II SA/Go 936/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Decyzją z dnia [...] września 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania L.W. od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Burmistrza odmawiającej jej przyznania prawa do zasiłku opiekuńczego z tytułu opieki nad F.W. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Pismem z dnia [...] września 2013 r. L.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na powyższą decyzję, zarzucając organowi błędną ocenę stanu faktycznego. Wskazała, iż w jej ocenie spełnia ona przesłanki przyznania wnioskowanego świadczenia. Wnosząc odpowiedź na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż uwzględniło skargę L.W. w całości, uchylając zaskarżoną decyzję i orzekając o przyznaniu jej wnioskowanego świadczenia. Wraz z aktami administracyjnymi, do Sądu Kolegium przekazało decyzję z dnia [...] października 2013 r. nr [...], którą organ uchylił decyzję z dnia [...] września 2013 r. nr [...], i orzekał o przyznaniu skarżącej wnioskowanego świadczenia. Na tej podstawie organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] wydanej w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego, a więc była sprawą określoną w art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej jako "ppsa"). Zgodnie zaś z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ppsa organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. W przypadku zaś, gdy organ po wniesieniu skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję organu wydaną w toku postępowania administracyjnego uwzględni ją uchylając zaskarżoną decyzję, zastosowanie w sprawie znajdzie przepis art. 161 § 1 ust. 3 ppsa, zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 (publ. ONSAiWSA 2009/4/63). Jeżeli bowiem w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na decyzję organ administracji publicznej uchyli ją, przestaje w obrocie prawnym istnieć zaskarżony skargą akt administracyjny i sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie art. 145 ppsa. Orzekanie na tej podstawie staje się bezprzedmiotowe. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem Samorządowe Kolegium Odwoławcze już po wniesieniu skargi przez L.W., ale jeszcze przed wydaniem orzeczenia przez Sąd, uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W tej sprawie istota żądania skargi sprowadzała się do zbadania zgodności z prawem (legalności) wydanego przez organ rozstrzygnięcia dot. przyznania stronie świadczenia – specjalnego zasiłku opiekuńczego i w konsekwencji tego, ewentualnego uchylenia, w przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania, co jak wskazano znajduje podstawę w art. 145 ppsa. Wobec zatem uchylenia tego orzeczenia przez organ w ramach tak zwanej autokontroli, Sąd nie ma możliwości zastosowania w sprawie wskazanego art. 145 ppsa, co czyni postępowanie sądowoadministracyjne bezprzedmiotowym. Wobec zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozpatrzenia skargi I.M. . Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.