się również w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jak również z przepisów ustaw szczególnych nie wynika kontrola sądów administracyjnych w odniesieniu do spraw z zakresu odpowiedzialności dyscyplinarnej członków korpusu służby cywilnej, która uregulowana została przez ustawodawcę w Rozdziale 9 ustawy o z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1559 ze zm.). Wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego jedynie inicjuje postępowanie dyscyplinarne. Jak trafnie zauważył organ w odpowiedzi na skargę, orzeczenie dyscyplinarne wydane przez Komisję Dyscyplinarną w I instancji podlega zaskarżeniu odwołaniem do Wyższej Komisji Dyscyplinarnej (art. 126 ust. 7 ustawy o służbie cywilnej). Natomiast od orzeczenia Wyższej Komisji Dyscyplinarnej stronom oraz Szefowi Służby Cywilnej przysługuje odwołanie do sądu apelacyjnego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych właściwego ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego, który do rozpoznania odwołania stosuje przepisy kodeksu postępowania cywilnego o apelacji (art. 127 ust. 2 i 3 ww. ustawy). Jak wynika z akt sprawy postępowanie dyscyplinarne wszczęte wnioskiem Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego w Izbie Administracji Skarbowej z dnia [...] września 2019 r., znak sprawy: [...], dotychczas nie zostało zakończone. Kwestia odpowiedzialności dyscyplinarnej skarżącego za naruszenie opisanych w ww. wniosku obowiązków członka korpusu służby cywilnej podlega zatem ocenie Komisji Dyscyplinarnej Izby Administracji Skarbowej, której kompetencje w ww. zakresie wynikają z przepisów art. 116 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 117 ustawy o służbie cywilnej oraz decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w sprawie powołania Komisji Dyscyplinarnej Izby Administracji Skarbowej, zmienionej decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] . Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się natomiast do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania aktu/czynności, wyjaśnić trzeba, że wobec odrzucenia skargi, wniosek taki nie mógł by rozpoznany.