II SA/Go 909/13

PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2013-10-30

Skład orzekający: Marek Szumilas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo organu administracji publicznej przekazujące skargę innemu organowi według właściwości, na podstawie art. 231 KPA, podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo organu administracji publicznej przekazujące skargę innemu organowi według właściwości, na podstawie art. 231 KPA, nie jest aktem ani czynnością podlegającą kontroli sądu administracyjnego w rozumieniu art. 3 § 2 PPSA. Tego rodzaju czynność ma charakter techniczny i nie rozstrzyga o uprawnieniach lub obowiązkach strony, a spory dotyczące wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi nie podlegają kognicji sądów administracyjnych.
Stan faktyczny
D.B. złożyła skargę na działalność Prezydenta Miasta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO, powołując się na przepisy KPA, przekazało skargę Radzie Miasta jako organowi właściwemu. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo SKO o przekazaniu skargi. SKO wniosło o odrzucenie tej skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Szumilas po rozpoznaniu dnia 30 października 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie przekazania skargi według właściwości postanawia: odrzucić skargę. W piśmie skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, złożonym w siedzibie organu dnia 13 sierpnia 2013 r., D.B. wniosła skargę na działalność Prezydenta Miasta. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując się na dyspozycję art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 19, art. 231 w zw. z art. 228 i art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), pismem dnia [...] września 2013 r., nr [...] przekazało powyższą skargę Radzie Miasta, celem rozpatrzenia według właściwości. W dniu 13 września 2013r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. powyższe pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r., nr [...]. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądów administracyjnych. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, o ile ustawy nie stanowią inaczej. Należy przy tym zaznaczyć, że poddanie kontroli działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne nie oznacza, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W rozpatrywanej sprawie zasadniczym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy kierowane do Rady Miasta pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. stanowi jedną z prawnych form działania administracji wskazanych w art. 3 p.p.s.a. Z treści zaskarżonego pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego wynika, iż nie jest ono ani decyzją administracyjną, ani postanowieniem, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. Pismo to nie mieści się także w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., jeśli zważy się, że stosowanie tego przepisu może mieć miejsce wówczas, gdy spełnione są następujące przesłanki: 1) akt lub czynność nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, 2) mają charakter zewnętrzny, co oznacza, że są skierowane do podmiotu nie podporządkowanego organizacyjnie, ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność, 3) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 4) mają charakter publicznoprawny, 5) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lexis Nexis, Warszawa 2006, str. 29-30; T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, A. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, str. 59-60). Należy mieć na względzie, że pismo Kolegium z dnia [...] września 2013 r. jedynie przekazuje skargę D.B. na działalność Prezydenta Miasta Radzie Miasta, zaś skarżąca otrzymała przedmiotowe pismo w związku z dyspozycją art. 231 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), na mocy którego jeżeli organ, który otrzymał skargę nie jest właściwy do jej rozpatrzenia, obowiązany jest niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu siedmiu dni, przekazać ją właściwemu organowi, zawiadamiając równocześnie o tym skarżącego. W piśmiennictwie, jak i w orzecznictwie podnosi się, iż przekazanie skargi organowi stanowi zwykłą czynność techniczną, a spory dotyczące wskazania organu właściwego do rozpoznania skargi składanej w trybie postępowania w sprawach przyjmowania i rozpatrywania skarg i wniosków (dział VIII kpa) nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (por. M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2009, s. 917; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 lutego 2005r., sygn. akt OW 166/04). W świetle powyższych okoliczności uznać należało, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło