II SA/Go 900/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st.sekr.sąd. Elżbieta Dzięcielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi Z spółki z o.o. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2016 r. Z Spółka z o.o. zwróciła się do Zarządu Województwa o dofinansowanie projektu pod nazwą "Drugi start – wsparcie dla samozatrudnienia osób 50+" poddziałanie w ramach konkursu nr [...], 6.3.1 "Wsparcie dla samozatrudnienia osób w szczególnie trudnej sytuacji na rynku pracy". Projekt miał zostać sfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach RPO Województwa na lata 2014-2020. Projekt zakładał wsparcie dla osób zamierzających rozpoczęcie prowadzenia działalności gospodarczej będących w najtrudniejszej sytuacji na rynku pracy (osoby w wieku 50+, osoby z niepełnosprawnościami, długotrwale bezrobotni i osoby o niskich kwalifikacjach), z obszarów wiejskich w województwie, poprzez otwarcie własnej działalności gospodarczej, w okresie od września 2016 r. do marca 2018 r. Główne zadania projektu to rekrutacja osób, wsparcie podstawowe szkoleniowo-doradcze, wsparcie finansowe na rozpoczęcie działalności gospodarczej oraz finansowe wsparcie pomostowe przez okres 6 miesięcy i pomostowe szkoleniowo-doradcze. Pismem z dnia [...] września 2016 r. nr [...] Zarząd Województwa poinformował wnioskodawcę, iż złożony przez niego wniosek o dofinansowanie uzyskał końcowy wynik oceny 76,5 punktów. Jednakże wniosek został oceniony negatywnie, nie otrzymując dofinansowania – ze względu na nieuzyskanie minimum 70% punktów w ocenie przynajmniej jednej z części D. Kryteria merytoryczne Karty Oceny Formalno-Merytorycznej, tj. w części III, 5.1, 5.3-5.5 od każdego oceniającego, którego ocena jest brana pod uwagę, pomimo uzyskania od każdego oceniającego pozytywnej oceny spełnienia wszystkich kryteriów obligatoryjnych z części A, B i C KOF-M. Organ wskazał, że wniosek o dofinansowanie projektu, aby mógł zostać skierowany do dofinansowania, musiał uzyskać od każdego oceniającego, którego ocena jest brana pod uwagę, pozytywną ocenę za część D KOF-M. Oznacza to uzyskanie minimum 70% punktów za każdą część podlegającą ocenie w tej części KOF-M, tj. części III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5 oraz VI. Wniosek o dofinansowanie projektu, który nie spełnił powyższych warunków, nie mógł uzyskać dofinansowania nawet, gdy ogólna liczba punktów uzyskanych w części D KOF-M będzie wyższa niż 70 punktów. Niespełnienie któregokolwiek z kryterium wyboru ocenianego w części A, B, C, KOF-M skutkuje przyznaniem zera punktów w końcowej ocenie wniosku o dofinansowanie projektu. Z załączonej do informacji karty oceny formalno-merytorycznej i zestawienia ocen wynika, że projekt został, oceniony poniżej maksymalnej ilości możliwych do uzyskania punktów, w następujących obszarach części D karty oceny, przez każdego z dwóch oceniających, których oceny wzięto pod uwagę: w części III. Opis projektu w kontekście właściwego celu szczegółowego RPO 2020/ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu: - wskazanie problemu, na który odpowiedź stanowi cel główny projektu oraz uzasadnienie potrzeby realizacji projektu (6 pkt na 7 oraz 1 pkt na 7), - adekwatność i założona do osiągnięcia wartość wskaźników pomiaru celów oraz źródła weryfikacji/pozyskania danych do pomiaru wskaźników i częstotliwości pomiaru (3 pkt na 6 oraz 4 pkt na 6); w części IV. Grupy docelowe: - opis i uzasadnienie grupy docelowej (tj. osób i/lub instytucji, które zostaną objęte wsparciem) z punktu widzenia istotnych cech projektu (3 pkt na 5 oraz 2 pkt na 5), - opis potrzeb, barier i oczekiwań uczestników/uczestniczek projektu w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu (2 pkt na 3 oraz 3 pkt na 3); w części V. Sposób realizacji projektu oraz potencjał i doświadczenie projektodawcy i partnerów: 5.1 Zadania: - trafność doboru zadań, ich spójność i opis zadań w kontekście osiągnięcia celów szczegółowych projektu i racjonalność harmonogramu zadań (3 pkt na 10 oraz 5 pkt na 10). 5.2 Potencjał wnioskodawcy i partnerów: - opis potencjału kadrowego wnioskodawcy i partnerów i sposobu jego wykorzystania w ramach projektu, kluczowych osób, które zostaną zaangażowane do realizacji projektu oraz ich planowanej funkcji w projekcie (4 pkt na 8 oraz 8 pkt na 8). 5.3-5.5 Doświadczenie wnioskodawcy i partnerów oraz sposób zarządzania projektem. Kwoty ryczałtowe: - opis potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów oraz wskazanie uzasadnienia, dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i partnerów jest adekwatne do realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów prowadzonej: w obszarze działania projektu, na rzecz grupy docelowej, do której skierowany będzie projekt, na określonym terytorium, którego będzie dotyczyć realizacja projektu oraz wskazanie instytucji, które mogą potwierdzić potencjał społeczny wnioskodawcy i partnerów (1 pkt na 3 oraz 0 pkt na 3), - sposób zarządzania projektem (4 pkt na 4 oraz 3 pkt na 4), - opis działań, które będą prowadzone w celu oceny i monitoringu projektu i jego uczestników (1 pkt na 3 oraz 1 pkt na 3); w części VI. Budżet projektu: - kwalifikowalność wydatków (4 pkt na 5 oraz 4 pkt na 5), - niezbędność wydatków do realizacji projektu, poszczególnych zadań w projekcie i osiągania jego celów (4 