II SA/Go 960/09
PostanowienieWSA w Gorzowie Wielkopolskim2010-02-08
Skład orzekający: Referendarz Sądowy Jarosław Piątek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek strony o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest uzasadniony, biorąc pod uwagę dochody strony, zobowiązania alimentacyjne i brak środków na pokrycie kosztów postępowania?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego został uznany za uzasadniony. Sąd stwierdził, że niewielki dochód strony, zobowiązania alimentacyjne oraz brak środków na pokrycie kosztów postępowania, przy braku przesłanek do uznania oświadczeń strony za niewiarygodne, przemawiają za przyznaniem prawa pomocy w pełnym zakresie.Stan faktyczny
Strona G.Ł. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. W uzasadnieniu podała, że jej dochód wynosi 1.276 zł brutto, jest zobowiązana do płacenia alimentów w wysokości 750 zł, a także zaciągnęła kredyt na spłatę nałożonej przez organ kary. Strona oświadczyła również, że nie posiada środków pieniężnych na pokrycie kosztów postępowania sądowego.Rozstrzygnięcie
1. Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. 2. Ustanowiono radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie WIkp. - Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. w Gorzowie WIkp. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.Ł. o udzielenie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić radcę prawnego.
20 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynął wniosek G.Ł. o przyznanie prawa pomocy złożony na urzędowym formularzu PPF w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że z tytułu wynagrodzenia osiąga dochód w wysokości 1.276 zł (brutto). G.Ł. oświadczył, że jest zobowiązany do płacenia alimentów w wysokości 750 zł.
Nadto skarżący wskazał, że zaciągnął kredyt w celu spłaty nałożonej przez organ kary.
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. -dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym przysługuje osobie fizycznej wówczas, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika podatkowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.). Regułą jest, że prawo pomocy obejmuje osoby nie osiągające żadnych dochodów lub osiągające dochód wybitnie niski, który nie pozwala na uiszczenie kosztów, nawet przy poczynionych oszczędnościach w wydatkach koniecznych. Tak więc przepisy o prawie pomocy mają zastosowanie wyłącznie do osób, które mimo największych starań nie mogą poczynić oszczędności i ponieść kosztów postępowania sądowego.
Analiza akt sprawy uzasadnia tezę, że wniosek G.Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego zawiera usprawiedliwione podstawy.
Z przedłożonego zaświadczenia wynika, że skarżący osiąga niewielki dochód w wysokości 1.276 zł. Nie można pominąć, że G.Ł. jest zobowiązany do płacenia alimentów w kwocie 750 zł. Z wyciągu z rachunku bankowego wynika, że
Sygn. akt II SA/Go 960/09
nie posiada on środków pieniężnych które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. W sprawie nie występują racjonalne przesłanki pozwalające uznać oświadczenie skarżącego o braku oszczędności czy innego majątku za niewiarygodne.
W konkluzji należy zatem stwierdzić, że wniosek G.Ł. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym jest uzasadniony.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło