II SA/Go 958/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Pauter Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz (spr.) Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi E Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia oddala skargę. Wicedyrektor ds. Rynku Pracy i Doradztwa Zawodowego Wojewódzkiego Urzędu Pracy, działając z upoważnienia Marszałka Województwa, decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 18 ust. 1, art. 18m pkt 7 w zw. z art. 19 f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), orzekł o wykreśleniu podmiotu "E" Sp. z o.o., z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, wpisanego pod numerem [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że dnia [...] kwietnia 2012 r. przeprowadzono kontrolę ww. podmiotu pod względem przestrzegania warunków prowadzenia działalności agencji zatrudnienia, o których mowa w art. 19, art. 19a, art. 19e i art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, którą objęto okres od [...] stycznia 2011 r. do [...] kwietnia 2012 r. Organ ustalił, iż z informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2011 rok, złożonej przez podmiot dnia 25 stycznia 2012 r. wynika, iż powyższa Agencja w 2011 roku świadczyła usługi z zakresu: kierowania osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, doradztwa personalnego oraz poradnictwa zawodowego. W zakresie kierowania osób do pracy za granicę u pracodawców zagranicznych Agencja skierowała do pracy w Holandii 496 osób. Podczas kontroli wyjaśniono, iż w informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2011 r. omyłkowo w wyniku niewłaściwej interpretacji definicji usług pośrednictwa pracy, doradztwa personalnego, poradnictwa zawodowego wykazano te usługi. Jednocześnie ustalono, iż w rzeczywistości nie były one wykonywane ani w 2011 r., ani w 2012 r., a firma "E " Sp. z o.o. w okresie 2011 roku i dalej do [...] kwietnia 2012 r. świadczyła wyłącznie usługę pracy tymczasowej. W dniu 23 kwietnia 2012 r. (data wpływu do organu) złożono korektę informacji o działalności agencji zatrudnienia za rok 2011 zgodnie, z którą kontrolowany podmiot do wykonywania pracy tymczasowej w Holandii skierował 4 kierowców samochodów osobowych i dostawczych. W wyniku kontroli Państwowej Inspekcji Pracy wykazano, że korekta informacji o działalności agencji zatrudnienia w 2011 roku została sporządzona częściowo niezgodnie ze stanem faktycznym, bowiem wynika z niej, że Agencja skierowała do holenderskiego pracodawcy użytkownika 4 kierowców. Natomiast z ustaleń Państwowej Inspekcji Pracy wynika, że osoby zatrudnione na stanowisku kierowcy, nie są osobami pracującymi na podstawie umów tymczasowych lecz na podstawie umów o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Wobec stwierdzonych nieścisłości pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. organ zwrócił się do Agencji o wyjaśnienie kwestii usług jakie Agencja świadczyła w ramach agencji zatrudnienia w ciągu 2011 r. W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. upowazniony pracownik Agencji wyjaśnił, że informacja o działalności agencji zatrudnienia za 2011 rok, w której wykazano 496 osób została sporządzona błędnie w wyniku złej zinterpretacji definicji usług agencji zatrudnienia, a faktycznie dla tych osób była świadczona usługa transportowa. Następnie wyjaśniono, że korekta informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2011 rok z dnia [...] kwiewtnia 2012 r., zawierająca wykaz osób skierowanych w ramach pracy tymczasowej, została sporządzona błędnie, ponieważ w trakcie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy, po przedstawieniu dokumentów 4 kierowców, kontrolujące stwierdziły, iż osoby te nie są pracownikami tymczasowymi. Dodatkowo wyjaśniono, iż w ciągu 2011 roku "E" nie świadczyła usług w ramach agencji zatrudnienia. Do pisma dołączono kolejny formularz informacji z działalności, z którego wynikało, iż "E" w 2011 roku, w zakresie usług świadczonych przez agencje zatrudnienia, nie podjął żadnej działalności. W takim stanie rzeczy, zwracając uwagę na wielokrotne korekty i manipulowanie danymi zależnie od przedmiotu kontroli oraz zasłanianie się rzekomą niewiedzą w zakresie podstawowych definicji dla prowadzenia działalności agencji zatrudnienia, Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy wszczął postępowania z urzędu w sprawie wykreślenia Agencji Zatrudnienia - "E " Sp. z o.o., z Rejestru Podmiotów Prowadzących Agencje Zatrudnienia, z uwagi na przekazanie informacji o działalności agencji zatrudnienia za 2011 rok, niezgodnej ze stanem faktycznym. