II SA/Go 951/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.), , , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 stycznia 2010 r. wniosku Stowarzyszenia [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi złożonej w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] października 2009 r. Nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z [...] lipca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego na działce nr ewid. [...]. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ utrzymanie przedmiotowej decyzji umożliwiałoby wydanie na jej podstawie pozwolenia na budowę i rozpoczęcie budowy, a więc powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 152, póz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Wstrzymanie wykonania może nastąpić tylko w odniesieniu do aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (T. Woś [w:] T. Woś. H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005. s. 295). Oceniając złożony przez skarżącego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o przedstawione powyżej rozumienie wykonania aktu administracyjnego stwierdzić należy, że decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie podlega wykonaniu, a to ze względu na jej przedmiot. Stwierdza ona autorytatywnie o zgodności zamierzonego przedsięwzięcia inwestycyjnego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, i z tego powodu swym charakterem zbliża się do zaświadczenia (J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis", Warszawa 2006, s. 187). Decyzja o warunkach zabudowy ma charakter deklaratoryjny i tym samym nie rodzi po stronie adresata i uczestników postępowania żadnych nakazów lub zakazów określonego zachowania się. Uchyla natomiast wobec inwestora ogólny zakaz zmiany zagospodarowania terenu, a wobec właściciela nieruchomości sąsiedniej może rodzić skutek prawny polegający jedynie na ustaleniu konieczności zaakceptowania prawnie dopuszczalnej zmiany korzystania z nieruchomości. Inwestor nie może w wyniku wydania decyzji o warunkach zabudowy rozpocząć realizacji projektu inwestycyjnego. Decyzja o warunkach zabudowy terenu stanowi jedynie konieczny warunek dla przyszłego postępowania podejmowanego w ramach przepisów prawa budowlanego. Ma więc jedynie charakter promesy. Inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź nieodwracalnych skutków (por. postanowienie z 15 października 2001 r, sygn. akt II SA/Gd 2174/01, publ. Lex nr 76097). Skoro nie nadaje się do wykonania decyzja o warunkach zabudowy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.