II SA/Go 937/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Sędzia WSA Krzysztof Rogalski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 24 lutego 2022 r. sprawy ze skargi A.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], działając na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 570) oraz art. 134 w zw. z art. 127 § 1 i § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej jako: k.p.a.) stwierdziło niedopuszczalność odwołania A.K. W treści powyższego rozstrzygnięcia Kolegium wyjaśniło, że decyzją z [...] marca 2021 r., nr [...], Burmistrz odmówił A.K. przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" w okresie od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. Wydano również szereg innych decyzji dotyczących odmów przyznanych świadczeń z pomocy społecznej. A.K. pismem z [...] marca 2021 r. (uzupełnionym pismami z [...] marca 2021 r. i [...] kwietnia 2021 r.) nie zgodził się z żadną z wydanych decyzji, przy czym wobec niejednoznacznej treści ww. pisma Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało stronę do usunięcia braków formalnych, pod rygorem skutków procesowych – poprzez dokładne sprecyzowanie zakresu swojego żądania, tj. określenie czy pismo z [...] marca 2021 r. jest odwołaniem od decyzji Burmistrza z [...] marca 2021 r. w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności w ramach programu wieloletniego "Posiłek w szkole i w domu" w okresie od dnia [...] stycznia 2021 r. do dnia [...] stycznia 2021 r. albo innej decyzji. Ponadto zwrócono się do strony o podanie jakiej decyzji dotyczy złożone przez niego odwołanie, a także wskazanie numeru decyzji, daty jego wydania oraz czego dotyczy, ewentualnie wskazanie czy ww. pismo stanowi skargę, do jakiego organu lub sądu jest kierowana i jaki akt zaskarża, a także o wskazanie, czy pismo to jest skargą na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej. Jednocześnie pouczono stronę, że nieusunięcie braków w powyższym terminie spowoduje pozostawienie odwołania bez rozpoznania. W odpowiedzi na powyższe wezwanie A.K. nie sprecyzował zakresu swojego żądania zawartego w piśmie z [...] marca 2021 r. (uzupełnionego kolejnymi pismami). Samorządowe Kolegium Odwoławcze zawiadomieniem z [...] czerwca 2021 r., nr [...], wobec niesprecyzowania we wskazanym terminie zakresu swojego żądania pozostawiło ww. pisma bez rozpoznania. A.K. w dniu 15 czerwca 2021 r. wniósł odwołanie od powyższego zawiadomienia, wskazując jednocześnie, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wyrażone w pismach z [...] marca 2021 r., [...] kwietnia 2021 r. oraz [...] maja 2021 r. Kolegium odnosząc się do złożonego przez stronę odwołania wyjaśniło, że zgodnie z brzmieniem art. 127 § 1 i § 2 k.p.a. zaskarżone przez stronę pismo nie jest decyzją administracyjną, stanowi czynność materialno-techniczną, wobec czego wniesione odwołanie uznać należy za niedopuszczalne. A.K. pismem z [...] lipca 2021 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której wskazał, iż składa "odwołanie z pominięciem SKO w [...]". W jej treści powołał liczne rozstrzygnięcia i sygnatury spraw prowadzonych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, w tym postanowienie z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b, oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym (art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a.). W ocenie Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2021 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W orzecznictwie wskazuje się, że niedopuszczalność odwołania, o której mowa w tym przepisie, zachodzić może z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia odwołania przez podmiot nie mający legitymacji do wniesienia tego środka zaskarżenia albo też wniesienia odwołania przez stronę niemającą zdolności do czynności prawnych. Przyczyny podmiotowe pozostają zatem w bezpośrednim związku z przyznaniem jednostce statusu strony. Natomiast niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji (zob. wyrok NSA z dnia 21 września 2017 r., I OSK 3183/15, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). W rozpoznawanej sprawie skarżący zaskarżył w drodze odwołania zawiadomienie SKO z [...] czerwca 2021 r., nr [...] wydane na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. o pozostawieniu pism skarżącego z dnia [...] marca 2021 r., [...] marca 2021 r., [...] kwietnia 2021 r. bez rozpoznania. Organ uznał, że A.K. nie usunął braków formalnych wniesionego pisma, pomimo wezwania do sprecyzowania zakresu żądania. Zgodnie z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Wskazać trzeba, że pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie wymaga wydania ani decyzji administracyjnej, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy zawiadomić pisemnie wnoszącego podanie z podaniem przyczyn pozostawienia podania bez rozpoznania. W niniejszej sprawie organ odwoławczy zasadnie zatem stwierdził niedopuszczalność odwołania z powodu braku przedmiotu zaskarżenia, gdyż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, od której które nie przysługuje środek zaskarżenia w postaci odwołania. Należy dodać, że z uwagi na fakt, iż pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 k.p.a. nie podlega zaskarżeniu, kontrola tego aktu następuje w ramach skargi na bezczynność organu. Pozostawienie nieuzasadnione podania (wniosku) bez rozpoznania jest bowiem nierozpoznaniem sprawy w terminie. Stronie, która zarzuca organowi administracji publicznej naruszenie prawa polegające na bezczynności wobec zaniechania wszczęcia jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego na podstawie wniesionego przez nią podania (żądania), przysługuje – na zasadach ogólnych – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., I OPS 2/13, CBOSA). Z przedstawionych względów, Sąd skargę jako nieuzasadnioną oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a. ----------------------- # 2