II SA/Go 948/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 12czerwca 2003 r. Nr VII/46/2003 w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. W dniu 12 czerwca 2003r. Rada Miejska podjęła uchwałę Nr VII/46/03 w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych. Skargą z dnia [...] września 2013 r. Prokurator Rejonowy powołując się m.in. na art. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 270, poz. 1599 ze zm.) zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. o stwierdzenie nieważności uchwały Rady Miejskiej z dnia 12 czerwca 2003 r. w części obejmującej § 1 i § 2 ust. 2 w części zawierającej zapis po przecinku do końca zdania. Prokurator zarzucił zakwestionowanej uchwale istotne naruszenie przepisu art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1231 ze zm.) poprzez ustalenie w § 2 ust. 2 po przecinku zaskarżonej uchwały zasad tworzenia ogródków piwnych, określenia warunków i wymogów ich prowadzenia wynikających z prawa budowlanego i sanitarnego oraz prawa własności wykraczających poza ich usytuowanie, czyli położenie, umiejscowienie względem innych chronionych miejsc, obiektów i punktów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uwzględnienie i ewentualne umorzenie postępowania. Jednocześnie organ poinformował o podjęciu przez Radę Miejską w dniu 22 października uchwały Nr XXVIII/266/13 w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, uchylającej zaskarżoną uchwałę. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 6 listopada 2013 r. Prokurator Rejonowy został wezwany do zajęcia w terminie 7 dni aktualnego stanowiska w sprawie. W piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. Prokurator oświadczył, iż cofa skargę z dnia 24 września 2013r. i wnosi o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego. Skarżący wskazał, iż Rada Miejska podejmując w dniu 22 października 2013 r. uchwałę Nr XXXVIII/266/13 zmieniła zaskarżony zapis w uchwale objętej przedmiotową skargą. Jednocześnie Prokurator dodał, iż w/w uchwała została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 29 października 2013 r. pod poz. 2194. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej zwanej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Skutkiem skutecznego, tj. dopuszczalnego w świetle w/w przesłanek, cofnięcia skargi jest umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie skarżący Prokurator Rejonowy cofnął skargę w związku z podjęciem przez Radę Miejską w dniu 22 października 2013 r. uchwały w sprawie zasad usytuowania na terenie Gminy miejsc sprzedaży i podawania napojów alkoholowych, w której treści § 7 uchwalono, iż traci moc uchwała Nr VII/46/03 z dnia 12 czerwca 2003 r. Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, stwierdzając iż nie zmierza ono do obejścia prawa, ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Podkreślić należy, iż w dniu wydania przedmiotowego postanowienia zaskarżonej uchwały nie było w obrocie prawnym. Uchwała ta utraciła bowiem moc prawną w dniu 13 listopada 2013 r., kiedy weszła w życie uchwała Rady Miejskiej z dnia 22 października 2013 r. Nr XXVIII/266/13, uchylająca zaskarżoną uchwałę. Wobec stwierdzenia braku negatywnych przesłanek uniemożliwiających umorzenie postępowania, Sąd działając w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.