pkt na 5 oraz 4 pkt na 5), - racjonalność i efektywność wydatków projektu, a także ocena zasadności poziomu kosztów zarządzania (4 pkt na 5 oraz 4 pkt na 5), - prawidłowość sporządzenia budżetu projektu (biorąc pod uwagę koszty przypadające na jednego uczestnika/podmiot) oraz zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w regulaminie konkursu (2 pkt na 5 oraz 3 pkt na 5). Pierwszy z oceniających przyznał projektowi łącznie 76 punktów, natomiast drugi z oceniających przyznał łącznie 77 punktów. Organ wskazał, że pomimo końcowego wyniku oceny 76,5 punktów powyższy wniosek nie uzyskał minimum 70% punktów od obydwu oceniających we wszystkich obszarach części D karty oceny. W związku z powyższym projekt nie został rekomendowany do dofinansowania. Od powyższej negatywnej oceny projektu Z Spółka z o.o. wniosła protest do Zarządu Województwa, szczegółowo odnosząc się do poszczególnych zarzutów osób oceniających, dotyczących części D karty oceny. Strona podniosła w szczególności, iż we wniosku zdiagnozowała istniejące problemy, takie jak: ograniczenie dostępu do zewnętrznego kapitału finansowego dla osób bezrobotnych i biernych zawodowo, brak środków własnych na rozwój, pokrycie zobowiązań publicznoprawnych i innych związanych z funkcjonowaniem działalności gospodarczej w pierwszym roku działalności, niski poziom wykształcenia, w tym m.in. wiedza z zakresu przedsiębiorczości i prowadzenia działalności gospodarczej (niskie kwalifikacje), brak wiedzy i umiejętności w zakresie prowadzenia i utrzymania działalności gospodarczej w perspektywie długoterminowej, znaczny udział osób w wieku 50+ oraz z terenów wiejskich wśród osób bezrobotnych. Wnioskodawca w jasny sposób opisał w części 4.1 wniosku potrzeby i oczekiwania grupy docelowej, a także bariery z danymi ilościowymi zgodnie z zapisami we wniosku: niską motywację kobiet (gdyż prawie dwukrotnie więcej mężczyzn prowadzi działalność gospodarczą), strach przed niepowodzeniem, niska samoocenę. Wnioskodawca wykazał bogaty spis źródeł, z którego korzystał diagnozując problemy. Zostały wskazane konkretne źródła potwierdzające przedstawione dane jakościowe i ilościowe we wniosku. Skarżąca podniosła, że brak podziału na płeć we wskaźniku realizacji celu nr 1 wynikał z faktu, iż wskaźnik ten nie odnosi się do liczby osób, jednostką pomiaru wskaźnika jest sztuka, tym samym nie ma możliwości podziału na płeć. Pozostałe wskaźniki zostały oszacowane w sposób prawidłowy. Ponadto treść wniosku w sposób klarowny wskazuje na stanowisko i osobę, która będzie odpowiedzialna za pomiar wskaźników. Wnioskodawca w sposób prawidłowy określił źródło pomiaru dla wskaźnika nr 7. Grupa docelowa została prawidłowo zdiagnozowana, zarówno pod względem wykształcenia, wieku, niepełnosprawności, płci, statusu zawodowego jak i miejsca zamieszkania. Dalej skarżąca wskazała, że pomimo zastosowania w treści wniosku licznych skrótów ze względu na ograniczoną dopuszczalną liczbę znaków, przedstawiony w treści wniosku tekst jest czytelny i pozwala na odczytanie zawartego w nim ogólnego opisu grupy docelowej. Zastosowanie skrótów umożliwiło opis grupy docelowej w szerszym aspekcie. Źródła zostały przedstawione w sposób czytelny. Opis potrzeb, barier i oczekiwań uczestników/uczestniczek w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu został opisany w treści wniosku zgodnie z wytycznymi zawartymi w instrukcji wypełniania wniosku. Wnioskodawca nie zgodził się z oceną (skutkującą obniżeniem liczby przyznanych punktów do 6 z możliwych do uzyskania 10), iż objęcie wsparciem doradczo-szkoleniowym uczestników projektu także po wypłaceniu bezzwrotnego wsparcia jest niedopuszczalne w świetle zapisu regulaminu, w myśl którego udzielenie tego typu wsparcia jest możliwe przed lub po wypłaceniu dotacji. Tym samym uważa się za niekwalifikowane udzielenie ponownego wsparcia w tej formie. W tym zakresie wnioskodawca szeroko powołał się na utrwalone w logice oraz orzecznictwie sądowym znaczenie oraz zasady rozumienia alternatywy łącznej, którą wyraża spójnik "lub". Opis projektu objął 5 zadań i harmonogram realizacji wsparcia, podczas gdy zawarte w ocenie uwagi krytyczne wskazane przez oceniającego dotyczą jednego zadania, a właściwie ½ zadania i części harmonogramu. Tym samym w odczuciu wnioskodawcy krzywdzące było rażące zaniżenie punktacji pomimo, iż zadania zostały opisane w sposób prawidłowy. Wnioskodawca nie zgodził się również z oceną, iż we wniosku nie wskazano, aby personel projektu zatrudniany w ramach umów cywilnoprawnych będzie wyłaniany z zachowaniem zasady konkurencyjności, a jeśli nie, to dlaczego i jaka będzie procedura ich wyboru. W sekcji 5.2 podano konkretne nazwiska, a nie wspomniano czy te konkretne osoby będą pracownikami wnioskodawcy, czy zatrudniane na umowy cywilnoprawne i w jaki sposób będą wyłaniane. Wnioskodawca podał, iż wskazał we wniosku o dofinansowanie, w części 5.2 posiadany potencjał kadrowy zgodnie z zakresem informacji wskazanej w instrukcji. Na moment składania wniosku dysponował potencjałem kadrowym stanowiącym personel zatrudniony u wnioskodawcy, wykazane osoby to pracownicy lub osoby stale współpracujące z wnioskodawcą. Zgodnie z obowiązującymi przepisami należy zachować zasadę konkurencyjności przy wyborze tych osób (doradców zawodowych), niemniej jednak z uwagi na fakt, iż wartość