II SA/Go 907/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.J. na czynność Starosty z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] października 2011 r. D.J. zwrócił się do o "zwrot nadpłaconego podatku w wysokości 425 złotych". W uzasadnieniu wniosku wskazał, iż w dniu [...] grudnia 2005r., w związku z rejestracją samochodu o nr rejestracyjnym [...] uiścił opłatę, która jego zdaniem jest nienależna, co wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 stycznia 2006 r. W razie odmowy zwrotu żądanej kwoty wnioskodawca wniósł o wydanie decyzji w tym przedmiocie. W odpowiedzi na powyższy wniosek, pismem z dnia [...] listopada 2011r. nr [...] Starosta wyjaśnił, iż zgodnie z przepisem obowiązującym w dniu złożenia przez D.J. wniosku o rejestrację pojazdu, tj. § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310), za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej organ rejestrujący pobiera opłatę w wysokości 500 zł. Starosta wskazał także, iż organ powiatu nie ma podstawy do zwrotu części opłaty, ani też do swobodnego określenia jej wysokości. Jednocześnie Starosta podniósł zarzut przedawnienia zgłoszonych w ww. piśmie roszczeń, powołując się w tej kwestii na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 2 czerwca 2010 r., sygn. akt III CZP 37/10, w której stwierdzono, że bieg przedawnienia roszczeń o zwrot nienależnie pobranych opłat za karty pojazdu rozpoczyna się od dnia spełnienia świadczenia. Nadto organ wskazał, że Powiat był już pozwany w podobnej sprawie i prawomocnym wyrokiem powództwo zostało oddalone. W tej sytuacji organ stwierdził, iż nie ma podstaw do zwrotu opłaty za wydaną kartę pojazdu. Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., D.J. wezwał, na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do usunięcia naruszenia prawa polegającego na pobraniu zawyżonej o 425 zł opłaty za rejestrację w dniu [...] grudnia 2005 r. pojazdu. Skarżący powtórzył dotychczasową argumentację. Skarga ta została zarejestrowana w Dzienniku Korespondencji tut. Sądu pod nr 74/11. Następnie Sąd działając na podstawie art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., przekazał powyższe pismo Staroście. Starosta przesłał akta sprawy ze skargi D.J. wraz z odpowiedzią na tę skargę i wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 grudnia 2011 r., wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł, a także do usunięcia w tym terminie braków skargi poprzez jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie zobowiązano skarżącego do wykazania również w 7-dniowym terminie, czy przed wniesieniem skargi skierowane zostało do Starosty pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa oraz do wykazania daty nadania tego wezwania w urzędzie pocztowym lub złożenia bezpośrednio w siedzibie organu, a także do przesłania ewentualnej odpowiedzi organu na to wezwanie, pod rygorem, przyjęcia, iż strona takiego wezwania do organu nie wniosła. Zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, wyżej wskazane wezwania doręczono skarżącemu dnia 2 stycznia 2012 r. Zatem termin do wykazania, czy skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, a także termin do uiszczenia wpisu i usunięcia braków skargi upłynął w dniu 9 stycznia 2012 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie przedstawił żadnego dowodu na wyczerpanie trybu zaskarżenia, ani nie usunął braku formalnego skargi i nie uiścił należnego wpisu sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Analiza treści skargi i poprzedzających ją pism skarżącego i organu prowadzi do wniosku, iż skarga została złożona na czynność Starosty polegającej na odmowie dokonania zwrotu części opłaty uiszczonej za wydanie karty pojazdu tj. czynność o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skuteczność wniesienia takiej skargi, a więc możliwość merytorycznego rozpoznania przez Sąd sprawy, uzależniona jest od spełnienia szeregu warunków natury formalnej, w tym od terminowości dokonywania kolejnych czynności w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym. Zgodnie bowiem z regulacją art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do treści § 3 art. 52, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Skargę natomiast do sądu wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, Starosta zajął stanowisko w sprawie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu w piśmie z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...], które zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2011 r. Zatem należy przyjąć, że to właśnie w tym dniu skarżący dowiedział się o czynności organu administracji. Czternastodniowy termin do złożenia wniosku o usunięcie naruszenia prawa upłynął więc z dniem 26 listopada 2011 r. Tymczasem skarżący nie wykazał, aby dopełnił tej czynności. W szczególności nie wykonał zarządzenia Sądu z dnia 28 grudnia 2011r. zobowiązującego do wykazania, czy skierował do Starosty pisemne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w przywołanym art. 52 § 3 P.p.s.a. Oznacza to w konsekwencji nie uzupełnienie braków formalnych skargi. Ponadto z mocy art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji, gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie 7 dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna zawierać elementy wskazane w tym przepisie (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego), jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały także w art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. pismo winno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały doręczone stronie w dniu 2 stycznia 2012 r. Skarżącego pouczono o skutkach prawnych niewykonania wezwania. Termin do jego wykonania upłynął bezskutecznie z dniem 9 stycznia 2012 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków skargi, ani nie uiścił wpisu sądowego, do którego został wezwany. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.