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, z uwzględnieniem wnioskowanego przez pełnomocnika Agencji dowodu z dokumentów oraz dowodu z zeznań świadków, organ I instancji uznał, że Agencjia Zatrudnienia - "E" Sp. z o.o., świadczyła jedynie usługę pośrednictwa pracy, nie zaś usługę pracy tymczasowej jak ostatecznie zadeklarowano w korekcie z dnia [...] kwietnia 2012 r. będącej informacją ostateczną. Dodatkowo organ podkreślił, że korekta ta wynikała z faktu, iż Agencja nie zachowała obowiązków dokumentacyjnych i manipulując danymi statystycznymi chciała uciec od zarzutu niedochowania tych obowiązków. Z uwagi na powyższe, stosownie do art. 18m pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, działający z upoważnienia Marszałka Województwa Wicedyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w dniu [...] czerwca 2013 r. orzekł o wykreśleniu Spółki z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia. Pismem z dnia [...] czerwca 2013 r. "E" Sp. z o.o., reprezentowana przez r. pr. E.G., wniosła odwołanie od powyższej decyzji, zaskarżając ją w całości. Spółka wniosła o kjej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Decyzji zarzucono: 1. naruszanie art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez : a. niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego przez brak uwzględnienia faktu, że skarżący próbował wyjaśnić wszelkie nieścisłości na bieżąco, nie wykazując żadnej winy w przekazywaniu niedokładnych informacji, b. załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu strony, c. nie ustosunkowanie się do wszystkich argumentów skarżącego i nie podanie przyczyn, z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności; 2. naruszenie art. 18 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy poprzez zastosowanie sankcji wykreślenia podmiotu z rejestru, podczas gdy nie było ku temu przesłanek i organ winien wyznaczyć skarżącemu stosowny termin na usunięcie danych niezgodnych ze stanem faktycznym. W uzasadnieniu odwołania wskazano, że organ administracji publicznej nie uwzględnił faktu, iż skarżący prowadzi agencie zatrudnienia, która służy interesowi społecznemu. W tym zakresie, zdaniem pełnomocnika, organ winien zastosować dodatkową ostrożność właściwą dla aspektu przedmiotowej sprawy. W ocenie pełnomocnika skarżącego decyzja powyższa wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa, a także bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego i interesu społecznego. W oparciu o treść art. 77 k.p.a. podkreślono, iż w niniejszej sprawie niezbędne jest zebranie materiału dowodowego bez pomijania istotnych kwestii i dodatkowych dowodów - dokumentów, jakie zostały złożone w toku sprawy. Wskazano również, iż celem opracowywania ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy było m. in. określenie zadań państwa w zakresie promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia oraz aktywizacji zawodowej. Wśród sposobów realizacji tychże celów wymienić można pełne i produktywne zatrudnienie, osiągnięcie wysokiej jakości pracy oraz zwiększania mobilności na rynku pracy. Podkreślono, iż niewątpliwie firma skarżącego umożliwia realizację ww. najważniejszych celów ustawy i jej obecność na rynku winna być pożądana. Zdaniem pełnomocnika sankcja wykreślenia agencji z rejestru, jaką przewiduje ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, jest środkiem zbyt daleko idącym. Nieodwracalność wskazanej wyżej sankcji pociąga bowiem za sobą konieczność podjęcia działań związanych z likwidacją agencji, takich jak przeprowadzanie prac remontowych, zakończenie prowadzenia działalności i innych, które są niezbędne w analogicznych sprawach. Ponadto pełnomocnik strwierdziła, że przekazywane niedokładności w formułowaniu danych były przez odwołującą Spółkę niezawinione. Dlatego nie można stosować w tym przypadku mechanizmów służących wykreśleniu podmiotu z rejestru. Podkreślono, że niezrozumiałe jest dla odwołującej, dlaczego organy administracji uniemożliwiają Spółce dalsze funkcjonowanie i