wynagrodzenia doradcy zawodowego w całym projekcie wynosi 10.980,00 zł, wybór wykonawców nie podlega pod zasadę konkurencyjności, a jedynie pod wewnętrzne procedury regulujące te kwestie u wnioskodawcy. Ponadto wnioskodawca w opisie w części 5.3 dotyczącej doświadczenia wnioskodawcy, wskazał szeroki wachlarz realizowanych przez niego projektów. Za bezzasadne wnioskodawca uznał obniżenie punktacji w przypadku oceniającego 2 i nie przyznanie punktacji przez oceniającego 1 z uwagi na fakt, iż w żadnym dokumencie konkursowym nie została wskazana minimalna liczba projektów, jaką beneficjent powinien wykazać w części dotyczącej doświadczenia. Wnioskodawca wykazał doświadczenie zarówno w obszarze realizacji projektu, na terytorium i odnośnie grupy docelowej. Nigdzie w dokumentacji konkursowej nie ma jednak zapisów, że realizowane projekty powinny potwierdzać doświadczenie wnioskodawcy jednocześnie w trzech obszarach. Pismem z dnia [...] października 2016 r. nr [...] Zarząd Województwa poinformował Z Spółkę z o.o. o negatywnym rozpatrzeniu protestu. W zakresie opisu projektu w kontekście właściwego celu szczegółowego RPO 2020/ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu, w zakresie zastrzeżeń oceniającego dotyczących braku konkretnych danych wskazujących na istniejące problemy w grupie osób, które zamierza objąć wsparciem oraz brak danych ilościowych i/lub jakościowych, potwierdzających istnienie wskazanego problemu w analizie, należało zdaniem organu uznać za zasadny. Wnioskodawca wskazał we wniosku o dofinansowanie projektu istniejące problemy na obszarze województwa, niemniej jednak nie podano danych ilościowych lub jakościowych. W tej części wniosku o dofinansowanie projektu wskazano jedynie źródła z jakich korzystał wnioskodawca bez podania danych. Jest to jednak niewystarczające, gdyż oceniający opiera się o zapisy we wniosku, a nie o wskazane źródła. W zakresie grup docelowych, zastrzeżenia oceniającego dotyczące braku poparcia dokonanej analizy np. własnymi badaniami również zakwalifikowano zasadnie, co skutkowało odmową uznania protestu w tym zakresie. Dlatego nie uznano protestu w tym zakresie. Pomimo wskazanego przez wnioskodawcę zapisu z "Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinasowanie projektu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach osi priorytetowej 6-8 Regionalnego Programu Operacyjnego – 2020" dotyczącego opisu potrzeb, barier i oczekiwań uczestników projektu, należy zauważyć, iż Instrukcja wypełnienia wniosku jest dokumentem ramowym, wskazuje jakie najważniejsze informacje mają znaleźć się w projekcie i w jaki sposób mają zostać ujęte. Niemniej jednak tworzenie wniosku o dofinansowanie, a później jego ocena nie mogą ograniczać się jedynie sztywno do realizacji zapisów Instrukcji. Takie podejście podważałoby całą ideę przeprowadzenia konkursu, gdzie do dofinansowania mają być skierowane wnioski, które oprócz spełnienia kryteriów formalnych, dostępu i horyzontalnych są najlepsze pod względem merytorycznym. Stąd ocena kryteriów merytorycznych nie ogranicza się jedynie do analizy, czy Wnioskodawca wypełnił wniosek zgodnie z Instrukcją, a ma wymiar punktowy. Obowiązkiem oceniającego jest m.in. wskazanie, jakich informacji z punktu widzenia posiadanej przez niego wiedzy i doświadczenia brakuje. Podobnie w zakresie doświadczenia wnioskodawcy i partnerów oraz sposobu zarządzania projektem i kwot ryczałtowych, uwaga oceniających dotycząca braku doświadczenia w realizacji podobnych projektów czy też wsparcia podobnej grupy docelowej, także została uznana za zasadną. Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie projektu wskazał kilka realizowanych przez siebie projektów, jednak zakres ten nie odnosił się w pełni do podstawowych wymogów wskazanych w "Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinasowanie projektu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach osi priorytetowej 6-8 Regionalnego Programu Operacyjnego – 2020". Zapis z Instrukcji jednoznacznie wskazuje na zamieszczenie opisów potwierdzających doświadczenie wnioskodawcy we wszystkich trzech obszarach. Jako bezzasadny organ uznał zarzut wnioskodawcy, w którym podniesiono, iż w żadnym dokumencie konkursowym nie wskazano minimalnej liczby projektów, jaką wnioskodawca powinien wykazać w części dotyczącej doświadczenia. Organ wskazał, że obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie informacji we wniosku w sposób wyczerpujący i konkretny w takiej formie, aby oceniający mógł się zapoznać z informacjami zawartymi w przedmiotowej aplikacji. Dlatego nie uznano protestu w tym zakresie. Protest wnioskodawcy został natomiast uznany przez organ za zasadny w pozostałej części, tzn. co do uwag zawartych w ocenie z dnia [...] września 2016 r. w zakresie: - braku podziału na płeć przy wskazaniu wartości wskaźnika dla celu nr 1 "Liczba utworzonych miejsc pracy w ramach udzielonych z EFS środków na podjęcie działalności gospodarczej", - niewskazania osoby odpowiedzialnej za pomiar wskaźnika "Liczba projektów, w których sfinansowano koszty racjonalnych usprawnień dla osób z niepełnosprawnościami", - braku szczegółowego opisu grupy docelowej, - zastosowania wielu skrótów i uproszczeń- językowych, utrudniających ocenę, podanie źródeł w nawiasie, jako numery, - objęcia wsparciem doradczo-szkoleniowym uczestników projektu zarówno przed jak i po otrzymaniu dotacji na rozpoczęcie działalności gospodarczej, - opisu potencjału kadrowego Wnioskodawcy. Jednakże pomimo uznania części zarzutów wnioskodawcy zgłoszonych w proteście, protest ten został rozpatrzony negatywnie, ze względu na nieuwzględnienie argumentacji Protestującego dotyczącej części III – Opis projektu w kontekście właściwego celu szczegółowego RPO 2020/Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu – wskazanie problemu, na który odpowiedź stanowi cel główny projektu oraz uzasadnienie potrzeby realizacji projektu oraz części V – sposób realizacji projektu oraz potencjał i doświadczenie projektodawcy i partnerów pkt 5.3-5.5 – opis potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów oraz wskazanie uzasadnienia, dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i partnerów jest adekwatne do realizacji projektu, z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów. Instytucja Zarządzająca uznała, iż rozstrzygnięcie odrzucające wniosek było zasadne, tzn. wynik sytuujący projekt poniżej minimum punktowego był właściwy. W związku z negatywnym rozpatrzeniem protestu Z Spółka z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając rażące naruszenie prawa poprzez wadliwe przyjęcie, że skarżąca: - nie podała danych ilościowych lub jakościowych potwierdzających istnienie wskazanego problemu w analizie, lecz wskazała jedynie dane źródłowe z jakich korzystała, podczas gdy szczegółowe dane ilościowe zostały wymienione w pkt 4.1 wniosku, nadto z danych źródłowych wskazanych przez skarżącą bezpośrednio wynikają dane ilościowe lub jakościowe potwierdzające istnienie przedmiotowego problemu, nadto - nie posiada doświadczenia w realizacji podobnych projektów czy też wsparcia podobnej grupy docelowej, podczas gdy skarżąca wykazała posiadanie doświadczenia we wszystkich wymaganych obszarach wskazanych we wniosku, w związku z czym jej wniosek zasługiwał na przyznanie punktów w powyższym zakresie. Powyższe naruszenia miały istotny wpływ na wynik oceny, albowiem na skutek ich dokonania protest został rozpatrzony negatywnie. Strona skarżąca wniosła o stwierdzenie, że ocena opisanego w petitum skargi projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, a także o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego. W uzasadnieniu skargi strona zarzuciła w pierwszej kolejności lakoniczność dokonanej oceny projektu. Odnosząc się merytorycznie do argumentacji organu skarżąca wskazała na bezzasadność stanowiska organu odnośnie braku konkretnych danych wskazujących na istniejące problemy w grupie osób, którą zamierza objąć wsparciem projektodawca, w związku z czym przyznał skarżącej w tej części wniosku zaledwie jeden punkt w skali siedmiu. Ponadto oceniający zarzucił skarżącej, iż we wniosku brak jest danych ilościowych i/lub jakościowych, potwierdzających istnienie wskazanego problemu w analizie. Podniesiono, iż skarżąca wskazała jedynie źródła z jakich korzystała bez podania powyższych danych. W ocenie strony skarżącej w sposób wyczerpujący wskazano problem, na który odpowiedź stanowi cel główny projektu oraz uzasadnienie potrzeby jego realizacji. Spółka dokonała dokładnej analizy problemów istniejących na terenie Województwa, a także w jasny sposób opisała potrzeby i oczekiwania grupy docelowej, jak również bariery wraz z danymi ilościowymi, zgodnie z zapisami zawartymi we wniosku. Dane ilościowe i jakościowe zostały bowiem wskazane przez skarżącą w pkt 4.1 wniosku, w miejscu na podanie szczegółów dotyczących grupy docelowej. Za bezzasadną należy zatem uznać ocenę, iż skarżąca nie podała we wniosku danych ilościowych potwierdzających istnienie wskazanego problemu w analizie. W odniesieniu do opisu projektu skarżąca wskazała bogaty spis źródeł, z którego korzystała, dokonując analizy problemów, i które potwierdzają dane ilościowe i jakościowe podane we wniosku. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, iż skarżąca w sposób prawidłowy dokonała opisu projektu. Na powyższe okoliczności zwrócił uwagę drugi oceniający, który przyznał skarżącej w tym zakresie 6 punktów w przedmiotowej części wniosku, wyczerpująco uzasadniając ilość przyznanych w tym zakresie punktów. Oceniający ten trafnie zauważył, iż skarżąca jasno określiła problem, na który odpowiada projekt, dobrze opisała tło problemu, a także powoływała się na konkretne dane ilościowe w zakresie istniejących nierówności pomiędzy kobietami i mężczyznami (m.in. liczba kobiet w grupie osób bezrobotnych). Prowadzi to do stwierdzenia, iż pierwszy oceniający w sposób dowolny ocenił wniosek skarżącej w przedmiotowej części. Skarżąca bowiem w sposób szczegółowy i wyczerpujący opisała dane problemy, wskazując na konkretne dane ilościowe i powołując się na liczne źródła potwierdzające przedmiotowe dane, co zostało zauważone przez drugiego oceniającego. Dlatego za nieuzasadnione należy uznać odjęcie przez pierwszego oceniającego 6 punktów w ramach oceny tej części wniosku. Ponadto zdaniem strony skarżącej oceniający wadliwie przyjęli, że Spółka nie ma doświadczenia w realizacji podobnych projektów czy też wsparcia podobnej grupy docelowej. Uzasadniając brak przyznania punktów w powyższym zakresie oceniający podał, iż "projektodawca nie ma zbytniego doświadczenia w realizacji podobnych projektów czy też wsparcia podobnej grupy docelowej". Drugi oceniający wskazał natomiast, że ocenę obniża fakt, iż w województwie skarżąca zrealizowała jedynie 2 projekty i nie obejmowały one tej samej grupy docelowej czy podobnego obszaru wsparcia. Tymczasem kryteria oceny nie wskazują na ilość projektów konieczną do zrealizowania przez wnioskodawcę celem uznania, iż posiada on wystarczające doświadczenie. W uzasadnieniu pisma z dnia 3 października 2016 r. weryfikującego protest skarżącej, również nie odniesiono się w sposób merytoryczny do zarzutów skarżącej w powyższym zakresie. W uzasadnieniu tym lakonicznie wskazano, iż obowiązkiem wnioskodawcy jest przedstawienie informacji we wniosku w sposób wyczerpujący i konkretny w takiej formie, aby oceniający mógł się zapoznać z informacjami zawartymi w przedmiotowej aplikacji. Skarżąca jednakże w sposób przejrzysty i wyczerpujący przedstawiła posiadane przez siebie doświadczenie we wszystkich wymaganych obszarach wskazanych w instrukcji wniosku. Wskazała bowiem liczne projekty przez nią zrealizowane, w tym projekty realizowane również na obszarze województwa, w których działania zostały skierowane do osób po pięćdziesiątym roku życia (a zatem do tożsamej grupy odbiorców z grupą | docelową przedmiotowego projektu), a także realizowane w obszarze wsparcia. Skarżąca precyzyjnie i wyczerpująco wykazała zatem posiadanie doświadczenia we wszystkich wymaganych obszarach. Z powyższych względów za niezasadne zdaniem strony skarżącej należało uznać odjęcie przez jednego oceniającego 3 punktów, a przez drugiego 2 punktów w ramach oceny tej części wniosku. Zdaniem strony skarżącej oceny ekspertów w ramach w/w kryteriów są niejasne, nieprecyzyjne i wzajemnie sprzeczne. W wymienionych powyżej przypadkach brak jest również wskazania merytorycznych podstaw uzasadniających obniżenie danej oceny projektu Spółki. Zdaniem skarżącej naruszony został zatem wymóg przejrzystości ocen, nadto doszło do przekroczenia granic swobodnej oceny dowodów. Zachowanie przejrzystości reguł oceny stanowiących kryterium ustawowe wymaga, aby z treści ocen ekspertów wynikał sposób uzyskania wyniku końcowego w ramach danego kryterium, zwłaszcza jeśli obejmuje ono elementy punktowane, z których łączna najwyższa ocena, odpowiada możliwej najwyższej ocenie końcowej. W niniejszym przypadku, w ocenie skarżącej doszło do naruszenia przepisów nakazujących rozpoznanie projektów w sposób rzetelny i bezstronny z uwzględnieniem zasad równego dostępu i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektu, które stanowią fundamentalne zasady rozpoznania składanych wniosków. Strategiczna ocena projektu opiera się zatem na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, że szczególnym wyjaśnieniem okoliczności które zadecydowały np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Brak takiego uzasadnienia i wadliwość oceny w odniesieniu do kwestionowanych w skardze pozycji czyni ją konieczną i w pełni zasadną. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w piśmie stanowiącym rozpatrzenie protestu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest informacja Zarządu Województwa z dnia [...] października 2016r. [...] o nieuwzględnieniu protestu Z Spółki z o.o. od negatywnej oceny projektu zawartej w piśmie tego samego organu z dnia [...] września 2016 r. nr [...]. Powyższa informacja została wydana na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 – określanej dalej jako u.z.r.p.). Kognicja sądu administracyjnego do rozpoznawania skarg na tego rodzaju rozstrzygnięcia wynika z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – określanej dalej jako p.p.s.a.) w związku art. 61 ust. 1 u.z.r.p. Dokonując kontroli tego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sąd w myśl art. 64 u.z.r.p. stosuje w zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p. przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższy zakres kontroli, Sąd uznał wniesioną w niniejszej sprawie skargę za niezasadną. Jak stanowi art. 1 ust. 1 u.z.r.p., ustawa ta określa zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, podmioty uczestniczące w realizacji tych programów i polityki oraz tryb współpracy między nimi. Zgodnie z przyjętymi w tej ustawie zasadami realizacji programów operacyjnych, wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym albo pozakonkursowym. Konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały największą liczbę punktów (art. 38 ust. 1, art. 39 ust.2 u.z.r.p.). Wnioskodawcy, w przypadku negatywnej oceny jego projektu wybieranego w trybie konkursowym, przysługuje prawo wniesienia protestu w celu ponownego sprawdzenia złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów (art. 53 ust. 1 u.z.r.p.). Protest jest rozpatrywany przez właściwą instytucję zarządzającą, którą w przypadku regionalnego programu operacyjnego jest zarząd województwa (art. 9 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.) lub pośredniczącą, jeżeli została ustanowiona dla danego programu operacyjnego i instytucja zarządzająca powierzyła jej zadania w tym zakresie (art. 55 u.z.r.p.). W przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego (art. 61 ust. 1 u.z.r.p.). Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.p.r. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.p.r., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7 u.z.p.r.). W myśl art. 7 Konstytucji RP wszystkie organy państwa obowiązane są do działania na podstawie i w granicach obowiązującego prawa. Przepis ten widzieć należy w kontekście postanowień art. 87 Konstytucji RP i systemu źródeł prawa powszechnie obowiązującego. Z regulacji tej wynika, że jedynie tego typu źródła prawa mogą kształtować sytuację prawną adresata działań administracji publicznej. Przywołanie powyższych unormowań jest niezbędne z tego powodu, że w niniejszej sprawie kontroli sądowej poddana została czynność organu administracji publicznej, która posiada zakotwiczenie w normach prawa powszechnie obowiązującego, jak również w akcie, który nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, a mianowicie w regulaminie konkursu przyjętym przez właściwą instytucję, czyli instytucję przeprowadzającą konkurs. W niniejszej sprawie jest to Zarząd Województwa. Regulamin ten dostępny jest jedynie na stronach internetowych właściwej instytucji i nie legitymuje się statusem aktu normatywnego, jednakże w tego rodzaj sprawach stanowi wzorzec kontroli sądowej. Przyjęcie tego regulaminu przewiduje art. 41 u.z.p.r. Jakkolwiek regulamin ten nie jest źródłem prawa w rozumieniu art. 87 Konstytucji RP, tym niemniej spełnia kryteria źródeł prawa w szerokim tego słowa znaczeniu. Mając na uwadze normatywny charakter regulaminu stwierdzić należy, że jako akt tworzący system realizacji odpowiednich programów, przyjętych na podstawie stosownych umocowań ustawowych przyznanych instytucjom zarządzającym, regulamin konkursu, określany w doktrynie między innymi jako swoiste bądź niezorganizowane źródło prawa, winien stanowić podstawę oceny legalności rozstrzygnięcia konkursowego, jednakże tylko łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego (por. m.in. wyroki WSA w Szczecinie z 9 listopada 2016 r., I SA/Sz 1033/16, WSA w Gdańsku z 23 listopada 2016 r., I SA/Gd 1094/16 oraz WSA w Rzeszowie z 13 grudnia 2016 r., I SA/Rz 823/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). W konsekwencji wzorcem sądowej kontroli czynności prawnej podejmowanej przez organ administracji publicznej jest przywołana powyżej ustawa, inne przepisy prawa powszechnie obowiązującego, jak również regulamin konkursu, w ramach którego zgłoszono wniosek podlegający ocenie w niniejszej sprawie. W rozpatrywanej sprawie strona skarżąca zarzuciła wadliwe przyjęcie przez organ, iż w zgłoszonym projekcie nie wykazano danych ilościowych lub jakościowych potwierdzających istnienie wskazanego problemu w analizie, lecz wskazano jedynie dane źródłowe z jakich strona korzystała, podczas gdy szczegółowe dane ilościowe zostały wymienione w pkt 4.1 wniosku, nadto z danych źródłowych wskazanych przez skarżącą bezpośrednio wynikają dane ilościowe lub jakościowe potwierdzające istnienie przedmiotowego problemu, a nadto iż strona nie posiada doświadczenia w realizacji podobnych projektów czy też wsparcia podobnej grupy docelowej, podczas gdy skarżąca wykazała posiadanie doświadczenia we wszystkich wymaganych obszarach wskazanych we wniosku. Oceniając powyższe zagadnienie należy się odnieść do treści Regulaminu Konkursu Regionalny Program Operacyjny – 2020. W myśl tego Regulaminu ocena formalno-merytoryczna wniosków o dofinansowanie w ramach RPO-2020 przeprowadzana jest przez Komisję Oceny Projektów (zwaną dalej KOP). Wniosek aby mógł zostać skierowany do dofinansowania, musi uzyskać pozytywną ocenę za spełnianie wszystkich kryteriów obligatoryjnych oraz musi uzyskać pozytywną ocenę za część E. Kryteria merytoryczne KOF-M, a to oznacza, że uzyska minimum 70% punktów bezwarunkowych za każdą część, tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5 oraz VI, podlegającą ocenie w części D Kryteria merytoryczne KOF-M. Aby wniosek mógł uzyskać punkty za kryteria premiujące musi uzyskać minimum 70% punktów bezwarunkowych za każdą część, tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5 oraz VI, podlegającą ocenie w części D Kryteria merytoryczne KOF-M. Maksymalna, łączna suma punktów, którą może uzyskać wniosek wynosi 140. Oceny punktowe przyznawane przez oceniających są w postaci liczb całkowitych (bez części ułamkowych). Każdy wniosek o dofinansowanie projektu w ramach RPO-2020, który został przekazany do KOP, jest oceniany w sposób niezależny przez dwóch losowo wybranych członków KOP. Jeżeli oceniający uzna, że projekt nie spełnia któregokolwiek z kryteriów obligatoryjnych, odpowiednio odnotowuje ten fakt na KOF-M oraz uzasadnia decyzję o uznaniu danego kryterium za niespełnione. Powyższe oznacza skierowanie projektu do negocjacji w zakresie warunkowo dokonanej oceny – o ile projekt bezwarunkowo uzyskał od oceniającego minimum 70% punktów możliwych do uzyskania w każdej części D. Kryteria merytoryczne KOF-M, tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5 oraz VI i spełnił wszystkie kryteria obligatoryjne. Zgodnie z art. 39 ust. 2 u.z.p.r. oraz Regulaminem Konkursu RPO – 2020, projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeżeli spełnił wszystkie kryteria wyboru projektów i uzyskał wymaganą liczbę punktów tj. od każdego z oceniających, którego ocena brana jest pod uwagę bezwarunkowo otrzymał minimum 70% punktów w każdej części D. Kryteria merytoryczne KOF-M tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5,VI oraz uzyskał kolejno największą