II SA/Go 954/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska, Sędziowie Asesor WSA Joanna Brzezińska, Asesor WSA Anna Juszczyk - Wiśniewska, Asesor WSA Michał Ruszyński, (spr.), Protokolant, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi PHiU [...] na Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłata legalizacyjna z tytułu samowolnej budowy Oddalono skargę - 2 - Sygn. akt II SA/Go 954/05 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 49b ust. 4 i ust. 5 pkt 2 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm. ) oraz art. 123 kpa nałożył na [...] obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej w wysokości 5.000 zł z tytułu samowolnej budowy przyłącza energetycznego na działkach nr [...] położonych w [...]. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że po stwierdzeniu wykonania przez spółkę " P. " przyłącza energetycznego bez wymaganego zgłoszenia, postanowieniem z dnia 24 marca 2005r. zobowiązał inwestora do przedłożenia : - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, - projektu zagospodarowania działki wraz z opisem technicznym przyłącza energetycznego wykonanego przez projektanta posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane, - uzgodnienie przyjętych i zrealizowanych rozwiązań projektowych z Zakładem Energetycznym , - uzgodnienie z właściwym Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej, - oświadczenie osoby z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi o zgodności zrealizowania przyłącza z warunkami technicznymi, - zaświadczenia Prezydenta Miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ wskazał, że inwestor przedłożył te dokumenty. Analiza dokumentów wykazała, że przyłącze energetyczne zostało zrealizowane zgodnie ze sztuką budowlaną i warunkami technicznymi, oraz, że lokalizacja przyłącza nie stoi w sprzeczności z przepisami o planowaniu przestrzennym. Dlatego też organ I instancji w oparciu o przepis art. 49b ust. 4 i ust. 5 pkt 2 Prawa budowlanego ustalił wysokość opłaty legalizacyjnej. Opłata za wykonanie przyłącza energetycznego wynosi 5.000 zł. - 3 - Na powyższe postanowienie zażalenie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła spółka " P. ". W uzasadnieniu zażalenia skarżący stwierdził, że wykonane przez niego prace nie były objęte obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę. Skarżący wskazał, że wykonane przez niego prace polegały jedynie na przełożeniu wewnętrznej tymczasowej linii zasilającej pawilony handlowe bez ingerencji w przyłącze energetyczne znajdujące się w trafostacji. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]. Nr [...] utrzymał w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygniecie. W ocenie organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo zakwalifikował charakter przeprowadzonych samowolnie przez skarżącego robót budowlanych. Dokumenty sprawy świadczą bezspornie, że dokonano budowy nowej tymczasowej linii energetycznej NN napowietrznej zasilającej pawilony handlowe, co zostało protokolarnie stwierdzone podczas przeprowadzonych w dniu 8 listopada 2004r. oględzin. W protokole zapisano, że wykonano linię po nowej trasie. Prawidłowo zatem organ I instancji zakwalifikował przedmiotową linię elektroenergetyczną jako budowę o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego. Zgodnie z przepisem art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy budowa o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 20 tj. budowa przyłączy do budynków: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych, wymaga zgłoszenia właściwemu organowi. Skoro skarżący nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 30 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego i nie dokonał zgłoszenia rozpoczęcia robót budowlanych oraz przedłożył wymagane dokumenty, organ I instancji słusznie nałożył na skarżącego opłatę legalizacyjną. Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego spółka " P. " zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący wskazał, że wykonana kontrola nie potwierdziła wykonania przyłącza energetycznego. W ocenie skarżącego uznanie wewnętrznej linii energetycznej za przyłącze jest niezgodne z definicją przyłącza określonego w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000r. ( Dz.U. z 2000r. Nr 85, poz. 957 ). W § 2 ust. 11 tego rozporządzenia zdefiniowano znaczenie przyłącza. Wynika z niego, że przez przyłącze należy rozumieć odcinek sieci służący do połączenia instalacji lub sieci jednego podmiotu z siecią. Skarżący wskazał ponadto, że z wielu dokumentów wynika, że nie jest to przyłącze energetyczne, chociażby z uzgodnienia z dostawcą energii, mapki, decyzji administracyjnej - 4 - umarzającej postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Skarżący podał, że w trafostacji znajduje się przyłącze energetyczne i jego koniec a zaczyna się linia zasilająca pawilony handlowe. W trafostacji nie wykonano żadnych zmian. Skarżący uznał zatem, że przyłącze energetyczne nie zostało przekładane, domontowane, przebudowywane i wykonane. Błędne jest również w ocenie skarżącego powoływanie przez organy art. 29 ust. 1 pkt 20 i art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego Przepisy te dotyczą bowiem przyłączy do budynków a znajdujące się na przedmiotowych działkach tymczasowe pawilony handlowe nie posiadają fundamentów, co oznacza, że nie można ich zaliczyć do budynków. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór w niniejszej sprawie dotyczy tego, czy skarżący zrealizował przyłącze energetyczne. Zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy w postaci protokołu z kontroli wykonanej w dniu 8 listopada 2004r. z udziałem skarżącego potwierdza, że skarżący wykonał przebudowę tymczasowej linii energetycznej napowietrznej zasilającej pawilony handlowe skarżącego. Prace te polegały na demontażu poprzedniej linii zasilającej i wykonaniu jej po nowej trasie. Skarżący twierdzi, że uznanie przez organy wewnętrznej linii energetycznej za przyłącze jest niezgodne z definicją przyłącza określoną w § 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, obrotu energią elektryczną, świadczenia usług przesyłowych, ruchu sieciowego i eksploatacji sieci oraz standardów jakościowych obsługi odbiorców ( Dz.U. z 2000r. Nr 85, poz. 957 ). Skarżący uważa także, że niezrealizował przyłącza energetycznego, albowiem w trafostacji znajduje się przyłącze energetyczne i jego koniec a zaczyna się wewnętrzna linia zasilająca pawilony handlowe. W trafostacji nie wykonano żadnych zmian. Sąd nie podziela tego stanowiska. Przede wszystkim należy wskazać, że cytowane przez skarżącego rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2000r. zostało uchylone z dniem 2 stycznia 2004r. W dacie orzekania przez organ I i II instancji obowiązywało nowe rozporządzenie, tj. rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 20 grudnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków przyłączenia podmiotów do sieci elektroenergetycznych, - 5 - ruchu i eksploatacji tych sieci ( Dz.U. z 2005r. Nr 2, poz. 6 ). Rozporządzenie to podaje definicję przyłącza. I tak przyłącze jest to odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci odbiorcy o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej z siecią przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz tego odbiorcy usługę polegającą na przesyłaniu energii elektrycznej. Przy tak zdefiniowanym przyłączu należy uznać, że skarżący wykonując przebudowę tymczasowej linii energetycznej napowietrznej wybudował przyłącze. Realizując linię energetyczną po nowej trasie skarżący zrealizował nowy odcinek sieci. Skarżący stwierdza również, że przepisy art. 29 ust. 1 pkt 20 i art. 30 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane ( Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm. ) wskazujące, iż budowa przyłącza podlega zgłoszeniu właściwemu organowi, dotyczą przyłączy do budynków a zrealizowana linia energetyczna dochodzi do tymczasowych pawilonów handlowych, które nie są budynkami, bowiem nie mają fundamentów. To stanowisko jest także nieuzasadnione. Wskazana wyżej definicja przyłącza mówi bowiem, że przyłącze służy do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci odbiorcy z siecią przedsiębiorstwa energetycznego. W przepisach nie ma zatem mowy o budynkach. Skoro skarżący nie dokonał zgłoszenia a zachodzą okoliczności określone w art. 49b Prawa budowlanego, prawidłowo nałożono na skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty legalizacyjnej. Na marginesie już tylko wskazać należy, że Prezydent Z. w decyzji z dnia [...] nie dokonał oceny przełożenia przedmiotowej linii zasilającej. Organ ten umorzył jedynie postępowanie w sprawie wydania decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji z uwagi na to, że skarżący zrealizował już inwestycję. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm. ). M. Ruszyński G. Staniszewska A. Juszczyk – Wiśniewska II SA/Go 954/05 5.04.2006r. Z A R Z Ą D Z E N I E Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć skarżącemu z pouczeniem o skardze kasacyjnej. M. Ruszyński