powołują się na rzekomą zawinioną wadliwość informacji, która ze strony Spółki nigdy nie wystąpiła. Zwrócono uwagę, że od początku współpracowano z organami, starając się działania swe ukierunkować na poprawę zaistniałej sytuacji. Zaznaczono przy tym, że nie doszło do naruszenia prawa przy wykonywaniu zadań agencji zatrudnienia, a jedynie do nieprawidłowego wypełniania formularza sprawozdawczego - i to co istotne - w oparciu o ustne informacje urzędników, którzy kontrolowali przedsiębiorcę w niniejszym postępowaniu. W ocenie pełnomocnika odwołującej się Spółki nie dano agencji szansy, by wykonać wszystkie zalecenia i z góry założono, iż niemożliwe jest sprostać nałożonym na agencję obowiązkom. Analizując całokształt działań organu pełnomocnik odwołującej się doszła do wniosku, iż działania te miały na celu wydanie decyzji na podstawie z góry poczynionych założeń, co nie sprzyja to ani zaufaniu skarżącego do organów administracji publicznej, ani też zaufaniu obywateli do tychże organów. Pełnomocnik wskazała, że w niniejszej sprawie można pokusić się o stwierdzenie, iż w warunkach tożsamych inne firmy nie będą składały jakichkolwiek korekt wcześniejszych deklaracji, obawiając się wykreślenia. Taki skutek byłby bardzo niekorzystny dla obszaru działalności gospodarczej na terenie województwa, tym bardziej, że wszelkie inicjatywy w zakresie poprawienia sytuacji bezrobotnych winny być wspierane przez organy administracji i władzy publicznej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2013 r., działając na podstawie art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie wojewódzkim (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590), art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), art. 138 § 1 pkt 1 w zw. 104 i 127 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), art. 18 ust. 1, art. 18m pkt 7 w zw. z art. 19f ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada w swej istocie prawu, tak materialnemu jak i procesowemu. W uzasadnieniu swojej decyzji SKO wskazało, iż w rozpatrywanej sprawie organ I instancji przeprowadził postępowanie dowodowe w kierunku omówionych przesłanek materialnoprawnych wynikających z przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz Kodeksu postępowania administracyjnego, w sposób pełny i nie budzący wątpliwości, by przyjąć za prawidłowe wszystkie istotne w sprawie ustalenia faktyczne. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji wykazał ponad wszelką wątpliwość, że informacja o działalności agencji za rok 2011 przekazana przez Agencję w dniu 25 stycznia 2012 r. zawiera błędne informacje. Także korekta z dnia [...] kwietnia 2012 r. zawierała błędne informacje. Dopiero pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Agencja ostatecznie wyjaśniła, że w zakresie usług świadczonych przez agencję zatrudnienia nie podjęto żadnej działalności i ponownie zapewniła, iż dołączony formularz zawiera: właściwą, rzetelną i zgodną ze stanem faktycznym korektę. Dodatkowo organ II instancji wyjaśnił, że w odwołaniu nie podniesiono żadnych konkretnych zarzutów pod adresem prowadzonego przez organ I instancji postępowania dowodowego. Organ odwoławczy podkreślił także, że w art. 18m pkt 7 ustawy nie zawarto wymogów wyznaczenia przez organ administracji dodatkowego terminu dla skorygowania błędów informacji, jak również wykazywania elementu winy lub braku winy przez osoby (agencję) przekazujące informacje w imieniu agencji wymagane art. 19f ustawy, w razie przekazania informacji niezgodnej ze stanem faktycznym. W ocenie organu odwoławczego inne argumenty (słusznościowe) nie mogły być w tej sprawie brane pod uwagę ze względu na jednoznaczne brzmienie art. 18m pkt 7 w zw. z art. 19f ustawy. Pobocznie Kolegium podkreślło, że prowadzenie usług w ramach agencji zatrudnienia jest prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 18 ustawy) ze wszystkimi tego konsekwencjami wynikającymi chociażby z nieznajomości przepisów prawa, w zakresie prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Pismem z dnia [...] września 2013 r. "E" Sp. z o.o. (reprezentowana przez r. pr. E.G.) