II SA/Go 95/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.M. i A.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim radcy prawnemu R.J. kwotę 360 złotych (trzysta sześćdziesiąt) powiększoną o należną stawkę podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącym. W dniu 9 kwietnia 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga A.M. i A.M. wniesiona na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki wiaty. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 kwietnia 2015 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł. Postanowieniem z dnia 23 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. po rozpoznaniu wniosku skarżących o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu od skargi w części przekraczającej 200 zł oraz ustanowił radcę prawnego, w pozostałym zakresie oddalając wniosek. W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 23 lipca 2015 r. na podstawie zarządzenia sędziego z dnia 11 września 2015 r. skarżący wezwani zostali do uiszczenia solidarnie w terminie 7 dni kwoty 300 zł tytułem wpisu sądowego od skargi pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od skargi skarga na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. została odrzucona. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. reprezentujący skarżących pełnomocnik wniósł zażalenie na ww. postanowienie zaskarżając je w całości. Skarżonemu postanowieniu zarzucono: 1) naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. poprzez błędną ich subsumpcję i oczywiście wadliwe uznanie jakoby wezwanie do usunięcia braków formalnych skarg z dnia 14 września 2015 r. zostało sporządzone w sposób prawidłowy i odpowiadało treści postanowienia WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 23 lipca 2015 r. a tym samym skutkowało rozpoczęciem biegu terminu do realizacji żądania uiszczenia wpisu sądowego, 2) naruszenie art. 244 § 2 p.p.s.a. poprzez błędną ich subsumpcję i w konsekwencji nieuzasadniony brak doręczenia pełnomocnikowi skarżących wezwania z dnia 14 września 2015 r. w przedmiocie żądania uiszczenia wpisu sądowego. Mając powyższe na uwadze pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2015r. (II SA/Go 234/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., na podstawie 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie z uwagi na oczywistą zasadność zażalenia. Powyższe postanowienie jest prawomocne od 22 stycznia 2016r., a sprawa została ponownie zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Go 95/16. Zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2016r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżących do uiszczenia 200 zł tytułem wpisu sądowego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismo z wezwaniem do uiszczenia wpisu zostało odebrane przez pełnomocnika skarżących w dniu 18 lutego 2016r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 136 akt sprawy) i pozostało bez odpowiedzi. Postanowieniem z dnia 22 marca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił ww. skargę A.M. i A.M. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, radca prawny R.J. wniósł o przyznanie kosztów według norm przepisanych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej (obejmującej reprezentację w postępowaniu przed sądem I instancji i postępowanie międzyinstancyjne) udzielonej z urzędu na rzecz A.M. i A.M., które nie zostały ani w całości, ani też w części opłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.". wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 p.p.s.a. należy się wynagrodzenie, w zakresie określonym w art. 250 § 1 p.p.s.a., jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu i że sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu w zakresie ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności, Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać zarówno wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł, na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013r., poz. 490 ze zm.), jak i wynagrodzenie za sporządzenie zażalenia od postanowienia z dnia 28 października 2015 r. w kwocie 120 zł zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d rozporządzenia. Powyższe koszty podlegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług, określoną dla tego typu czynności (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Wobec tego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.