II SA/Go 903/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki części tarasu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] lipca r. nr [...], którą nakazano A. i G.Z. rozbiórkę rozbudowanego tarasu przy budynku mieszkalnym na działce nr [...], stanowiącej w rzucie odcinek koła o długości podstawy (cięciwie) wynoszącej 4,26 m i wysokości 1,73 m. Na powyższą decyzję organu II instancji skargę wniósł G.Z.. Jednocześnie skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia w oparciu o cytowany przepis prawny jest zatem wykazanie przez stronę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, należy rozumieć taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004r., sygn. akt GZ 138/04). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (postanowienie NSA z dnia 7 kwietnia 2005r., sygn. akt II OZ 201/05). Zdaniem Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadniony. Niewątpliwym jest, że wykonanie decyzji administracyjnej nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Przywrócenie stanu poprzedniego wiązać się będzie w takiej sytuacji z dużym nakładem pracy i środków finansowych. Wykonanie zaskarżonej decyzji, tak istotnie ingerującej w byt spornego obiektu budowlanego, będzie miało zatem realny i znaczący wpływ na sytuację ekonomiczną skarżących, co stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie należy zaznaczyć, iż w myśl art. 61 § 6 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż w niniejszej sprawie spełnione zostały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.