II SA/Go 908/12
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2012-11-29
Skład orzekający: Aleksandra Wieczorek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej informujące o przekazaniu odpowiedzi strony na wezwanie sądu do usunięcia braków formalnych skargi, skierowane do sądu, a jedynie do wiadomości strony, stanowi akt lub czynność podlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?Ratio decidendi
Zaskarżone pismo organu administracji publicznej, które jest skierowane do sądu administracyjnego i jedynie do wiadomości strony, nie stanowi aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Nie rozstrzyga ono w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony, nie konkretyzuje uprawnień indywidualnego podmiotu i nie ma charakteru aktu indywidualnego w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 PPSA. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżąca D.B. wniosła skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które informowało o przekazaniu przez organ odpowiedzi skarżącej na wezwanie sądu do usunięcia braków formalnych skargi. Skarżąca zakwestionowała "nieadekwatność kierowanej do niej przez organ korespondencji, która nie wnosi nowych okoliczności do spraw strony". Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd uznał, że zaskarżone pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekazania odpowiedzi skarżącej na wezwanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim postanawia: odrzucić skargę.
D.B. pismem z dnia [...] października 2012 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę między innymi na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r., nr [...], zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. (jednocześnie przesłane skarżącej do wiadomości). W piśmie tym Kolegium informuje o przekazaniu, skierowanej do tutejszego Sądu, odpowiedzi D.B. na wezwanie Sądu z dnia [...] września 2012 r. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia [...] sierpnia 2012 r. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2012 r., Nr [...] wraz z podpisaną skargą. Skarżąca zakwestionowała w skardze "nieadekwatność kierowanej do niej przez organ korespondencji, która nie wnosi nowych okoliczności do spraw strony".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu.
Tylko pozytywne dokonanie oceny dopuszczalności skargi uzasadnia przystąpienie przez Sąd do jej merytorycznego rozpoznania.
Za dopuszczalną można uznać tylko taką skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie "ppsa", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
W myśl art. 3 § 2 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane
w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego
i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach,
w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W pierwszej kolejności należało zatem ustalić, czy zaskarżone przez D.B. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2012 r. jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 ppsa.
Wskazać należy, iż zaskarżone pismo Kolegium było adresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., a skarżąca otrzymała je tylko do wiadomości. W piśmie tym organ przesłał Sądowi odpowiedź strony na wezwanie Sądu z dnia 20 września 2012 r. do usunięcia braków formalnych skargi
z dnia [...] sierpnia 2012 r. wraz z podpisaną skargą. Organ podkreślił również,
że odpowiedź na wezwanie Sądu powinna być złożona bezpośrednio do Sądu, a nie, jak to uczyniła skarżąca, do organu.
Brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż zaskarżone pismo Kolegium mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 ppsa nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 ppsa.
Rozważyć zatem należało, czy zaskarżone pismo zaliczyć można do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, tj. aktu lub czynności
z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa muszą spełniać kumulatywnie określone warunki, aby mogły podlegać zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Akty te lub czynności: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność,
o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów.
Zaskarżone pismo zawierało informację o przesłaniu skierowanej do WSA
w Gorzowie Wlkp. odpowiedzi D.B. na wezwanie Sądu z dnia 20 września 2012 r. wraz z podpisaną skargą, którą to strona dostarczyła bezpośrednio do Kolegium, a nie do Sądu. Pismo to zaadresowane zostało do tutejszego Sądu i jedynie do wiadomości przesłano je skarżącej. Nie rozstrzyga zatem w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.
W świetle dokonanych rozważań należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło