II SA/Go 957/09

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2010 r. w Gorzowie Wlkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku H.D. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 grudnia 2009 r., H.D. został wezwany do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi w wysokości 500 zł. Dnia 4 stycznia 2010 r. do sądu wpłynął wniosek skarżącego złożony na urzędowym formularzu PPF o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku H.D. podał, ze otrzymuje wraz z żoną emerytury w łącznej wysokości 2.354 zł (netto), które wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący podał, że posiada na utrzymaniu dwóch bezrobotnych synów. W uzupełnieniu złożonego wniosku skarżący przedstawił wydatki za 2009 r. związane z eksploatacją domu (gaz - 962 zł, energia elektryczna - 1.903,94 zł, ogrzewanie - 3000 zł) wraz z rachunkami. Skarżący oświadczył, że na zakup leków wraz z żoną przeznaczają około 250 zł. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.) prawo pomocy w zakresie częściowym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Regułą jest, że prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego. Analiza sytuacji materialnej H.D. prowadzi do wniosku, że poniesienie kosztów sądowych przekracza jego możliwości majątkowe. Należy wskazać, iż skarżący wraz z żoną dysponuj dochodem w wysokości 2.354 zł (netto). Skarżący ponosi jednak znaczne koszty związane z utrzymaniem domu, zakupem leków. Nadto skarżący pomaga finansowo swoim dorosłym dzieciom. Z treści formularza PPF wynika, że nie posiada on oszczędności. Jednocześnie w sprawie nie występują racjonalne przesłanki mogące podważyć wiarygodność oświadczenia skarżącego w przedmiocie jego sytuacji materialnej. Reasumując należy stwierdzić, że skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.