II SA/Go 938/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie WIkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania orzeczenia z naruszeniem prawa postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu wniosku W.Z. o stwierdzenie nieważności orzeczenia o wykonaniu aktu nadania nr [...] z dnia [...] sierpnia 1962 r. dotyczącego ustalenia warunków nabycia gospodarstwa o pow. 0,48 ha położonego w [...], wydanego przez Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w części dotyczącej współwłasności gospodarstwa J.Z. z B.L. stwierdziło, że w/w orzeczenie wydane zostało z rażącym naruszeniem prawa w części dotyczącej ustalenia warunków sprzedaży B.L., jednak nie stwierdzono jego nieważności, gdyż wywołało ono nieodwracalne skutki prawne (nieruchomość, której dotyczy została nabyta przez osoby trzecie w drodze czynności o charakterze cywilnoprawnym). W wyniku złożonego przez W.Z. wniosku o ponowne rozpoznanie decyzją z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja została doręczona osobiście W.Z. w dniu [...] września 2009 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 127 akt administracyjnych). Pismem z dnia [...] października 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której przesłana została skarga - k. 11 akt sądowoadministracyjnych) W.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. za pośrednictwem SKO skargę na decyzję z dnia [...] września 2009 r. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o oddalenie skargi w całości podtrzymując dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny rozpoznaje skargę merytorycznie tylko wówczas, gdy ustali, że zaistniały lub zostały zachowane przez skarżącego przesłanki dopuszczalności zaskarżenia określonego aktu lub czynności organu administracji publicznej. Jedną z takich przesłanek jest zachowanie wymaganego terminu do złożenia skargi. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 p.p.s.a skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest terminem ustawowym, który nie może być wydłużany, ani skracany. Odnosząc się do zasad obliczania terminów na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego należy zauważyć, iż stosownie do treści art. 83 § 1 p.p.s.a. terminy te oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Stąd w myśl art. 111 Kodeksu cywilnego termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Przy czym w sytuacji, gdy początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Dodać należy, iż oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu (art. 83 § 3 p.p.s.a.). Należy podkreślić, iż konsekwencją podjęcia przez stronę czynności w postępowaniu sądowym (w tym przypadku wniesienie skargi) po upływie terminu jest jej bezskuteczność, chyba że na skutek złożonego przez stronę wniosku, który uznany zostanie za zasadny, Sąd orzeknie o przywróceniu terminu do wniesienia skargi (art. 85 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2009 nr [...], doręczona została skarżącemu prawidłowo w dniu 22 września 2009 r. Dniem, w którym upłynął termin do wniesienia od powyższego rozstrzygnięcia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. był dzień 22 października 2009 r. Natomiast skarżący skargę od w/w decyzji wniósł dopiero w dniu 23 października 2009 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym), a zatem po upływie ustawowego terminu do jej złożenia. Z uwagi więc na fakt złożenia przez skarżącego niniejszej skargi z uchybieniem trzydziestodniowemu terminowi do dokonania wymaganej czynności, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 ppsa należało orzec o jej odrzuceniu. Jednocześnie informacyjnie wskazać należy, iż w przypadku przekonania strony, iż uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło z przyczyn przez nią niezawinionych przysługuje jej prawo złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. Wniosek taki powinien spełniać wymogi przewidziane w treści art. 86 i art. 87 p.p.s.a.