liczbę punktów w końcowej ocenie wniosku w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów. Do dofinansowania zostaną wybrane te projekty, które spełniły wszystkie kryteria wyboru projektów i uzyskały od każdego oceniającego, którego ocena jest brana pod uwagę, wymaganą liczbę punktów, tj. bezwarunkowo otrzymały minimum 70% punktów w każdej z części D. Kryteria merytoryczne KOF-M tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5, VI, a w przypadku gdy kwota przeznaczona na konkurs nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, które uzyskały wymagane minimum oraz uzyskały kolejno w końcowej ocenie wniosku najwyższą liczbę punktów na liście wszystkich projektów podlegających ocenie formalno-merytorycznej w przedmiotowym konkursie. Wybór projektów do dofinansowania odbywał się w oparciu o kryteria formalno-merytoryczne (horyzontalne i premiujące) przyjęte przez KM RPO-2020 uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r., zmieniającą uchwałę nr [...] Komitetu Monitorującego Regionalny Program Operacyjny – 2020 z dnia [...] maja 2015 r., w sprawie przyjęcia Kryteriów wyboru projektów dla poszczególnych osi priorytetowych, działań i poddziałań RPO – 2020 finansowanych z EFS stanowiących załącznik nr 5 do Regulaminu, tj. Kryteria wyboru projektów dla poszczególnych osi priorytetowych, działań i poddziałań RPO 2020 finansowanych z EFS. Odnosząc regulacje wynikające z norm prawa powszechnie obowiązującego oraz przywołanego wyżej Regulaminu Konkursu RPO – 2020 do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, iż przedmiotowy projekt spełnił kryteria formalne, ale nie spełnił kryteriów merytorycznych. Pomimo bowiem uzyskania wymaganej ogólnej ilości punktów w części D – kryteria merytoryczne, nie uzyskał minimum 70% punktów w zakresie każdego kryterium merytorycznego od każdego z obydwu oceniających. Wniesiony przez stronę skarżącą protest został częściowo uwzględniony. Jednak w dalszym ciągu Instytucja zarządzająca uznała, że jeżeli chodzi o kryteria wskazane w części III oraz w części 5.3-5.5 karty oceny projektu, nie spełnił on wymogów merytorycznych i przyznana w zakresie tych kryteriów przez każdego z oceniających liczba punktów wyniosła poniżej 70%. Zgodnie ze stanowiskiem sądów administracyjnych, rozpatrując skargę wniesioną na negatywną ocenę projektu, sąd administracyjny powinien badać zasadność oceny projektu, czyli sięgać do argumentacji, na podstawie której projekt został oceniony. Należy przy tym zaznaczyć, że kontrola sądu administracyjnego przeprowadzana w tym zakresie, powinna zmierzać do oceny, czy argumentacja oceniającego nie jest dowolna, czy mieści się w granicach danej sprawy, czy nie jest oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, iż sądowa kontrola legalności działań instytucji zarządzającej w procesie wyboru projektu do dofinansowania jest ograniczona. Sąd nie jest uprawniony do weryfikacji merytorycznej oceny projektu, dokonanej przez ekspertów, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi, lecz uprawniony jest do kontroli sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny, takich jak równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność, wywodzonych z przepisów u.z.p.r., a także z punktu kompletności tej oceny oraz jasności przyjętych kryteriów (wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., II GSK 2249/13, orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto, jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 kwietnia 2011r., II GSK 1115/11 (orzeczenia.nsa.gov.pl), rola ekspertów w postępowaniu dotyczącym oceny projektów jest podobna do roli biegłych w postępowaniu sądowym i tak też powinna być traktowana przez sąd administracyjny. Kontrolując ocenę sąd bada, czy jest ona spójna, wyczerpująca, logiczna i czy odpowiada na zasadnicze pytania. Sama treść oceny nie mieści się w granicach kontroli sądu administracyjnego, bowiem to oceniający jest ekspertem w danej dziedzinie. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy uznać należy, iż dokonana przez ekspertów ocena kryterium opisanego w pkt 5.3-5.5 (Doświadczenie wnioskodawcy i partnerów oraz sposób zarządzania projektem. Kwoty ryczałtowe – opis potencjału społecznego wnioskodawcy i partnerów oraz wskazanie uzasadnienia, dlaczego doświadczenie wnioskodawcy i partnerów jest adekwatne do realizacji projektu z uwzględnieniem dotychczasowej działalności wnioskodawcy i partnerów), w kontekście treści opisu wnioskodawcy, zawartego w pkt 5.3 wniosku o dofinansowanie projektu, może budzić ewentualne zastrzeżenia. Jednakże jeśli chodzi o spełnienie kryterium z pkt III Karty oceny (Opis projektu w kontekście właściwego celu szczegółowego RPO 2020/Ryzyko nieosiągnięcia założeń projektu), argumentacji ekspertów nie sposób zarzucić dowolności, oderwania od treści opisu zawartego we wniosku czy kryteriów wynikających z regulaminu. Zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Osi Priorytetowej 6-8 Regionalnego Programu Operacyjnego –2020, w części 3.1.2 należało uzasadnić potrzebę realizacji projektu. Należało wskazać konkretny/konkretne problem/problemy, na który/które odpowiedź stanowi cel główny projektu (tzn. do rozwiązania/złagodzenia którego/których przyczyni się realizacja projektu). Tymczasem w opisie zawartym w pkt 3.1.2 złożonego w niniejszej sprawie i