II SA/Go 902/09

Dnia 4 stycznia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. – M. na decyzję Wojewody z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę postanawia : 1. odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji, 2. odmówić wstrzymania decyzji Starosty nr [...] z dnia [...] roku znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę . Uzasadnienie: M.K. – M. wniosła skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2009 roku nr [...]. Wskazanym aktem organ II instancji utrzymał w mocy decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] lipca 2009 roku znak [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu inwestorowi - Gminie pozwolenia na budowę inwestycji obejmującej rozbudowę zespołu szkół o budynek gimnazjum, salę sportowo-rehabilitacyjną oraz parterowy łącznik wraz z instalacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi w [...] na działce o nr ewid. [...]. W skardze zawarty został również wniosek o wydanie postanowienia wstrzymującego wykonanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji. W uzasadnieniu wniosku skarżąca, z powołaniem na przepis art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku -- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej jako: ppsa ) wskazała, iż decyzja ostateczna udzielająca pozwolenia na budowę oparta została o decyzję Wójta Gminy nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 roku znak [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na rozbudowie budynku zespołu szkół o gimnazjum oraz budowę obiektów związanych z tym zespołem w [...]. Wywodziła, iż na jej wniosek z dnia [...] sierpnia 2009 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji lokalizacyjnej z dnia [...] kwietnia 2008 roku, o czym powiadomiona została zawiadomieniem Kolegium z dnia [...] września 2009 roku. Zdaniem skarżącej, ewentualne stwierdzenie w wyniku wszczętego postępowania nieważności lub stwierdzenia wydania niezgodnie z prawem decyzji Wójta Gminy z dnia [...] kwietnia 2008 roku doprowadzić może do istotnej zmiany stanu prawnego, podważającej byt w obrocie prawnym zaskarżonych decyzji o pozwoleniu na budowę, opartych o wskazaną decyzję lokalizacyjną oraz spowodować straty, których na obecnym etapie można uniknąć. Podnosiła, iż decyzje o wstrzymanie których wnosi na obecnym etapie nie wywołały nieodwracalnych skutków. Wojewoda i uczestnik postępowania Gmina, nie odnieśli się do zawartego w doręczonej im skardze, wniosku o wstrzymanie kwestionowanych skargą aktów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ppsa wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątek od tej zasady przewidziany został w przepisie art. 61 § 3 ppsa. Stosowanie do treści wskazanego artykułu, po przekazaniu sądowi skargi, może on - na wniosek skarżącego - wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego skargą aktu, a także innych aktów wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Celem uregulowanej w art. 61 § 3 ppsa instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ( np. decyzji ) jest zapewnienie skarżącemu, w toku sądowej kontroli zaskarżonego aktu, ochrony tymczasowej przed następstwami wadliwych aktów lub czynności organów administracji publicznej, których wykonanie może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Udzielenie ochrony tymczasowej wiąże się więc zawsze z próbą zapobieżenia wystąpienia wyżej wskazanych zagrożeń, które mogą wystąpić jako następstwo wykonania aktu lub czynności. Pokreślenia wymaga, iż katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Oznacza to, że sąd administracyjny na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie nie bada zasadności samej skargi. Konstrukcja przepisu art. 61 § 3 ppsa prowadzi do wniosku, iż to strona skarżąca zobowiązana jest do wykazania zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Nie oznacza to przy tym obowiązku ich udowodnienia, ale jedynie ich uprawdopodobnienie; z kolei ono nie może opierać się wyłącznie na samych twierdzeniach strony. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa bowiem na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń, przy czym wykazanie zaistnienia warunków do wstrzymania zaskarżonego aktu powinno odnosić się do okoliczności konkretnej sprawy. Sąd rozpoznający wniosek musi dysponować materiałem dowodowym pozwalającym mu na zajęcie stanowiska. Nie jest on bowiem zobligowany do uwzględnienia wniosku, ale do zbadania czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu czy też wymagane warunki nie zachodzą. Niewskazanie we wniosku okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd. Nie jest zatem wystarczające samo powołanie się wyłącznie na treść przepisu czy podniesienie, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki czy znaczną szkodę u skarżącego. W ocenie Sądu analiza zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji wskazuje na brak podstaw do jego uwzględnienia. Jak już wskazano na wstępie instytucja wstrzymania wykonalności zaskarżonego skargą aktu ma charakter wyjątku od zasady, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Nadto należy mieć na uwadze, iż w przypadku decyzji udzielających pozwolenia na budowę ( rozbudowę ) sytuacja jest specyficzna bowiem ryzyko kontynuowania prac budowlanych mimo wiedzy o zaskarżeniu decyzji udzielającej pozwolenia na budowę do sądu administracyjnego, spoczywa na inwestorze, który musi mieć świadomość, iż w razie uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji stanowiącej umocowanie do prowadzenia prac budowlanych będzie on zobligowany do podjęcia działań mających na celu przywrócenie stanu poprzedniego. Okoliczność ta prowadzi zatem do wniosku, iż wstrzymanie wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę musi mieć w ramach wyjątku od zasady także charakter wyjątkowy, uzasadniony okolicznościami wskazującymi, iż jakiekolwiek podjęte przez inwestora działania będą prowadziły do znacznych i właściwie niemożliwych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżąca nie przedstawiła żadnych okoliczności, z których wynikałoby, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem, że niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji organu l instancji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia jej znacznej szkody majątkowej czy spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Powoływanie się na fakt wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji legalizacyjnej, wiążącej organ administracji architektoniczno-budowlanej przy wydawaniu decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie należy do okoliczności stanowiących przesłankę do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie i może być rozważany dopiero na etapie badania przez sąd legalności kwestionowanych skargą aktów. Podobnie należy się odnieść do ogólnego stanowiska strony skarżącej, iż przytoczone przez nią w skardze zarzuty pod adresem kwestionowanych decyzji uzasadniają wstrzymanie ich wykonania. Zarzuty te odnoszą się bowiem bardziej do kwestii legalności aktów niż uzasadniają wniosek i rozważane być mogą przy orzekaniu co do zasadności skargi wniesionej w niniejszej sprawie. Również przekonanie strony, iż wykonywanie robót budowlanych przez inwestora stoi w sprzeczności z jej interesem nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia. Zaznaczyć jednocześnie należy, iż postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu sąd administracyjny może zmienić lub uchylić w każdym czasie na wniosek strony skarżącej o ile wykaże ona taką zmianę okoliczności, która uczyni jej wniosek zasadnym ( art. 61 § 4 ppsa ).