II SA/Go 910/14
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2015-01-15
Skład orzekający: Adam Jutrzenka-Trzebiatowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie jest decyzją ani postanowieniem administracyjnym, podlega kontroli sądowo-administracyjnej i czy skarga na takie pismo jest dopuszczalna?Ratio decidendi
Pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które nie ma charakteru decyzji administracyjnej, postanowienia kończącego postępowanie ani innego aktu indywidualnego wymienionego w art. 3 § 2 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowo-administracyjnej. Wobec tego skarga na takie pismo jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.Stan faktyczny
D.B. złożyła skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które było odpowiedzią na jej wniosek o doręczenie odpisów i informacji dotyczących skarg na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. Kolegium wyjaśniło, że sprawy są rozpatrywane terminowo, a strona jest informowana o ich załatwieniu. Skarżąca domagała się powiadomienia o sposobie załatwienia jej skarg.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako niedopuszczalną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie udzielenia wyjaśnień postanawia odrzucić skargę.
W dniu 30 grudnia 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga D.B. dotycząca między innymi pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2014r., nr [...]. Zaskarżone pismo wydane zostało w wyniku rozpatrzenia pisma skarżącej z dnia [...] listopada 2014 r., w którym zwróciła się do Kolegium o doręczenie niezwłocznie odpisów, korespondencji oraz duplikatów rozstrzygnięć organu odwoławczego dotyczących złożonych przez nią do organu skarg na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w związku z niezałatwianiem wniosków strony. W nagłówku pisma z dnia [...] listopada 2014 r. D.B. przywołała pisma z dnia [...] października 2014 r. nr [...] i z [...] października 2014 r. nr [...], w których Kolegium zwróciło się do Dyrektora MOPS o pisemne ustosunkowanie się do treści pisma i nadesłanie akt administracyjnych sprawy. Jednocześnie D.B. wniosła o powiadomienie jej na piśmie o sposobie załatwienia jej skarg.
Kolegium powołując się na treść art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( t.j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.) oraz art. 12 § 1 i 2 w zw. z art. 35 1-3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) w zaskarżonym piśmie wyjaśnił D.B., iż wszystkie sprawy doręczone Kolegium rozpatrywane są z zachowaniem terminów regulowanych przepisami prawa, określonymi przez Kodeks postępowania administracyjnego. Organ dodał w w/w piśmie, iż strona jest na bieżąco informowana o rozpatrywaniu oraz załatwianiu poszczególnych spraw. Jednocześnie organ pouczył stronę, iż stosownie do treści art. 73 § 1-3 organ poucza stronę, iż ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii oraz odpisów, również po zakończeniu postępowania.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej z uwagi na niewykorzystanie przez stronę dostępnych środków zaskarżenia zgodnie z art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. t.j. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Za dopuszczalną uznać można tylko skargę, która podlega kognicji sądu administracyjnego. Granice właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W zaskarżonym piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. Kolegium w odpowiedzi na wniosek strony poinformowało D.B., iż rozpatruje sprawy z zachowaniem terminów regulowanych przepisami prawa oraz że strona jest na bieżąco informowana o rozpatrywaniu oraz załatwianiu poszczególnych spraw. Zatem nie ulega wątpliwości, iż zaskarżone pismo nie mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty, czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 p.p.s.a.
Zaskarżonego pisma nie sposób także zaliczyć do aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, nie wymienionej w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów.
W zaskarżonym piśmie Kolegium, ustosunkowując się do żądania strony przesłania jej odpisów, korespondencji związanej z wniesionymi przez nią skargami na bezczynność MOPS, poinformowało D.B., iż udzielane są jej na bieżąco informacje o rozpatrywaniu oraz załatwianiu poszczególnych spraw. Co prawda zaskarżone pismo zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.
Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministracyjnej. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło