II SA/Go 927/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] listopada 2011r. D.B. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji dotyczącej pisma skarżącej z dnia [...] września 2011 r. W piśmie z dnia [...] września 2011r. adresowanym do Kolegium skarżąca wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. ze skargą na pismo Wojewody z dnia [...] września 2011r. w zakresie przeprowadzonego postępowania skargowego na działalność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej. W zaskarżonym przez D.B. piśmie z dnia [...] października 2011 r. SKO uznając się za organ niewłaściwy przekazał je według właściwości Wojewodzie, jednocześnie wskazując na brak podstaw do zastosowania w sprawie art. 65 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż przepis ten dotyczy wyłącznie przekazania podania złożonego w sprawie indywidualnej (administracyjnej) rozstrzyganej w drodze decyzji administracyjnej pomiędzy organami administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 6 kpa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego do jej rozpoznania. Organ wskazał, iż nie jest organem właściwym i stąd przekazał pismo skarżącej według właściwości Wojewodzie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. W pierwszej kolejności wskazać należy, że przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi Sąd bada legitymację skargową, zachowanie terminu oraz warunków formalnych skargi, a przede wszystkim dokonuje oceny dopuszczalności skargi. W tym ostatnim aspekcie chodzi głównie o to, czy skarga dotyczy przedmiotu objętego właściwością sąd u administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, póz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a, jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. W pierwszej kolejności należy rozważyć, czy zaskarżone przez D.B. pismo z dnia [...] października 2011 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest aktem lub czynnością o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-8 p.p.s.a. Pismo to stanowi jedynie informację o tym, że SKO uznając się niewłaściwym przekazało pismo skarżącej skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. organowi właściwemu tj. Wojewodzie, gdyż jak słusznie wskazało SKO skargi do sądu administracyjnego wnosi się poprzez organ, którego działania lub bezczynności dotyczy skarga (art. 54 § 1 p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości fakt, iż zaskarżone pismo Kolegium nie mieści się w kategorii aktów indywidualnych, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 3 p.p.s.a., nie ma bowiem charakteru jednostronnego aktu normatywnego - postanowienia lub decyzji administracyjnej. Nie jest to akt administracyjny wydany w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym bądź zabezpieczającym, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej, rozstrzygający tą sprawę co do istoty czy też kończący postępowanie w sprawie. Nie ma ono charakteru postanowienia podlegającego zaskarżeniu w drodze zażalenia. Nie można go również zakwalifikować jako akt objęty dyspozycją przepisu art. 3 § 2 pkt 4a - 7 p.p.s.a. Rozważyć zatem należy, czy zaskarżone pismo jest aktem lub czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., tj. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, nie wymienioną w pkt 1 - 3 tego artykułu, dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Wskazać zatem należy, iż przedmiotem skargi przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a mogą być tylko i wyłącznie takie czynności lub akty, które: 1) nie mają charakteru decyzji lub postanowienia w wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym i zaskarżalnych w trybie przewidzianym ustawą, 2) są skierowane do indywidualnego podmiotu, 3) mają charakter publicznoprawny i 4) dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej, innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych, co wyraźnie wskazuje, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Zatem podkreślenia wymaga fakt, że akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do indywidualnie określonych podmiotów. Zaskarżonym pismem SKO udzieliło skarżącej jedynie informacji, iż nie jest organem właściwym do przekazania jej skargi do sądu administracyjnego, w związku z czym przekazał pismo skarżącej organowi właściwemu tj. Wojewodzie. Wprawdzie zaskarżone pismo Kolegium zostało skierowane do skarżącej, nie rozstrzyga jednak w sposób władczy o prawach i obowiązkach strony prowadzonego przez organ postępowania administracyjnego. Nie konkretyzuje ono uprawnień imiennie określonego podmiotu, zatem nie ma charakteru aktu indywidualnego, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Reasumując, w rozpatrywanej sprawie brak było podstaw by przyjąć, że zaskarżony akt podlega kontroli sądowoadministarcyjnej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.