podlegającego ocenie wniosku, jako uzasadnienie potrzeby realizacji projektu oraz wskazanie konkretnych problemów, na które odpowiedź stanowi główny cel projektu, wypunktowano lakonicznie, hasłowo pięć ogólnych problemów, sformułowanych m.in. na podstawie źródeł takich jak publikacje prasowe, innego rodzaju publikacje internetowe, dane publikowane przez GUS czy innego rodzaju wskazane przez wnioskodawcę instytucje publiczne. Rozwiązanie wypunktowanych problemów również sformułowano lakonicznie i ogólnikowo. Z tego względu brak było podstaw do zakwestionowania oceny organu w tym zakresie, w myśl której projekt nie posiada konkretnej diagnozy i nie zawiera konkretnych danych wskazujących na istniejące problemy w grupie osób, którą wnioskodawca zamierzał objąć wsparciem, jak również nie wskazano danych potwierdzających istnienie wskazanego problemu na obszarze, którego dotyczy wniosek – co skutkowało nie uzyskaniem przez projekt, w zakresie części III wniosku, wymaganych 70% punktów. Odnosząc się do zawartego w skardze zarzutu, iż szczegółowe dane ilościowe zostały wymienione w pkt 4.1 wniosku, a nadto z danych źródłowych wskazanych przez skarżącą bezpośrednio wynikają dane ilościowe lub jakościowe potwierdzające istnienie przedmiotowego problemu należy podkreślić, iż zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku w pkt 4.1 (Grupy docelowe) należało opisać, kogo wnioskodawca obejmie wsparciem w ramach projektu oraz wskazać – w oparciu o ogólnodostępne dane oraz ewentualnie własne dane będące w posiadaniu wnioskodawcy – istotne cechy uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem. W tym polu wnioskodawca powinien uzasadnić wybór konkretnej grupy docelowej, uwzględniając specyfikę tej grupy docelowej oraz cel główny projektu. Powinien opisać grupę docelową w sposób pozwalający osobie oceniającej wniosek jednoznacznie stwierdzić, czy projekt jest skierowany do grupy kwalifikującej się do otrzymania wsparcia zgodnie z zapisami zawartymi w SZOOP oraz szczegółowymi kryteriami wyboru projektów. Pkt 4.1 zawiera zatem odmienne kryterium oceny, aniżeli zawarte w pkt 3.1.2., które podlega osobnej ocenie. Trudno zatem przyjąć, aby analizując dane zawarte w pkt 4.1 formularza wniosku, osoby oceniające badały jednocześnie, czy zawarty w tym polu opis czyni również zadość wymogom z pkt 3.1.2. Dodatkowo, jedynie marginalnie należy stwierdzić, że konkretne informacje uzasadniające potrzebę realizacji projektu powinny jasno wynikać z pkt 3.1.2. Dlatego za prawidłowe należy uznać stanowisko organu, iż na podstawie pkt 4.1 wniosku można wprawdzie ustalić, kto miałby zostać objęty wsparciem, natomiast brak jest tam informacji odnoszących się do uzasadnienia potrzeby realizacji projektu, a także iż nawet całościowa interpretacja wniosku o dofinansowanie nie pozwala stwierdzić, iż wnioskodawca podał dane wymagane przez oceniających. Stosownie do pkt 9.36 Regulaminu Konkursu RPO – 2020, Nr konkursu [...] (str. 17 Regulaminu), projekt może zostać wybrany do dofinansowania, jeżeli spełnił wszystkie kryteria wyboru projektów i uzyskał wymaganą liczbę punktów tj. od każdego z oceniających, którego ocena brana jest pod uwagę bezwarunkowo otrzymał minimum 70% punktów w każdej części D. Kryteria merytoryczne KOF-M tj. III, IV, 5.1, 5.2, 5.3-5.5,VI oraz uzyskał kolejno największą liczbę punktów w końcowej ocenie wniosku w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów. Jak już wcześniej wspomniano, w orzecznictwie sądowym ukształtowało się stanowisko, zgodnie z którym akty prawne w postaci regulaminów, w oparciu o które przeprowadzane są konkursy w ramach regionalnych programów operacyjnych, stanowią swoiste źródło prawa dla podmiotów, które zgłosiły swój udział w danym konkursie. Przystępując do danego konkursu wnioskodawca podejmuje się przestrzegania zasad jego przeprowadzania, zawartych w odpowiednich aktach prawnych. Regulamin Konkursu Regionalny Program Operacyjny – 2020, Nr konkursu [...] stanowi załącznik do uchwały Zarządu Województwa nr [...] z dnia [...] listopada 2015 r., podstawę jego wydania stanowiły przepisy prawa europejskiego, takie jak: rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013), Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1304 /2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1081/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013), Rozporządzenie Komisji (UE) NR 1407/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis, a także przepisy ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 – określanej dalej jako u.z.r.p.). W sytuacji, gdy projekt powinien uzyskać minimum 70% punktów za każde kryterium oceny merytorycznej od każdego oceniającego (a jak wyżej wskazano, nie nastąpiło to w zakresie części III wniosku), ewentualne zastrzeżenia Sądu co do ilości punktów przyznanych w zakresie części 5.3-5.5 wniosku nie miałyby wpływu na wynik końcowy rozpatrzenia protestu. Stosownie do treści art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) u.z.p.r., w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę tylko wówczas, gdy stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Naruszenia prawa o takim charakterze Sąd nie stwierdził, wobec czego skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlegała oddaleniu na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.p.r.