II SA/Go 907/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika strony skarżącej adwokata J.L. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W.U. na pismo Wojewody z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim adwokatowi J.L. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, obejmującej sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 14 listopada 2013r., sygn. akt II SA/Go 907/13 odrzucił skargę W.U. na pismo Wojewody z dnia [...] kwietnia 2013 r., znak: [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień. Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 12 grudnia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka na pełnomocnika skarżącego wyznaczyła adwokata J.L. (pismo ORA z dnia [...] grudnia 2013 r., k. 60 akt sprawy). W dniu 16 stycznia 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej postanowienia. W piśmie tym, przekazanym także do wiadomości skarżącego, adwokat J.L. uzasadnił swoją odmowę sporządzenia skargi kasacyjnej, a nadto wniósł o przyznanie kosztów wg norm przepisanych z tytułu sporządzonej opinii, oświadczając, iż nie zostały one uiszczone w żadnym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z treści pisma pełnomocnika skarżącego złożonego dnia 16 stycznia 2014 r. wynika jednoznacznie, iż pełnomocnik domaga się zasądzenia kosztów za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: jako " p.p.s.a.", wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2004 r., sygn. akt OSK 93/04, ONSAiWSA 2004/2/23). Stosownie do treści przepisu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013, poz. 461), stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c wskazanego wyżej rozporządzenia, wynosi 240 zł. Jednocześnie należy zauważyć, iż zgodnie z postanowieniem NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005/5/93, pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 p.p.s.a., w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej. W przypadku, gdy pomoc prawna polega na sporządzeniu dla strony opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik powinien wykazać, że opinia została sporządzona i przekazana stronie. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że przedmiotową opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, adwokat J.L. przekazał skarżącemu listem poleconym. W niniejszej sprawie adwokat J.L. został ustanowiony po wydaniu postanowienia z dnia 14 listopada 2013 r. odrzucającego skargę. Należy zatem uznać, że adwokat J.L. został pełnomocnikiem skarżącego już po zakończeniu postępowania przed sądem I instancji (vide: uchwała Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt II CZP 124/06, OSNC 2007, nr 6, poz. 91). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 czerwca 2006 r. (sygn. akt II FZ 353/06, Lex nr 488594) orzekł, że skoro adwokat, został pełnomocnikiem strony po wydaniu przez Sąd wyroku oddalającego skargę, czyli po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, a więc nie reprezentował strony w tym postępowaniu a jedynie w postępowaniu kasacyjnym, to tym samym "...nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji...", a co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania niższego wskaźnika, wynikającego z § 18 ust. 2 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. Uwzględniając podjęte przez pełnomocnika strony skarżącej czynności związane z przystąpieniem do postępowania oraz sporządzenie opinii o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, co jest już czynnością podejmowaną w postępowaniu kasacyjnym i tym samym oznacza, że nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji w rozumieniu § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b cyt. rozporządzenia oraz w związku z okolicznością, iż pełnomocnik nie brał udziału w postępowaniu przed sądem l instancji, Sąd uznał za zasadne, przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, w wysokości 75 % stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, tj. w kwocie 180 złotych. Zasądzone koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia). Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.