II SA/Go 911/14

Dnia 9 kwietnia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.P. i T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu na skutek wniosku skarżących o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania sądowego p o s t a n a w i a : odmówić zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 26 lutego 2014 r., sygn. akt II SA/Go 911/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., po rozpoznaniu sprawy ze skargi G.P. i T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2014 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia dopuszczalnego poziomu hałasu, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2014 roku nr [...] oraz stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zarówno w skardze jak i w toku postępowania sądowego do chwili zamknięcia rozprawy skarżący nie złożyli wniosku o zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] marca 2015 r. G. i T.P. zwrócili się o zwrot poniesionych kosztów, na które składa się wpis sądowy w wysokości 200 zł. Pismo to zostało zakwalifikowane jako wniosek o zasądzenie od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się niezasadny. Stosownie do treści art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania zalicza się m.in. koszty sądowe, w tym wpis od skargi, co wynika z art. 205 § 1 i § 2 w związku z art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a. Z kolei w myśl art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Stronę działającą bez adwokata lub radcy prawnego sąd powinien pouczyć o skutkach niezgłoszenia wniosku w powyższym terminie. W niniejszej sprawie skarżący zostali kilkukrotnie poinformowani o powyższym uprawnieniu oraz o terminie, w jakim należy złożyć wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Pouczenia na ten temat zostały zawarte w wezwaniach do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 15 verte i 18 verte), doręczeniach odpisu odpowiedzi na skargę (k. 16 i 19), a także w zawiadomieniach o terminie rozprawy (k. 41 verte i 42 verte). Wszystkie te pisma zostały prawidłowo doręczone skarżącym. Mimo tych pouczeń wniosek o zasądzenie na rzecz skarżących kosztów postępowania sądowego został złożony już po zamknięciu rozprawy, a więc po upływie terminu wynikającego z art. 210 § 1 p.p.s.a. Okoliczność ta uniemożliwia uwzględnienie żądania skarżących. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.