II SA/Go 900/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M., W.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu postanawia umorzyć zawieszone postępowanie. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2006 r, sygn. akt II SA/Go 900/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zawiesił z urzędu postępowanie prowadzone ze skargi A.M., W.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2005 r, nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu. Zawieszenie postępowania nastąpiło zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., który stanowi, iż sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. W niniejszej sprawie przy próbie doręczenia skarżącym pierwszego pisma procesowego w sprawie tj. wezwania do uiszczenia wpisu i wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, wskazany przez skarżących adres zamieszkania okazał się nieaktualny, w związku z czym niemożliwe było skuteczne doręczenie skarżącym w/w pism. Wobec faktu, iż aktualny adres skarżących nie był Sądowi znany, powstała w toku postępowania przeszkoda do nadania skardze dalszego biegu, co stało się podstawą do zawieszenia prowadzonego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, iż w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania nie ustała przyczyna zawieszenia niniejszego postępowania, gdyż Sądowi nadal nie jest znany aktualny adres zamieszkania skarżących, a ponadto nie został zgłoszony wniosek o podjęcie postępowania. Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a. Sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Wobec powyższego w myśl przytoczonego powyżej art. 130 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.