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Decyzji tej zarzucono: 1. naruszenie art. 7, art. 77 oraz 107 § 3 k.p.a. przez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego tj. brak uwzględnienia faktu, iż skarżący próbował wyjaśniać wszelkie nieścisłości na bieżąco, nie wykazując żadnej winy w przekazywaniu niedokładnych informacji; rozstrzygnięcie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego; nie ustosunkowanie się do wszystkich zarzutów skarżącego i nie podanie przyczyn, z powodu których argumentom skarżącego odmówiono wiarygodności, 2. naruszenie prawa materialnego, mające wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie art. 18 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy przez zastosowanie sankcji wykreślenia podmiotu z rejestru, podczas gdy nie było ku temu przesłanek i organ winien ewentualnie wyznaczyć skarżącemu stosowny termin na usunięcie danych niezgodnych ze stanem faktycznym. W ocenie skarżącego decyzja SKO wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa, a także bez uwzględnienia słusznego interesu skarżącego i interesu społecznego. Zarzucając organowi naruszene art. 77 kpa pełnomocnik strony skarżącej zaznaczyła, że organy administracji publicznej wydając decyzje w przedmiotowej sprawie nie tylko zupełnie pominęły istotne kwestie i dowody złożone w toku postępowania lub dokonały ich jednostronnej, dowolnej oceny, lecz nadto oparły się na rzekomych informacjach o nieprawidłowym działaniu skarżącego podkreślając, że organ administracji publicznej nigdy - pomimo wniosku skarżącego - nie przedłożył dowodów otrzymywania takich informacji. W opinii pełnomocnika skarżącej Spółki opieranie się przez organ administracji publicznej na ewentualnych niezweryfikowanych anonimach jest niedopuszczalne i godzi zarówno w zasadę jawności postępowania administracyjnego dla strony, jak też w zasadę zaufania obywatela do Państwa Prawa. W dalszej kolejności pełnomocnik zaznaczyła, iż korekty danych wynikały wyłącznie z niewiedzy podmiotu i dokonywane były zgodnie z sugestiami lub zaleceniami organów kontrolnych, co znajduje swoje bezsporne potwierdzenie w zgromadzonym w przedmiotowej sprawie materiale dowodowym, tj. dokumentach i zeznaniach świadków. Dodała, że stwierdzone niezgodności zostały usunięte, a zalecenia zostały wykonane tak jak nakazują to przepisy i charakter prowadzonej działalności. Podkreślono, że podmiot odpowiadał niezwłocznie na każde wezwanie, czy sugestię organu, a złożone przez niego korekty zawierały prawidłowe informacje o zakresie świadczonych usług. Pełnomocnik skarżącej Spółki za niezrozumiałe uznała dlaczego organy administracji uniemożliwiają Spółce dalsze funkcjonowanie i powołują się na rzekomą zawinioną wadliwość informacji, która z jej strony nigdy nie wystąpiła. Skarżąca od początku współpracowała z organami, reagowała na wezwania, starając o poprawę zaistniałej sytuacji. W związku z tym stosowanie w niniejszym przypadku mechanizmów służących wykreśleniu podmiotu jest - w opinii skarżącej - niedopuszczalne. Sankcja polegająca na wykreśleniu "E" Sp. z o. o. z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia zdaniem pełnomocnika razi swą dolegliwością, tak w świetle powołanych powyżej okoliczności, jak również z uwagi na fakt wykazania niezawinionej niewiedzy skarżącego, który jako podmiot z kapitałem zagranicznym nie orientował się w zawiłościach polskiego systemu prawnego. W pozostałej części skargi pełnomocnik powieliła argumentację uprzednio zawartą w odwołaniu. W świetle dotychczasowego podejścia organów administracyjnych do sprawy, skarżąca podniosła, że konieczne jest dokonanie oceny prawnej przedmiotowej sprawy i zawarcie w uzasadnieniu wyroku wskazań co do dalszego postępowania, które wiązać będą organ (art. 153 p.p.s.a.). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.). W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję, działającego z upoważnienia Marszałka Województwa, Wicedyrektora ds. Rynku Pracy i Doradztwa Zawodowego Wojewódzkiego Urzędu Pracy z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...], którą orzeczono o wykreśleniu podmiotu "E" Sp. z o.o., z rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, wpisanego pod numerem [...]. Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że decyzja ta odpowiada wymogom prawa, a rozstrzygnięcie wydano w wyniku ustaleń faktycznych, które dały podstawę do stwierdzenia, że spełnione zostały wymienione w przepisach prawa materialnego przesłanki uzasadniające wykreślenie Agencji z rejestru agencji zatrudnienia. Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił art. 18 ust. 1, art. 18m pkt 7 w zw. z art. 19f ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm. ) – zwanej dalej ustawą, w brzmienu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług: 1. pośrednictwa pracy, polegających w szczególności na: a) udzielaniu pomocy osobom w uzyskaniu odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej oraz pracodawcom w pozyskaniu pracowników o poszukiwanych kwalifikacjach zawodowych, b) pozyskiwaniu i upowszechnianiu ofert pracy, c) udzielaniu pracodawcom informacji o kandydatach do pracy, w związku ze zgłoszoną ofertą pracy, d) informowaniu kandydatów do pracy oraz pracodawców o aktualnej sytuacji i przewidywanych zmianach na lokalnym rynku pracy, e) inicjowaniu i organizowaniu kontaktów osób poszukujących odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej z pracodawcami, f) kierowaniu osób do pracy za granicą u pracodawców zagranicznych, o którym mowa w art. 85 ust. 2, 2. doradztwa personalnego, polegających w szczególności na: a) prowadzeniu analizy zatrudnienia u pracodawców, określaniu kwalifikacji pracowników i ich predyspozycji oraz innych cech niezbędnych do wykonywania określonej pracy, b) wskazywaniu źródeł i metod pozyskania kandydatów na określone stanowiska pracy, c) weryfikacji kandydatów pod względem oczekiwanych kwalifikacji i predyspozycji, 3. poradnictwa zawodowego, polegających w szczególności na: a) udzielaniu pomocy w wyborze odpowiedniego zawodu i miejsca zatrudnienia, b) udzielaniu informacji niezbędnych do podejmowania decyzji zawodowych w szczególności o zawodach, rynku pracy oraz możliwościach szkolenia i kształcenia, c) inicjowaniu, organizowaniu i prowadzeniu grupowych porad zawodowych, zajęć aktywizujących w zakresie pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy, d) udzielaniu pracodawcom pomocy w doborze kandydatów do pracy, w szczególności na udzielaniu informacji i doradztwie w tym zakresie, 4. pracy tymczasowej, polegających na zatrudnianiu pracowników tymczasowych i kierowaniu tych pracowników oraz osób niebędących pracownikami do wykonywania pracy tymczasowej na rzecz i pod kierownictwem pracodawcy użytkownika, na zasadach określonych w przepisach o zatrudnianiu pracowników tymczasowych - jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą o swobodzie działalności gospodarczej", i wymaga wpisu do rejestru podmiotów prowadzących agencje zatrudnienia, zwanego dalej "rejestrem". Na podstawie art. 5 pkt 5 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej użyte w tej ustawie określenie "działalność regulowana" oznacza działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczegółowych warunków, określonych przepisami prawa. Dodatkowo przepis art. 64 ust. 1 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wskazuje, że jeżeli przepis odrębnej ustawy stanowi, że dany rodzaj działalności jest działalnością regulowaną w rozumieniu niniejszej ustawy, przedsiębiorca może wykonywać tę działalność, jeżeli spełnia szczególne warunki określone przepisami tej odrębnej ustawy i po uzyskaniu wpisu w rejestrze działalności regulowanej, z zastrzeżeniem art. 75. Zgodnie z treścią art. 18d ust. 1 ustawy rejestr prowadzi marszałek województwa właściwy dla siedziby podmiotu ubiegającego się o wpis, z kolei na podstawie art. 18e ustawy organem uprawnionym do dokonania wpisu do rejestru jest marszałek województwa. Jednocześnie ustawa (w brzmieniu obowiązujacym w dniu wydania decyzji) w art. 18m pkt 7 nakazuje marszałkowi województwa wykreślenie, w drodze decyzji, podmiotu wpisanego do rejestru w przypadku złożenia przez podmiot oświadczenia, o którym mowa w art. 18e ust. 2 pkt 1 i ust. 3, lub przekazania informacji, o których mowa w art. 19e pkt 1 i art. 19f, niezgodnych ze stanem faktycznym. Dyspozycja zawarta w art. 19f ustawy nakłada na agencję zatrudnienia obowiązek przedstawiania marszałkowi województwa informacji o działalności agencji zatrudnienia - w terminie do dnia 31 stycznia każdego roku, za rok poprzedni - zawierającej w szczególności liczbę: 1) osób, które podjęły pracę za pośrednictwem agencji zatrudnienia według grup elementarnych zawodów zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, z podaniem państw zatrudnienia; 