II SA/Go 958/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu dnia 18 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.K. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Pismem z dnia [...] października 2015 r. P.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] września 2015 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Starosty z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2015 r., znak [...] o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowych stanowiących własność skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na to, że uwzględnił skargę w całości wydając w dniu [...] września 2015 r. postanowienie, znak [...], którym uchylono w całości zaskarżone postanowienie. Na podstawie zarządzeń Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 24 listopada 2015 r., skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jednego jej odpisu celem doręczenia uczestnikowi postępowania, a także do uiszczenia w tym terminie wpisu od skargi w kwocie 100 zł - pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania skarżący odebrał osobiście w dniu 4 grudnia 2015 r. Zatem termin do wykonania wezwań Sądu upłynął z dniem 11 grudnia 2015 r. W wyznaczonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty, nie uiszczono również należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślić należy, że postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Skarga zaś, stosownie do dyspozycji art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako "ppsa", musi odpowiadać wymaganiom ogólnym przewidzianym dla wszystkich pism procesowych oraz zawierać dodatkowe elementy określone w tym przepisie. Jednym z wymogów dotyczącym wszystkich pism procesowych, przewidzianym w art. 47 § 1 ppsa, jest konieczność dołączenia do pisma jego odpisów – celem doręczenia ich pozostałym stronom postępowania. W tym miejscu zauważyć trzeba, iż co prawda zgodnie z art. 32 ppsa, w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, to jednak stosownie do treści art. 33 § 1 ppsa uczestnikiem postępowania na prawach strony jest także osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego. Ponadto art. 12 ppsa stanowi, iż ilekroć w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest mowa o stronie, należy przez to rozumieć także uczestnika postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd przyjął, że stroną postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie - oprócz skarżącego oraz Wojewody - jest E Sp. z o.o.. Z uwagi na ustalenie, iż skarżący nie przedłożył dodatkowego odpisu swojej skargi z dnia [...] października 2015 r. Sąd wezwał go do usunięcia braku formalnego złożonej skargi poprzez nadesłanie dodatkowego jednego odpisu skargi, celem doręczenia uczestnikowi postępowania. W toku czynności wstępnych stwierdzono również brak należnego wpisu, który na podstawie art. 230 ppsa pobierany jest od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi. Wysokość wpisu należnego od złożonej przez P.K. skargi została ustalona przez Sąd w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, wynosi - 100 zł. Z uwagi na treść art. 220 § 1 ppsa, w myśl którego sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie ustalonego jak powyżej wpisu od skargi. W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Ponadto Sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono należnego wpisu, o czym stanowi ustawodawca w art. 220 § 3 ppsa. Skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o wyżej wskazanych konsekwencjach, nie zastosował się do wezwań Sądu. Oba wezwania – do usunięcia braku formalnego skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego – zostały odebrane przez skarżącego w dniu 4 grudnia 2015 r. Zatem ostatnim dniem, w którym skarżący powinien wywiązać się z nałożonych obowiązków był dzień 11 grudnia 2015 r. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że pomimo upływu zakreślonego 7-dniowego terminu, skarżący nie uiścił należnego wpisu, ani nie nadesłał brakującego odpisu skargi. Należy jednocześnie wskazać, iż art. 220 § 3 ppsa stanowi lex specialis w stosunku do art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zakresie, w jakim sąd orzeka o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Jeżeli postanowienie sądu obejmuje również inne braki formalne skargi, podstawę prawną postanowienia odrzucającego skargę stanowią oba przywołane wyżej przepisy (B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego, Warszawa 2008, s. 418). Odnosząc się do wniosku organu o umorzenie postępowania w sprawie z powodu uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 ppsa należy wskazać, że umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga wniesiona została skutecznie, tj. nastąpiło wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, a skarga nie będzie zawierała braków formalnych. Natomiast w niniejszej sprawie skarga nie została wniesiona skutecznie z powodu nieuiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi i nieprzedłożenia brakującego odpisu skargi. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 220 § 3 ppsa oraz art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.