II SA/Go 900/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2011 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.N. o udzielenie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych postanawia: ustanowić adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 24 lutego 2011r. odrzucił skargę B.N. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych. Dnia 17 marca 2011 r. wpłynął do sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie ustanowienia adwokata. Skarżąca oświadczyła, że jest osobę bezrobotną, bez prawa do zasiłku. W uzupełnieniu złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy B.N. podała, ze wszelkie opłaty związane z utrzymaniem mieszkania uiszcza jej syn (pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r.). Wniosek jest uzasadniony. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wymaga podkreślenia, że co do zasady, prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej B.N. prowadzi do jednoznacznego wniosku, że znajduje się ona w trudnej sytuacji materialnej. Z przedłożonego zaświadczenia wynika, że skarżąca od dnia [...] lipca 2010 r. jest osobą bezrobotną a od dnia [...] stycznia 2011 r. nie posiada prawa do zasiłku. Koszty utrzymania mieszkania pokrywa jej syn. Nie ma również racjonalnych podstaw do kwestionowania oświadczenia skarżącej odnośnie braku oszczędności oraz wartościowych rzeczy ruchomych. Reasumując należy stwierdzić, że wniosek B.N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika jest uzasadniony. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.