2) pracodawców oraz osób korzystających z usług doradztwa personalnego i poradnictwa zawodowego; 3) osób skierowanych przez agencję zatrudnienia do wykonywania pracy tymczasowej według grup elementarnych zawodów, zgodnie z obowiązującą klasyfikacją zawodów i specjalności dla potrzeb rynku pracy, z podaniem państw zatrudnienia. Należy raz jeszcze podkreślić, że przepisy art. 18m wyraźnie precyzują kiedy organ administracji publicznej ma obowiązek wykreślić w drodze decyzji administracyjnej podmiot z rejestru. Jedną z okoliczności powodujących obligatoryjne wykreślenie agencji z rejestru jest przekazanie informacji, o których art. 19f, niezgodnych ze stanem faktycznym, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Nie można zatem podzielić zarzutów skargi dot. naruszenia prawa materialnego, mającego wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie art. 18 ustawy, przez zastosowanie sankcji wykreślenia podmiotu z rejestru, podczas gdy nie było ku temu przesłanek. Usprawiedliwienia nie znajduje także twierdzenie strony skarżącej, że organ winien ewentualnie wyznaczyć skarżącemu stosowny termin na usunięcie danych niezgodnych ze stanem faktycznym. Ustawodawca nie przewidział w art. 18m pkt 7 ustawy możliwości usunięcia, czy uzupełnienia w wyznaczonym terminie informacji o działalności agencji zatrudnienia niezgodnej ze stanem faktycznym. Możliwość taką przewidziano jedynie w art. 18m pkt 6 i 8. Trzeba przy tym zaznaczyć, iż w niniejszej sprawie, wobec stwierdzonych przez organ nieprawidłowości, zwrócono się do kontrolowanego podmiotu o dokonanie wyjaśnień i korektę informacji o działalności agencji. Złożona w wyniku korekty informacja o działalności agencji zatrudnienia za 2011 rok po raz kolejny została sporządzona w sposób nieprawidłowy i zawierała dane niezgodne ze stanem faktycznym. Dopiero kolejna korekta informacji o działalności agencji zatrudnienia z dnia [...] grudnia 2012 r. zawierała dane odpowiadające stanowi faktycznemu. Dodatkowo odnosząc się do zarzutów skargi wskazujących na naruszenie art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 k.p.a. trzeba stwierdzić ich bezzasadność wobec poczynionych przez organy administracji ustaleń. Zgromadzony w toku postępowania materiał dowodowy był w ocenie Sądu wystarczający do wydania orzeczenia w sprawie, a organy administracji były obowiązane do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. Nie można tutaj zarzucić organom administracji publicznej niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, braku zebrania wyczerpującego materiału dowodowego, braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego, wydania decyzji bez uwzględnienia słusznego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli, a także złej woli przy podejmowaniu decyzji. Organy administracji publicznej orzekające w sprawie dokonały właściwej subsumpcji i uzasadniły swoje decyzje w sposób nie budzący wątpliwości. Trzeba przy tym zaakcentować, że w sprawie mamy do czynienia ze spółką prawa handlowego prowadzącą działalność gospodarczą, która jest działalnością regulowaną w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Oznacza to, że jej wykonywanie wymaga spełnienia szczegółowych warunków, określonych przepisami prawa. Od takiego podmiotu wymagane jest aby prowadził działalność rzetelnie i zgodnie z prawem, ale przede wszystkim aby znał przepisy prawa obowiązujące w swojej dziedzinie. A skoro tak to wymóg staranności zobowiązywał Spółkę do podania w informacji o działalności stanu liczbowego osób skierowanych do pracy za granicą. Różnica między "496" a "0" jest tak duża, że nie można tu mówić o omyłce, a o podaniu danych fałszywych. Jeżeli podmiot wypełniający formularz miał kłopoty z jego zrozumieniem mógł zasięgnąć informacji u organu. Dwukrotne podanie nieprawdziwych danych musiało skutkować wykreśleniem - o czym podmiot gospodarczy musiał mieć świadomość. O ile osobie fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej podanie takiej informacji można by było usprawiedliwić niewiedzą i trudnościami w rozumieniu rubryk formularza, to nie można usprawiedliwić tego Spółce z o.o. jako podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą, posiadającemu wieloletnie doświadczenie w tej dziedzinie. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.