II SA/Go 967/15

Dnia 22 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D.W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem gry p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia [...] października 2015r. D.W. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej za urządzanie gier poza kasynem na automatach w łącznej kwocie 24.000 zł. W treści skargi D.W. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] września 2015r., czyniąc jego uzasadnieniem okoliczności wskazane w treści skargi, mające świadczyć o nieprawidłowości zawartego w skarżonej decyzji rozstrzygnięcia. Za słusznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przemawiać mają nadto, w ocenie wnioskodawcy, dotychczasowe - pozytywne dla skarżących - orzecznictwo sądów administracyjnych, wydane w tożsamych przedmiotowo sprawach. Na podstawie zarządzenia Sędziego z dnia 23 grudnia 2015r. wezwano pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni stosownymi dokumentami, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o okoliczności w nim wskazane. Pomimo upływu wyznaczonego przez Sąd terminu, pełnomocnik skarżącego nie ustosunkował się do ww. wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawę prawną wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., ustanawiający wyjątek od reguły określonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Rozstrzygając wniosek w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest zatem związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych, do których ustawa zalicza: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Interpretacja art. 61 § 3 p.p.s.a. nasuwa wniosek, iż warunkiem wydania przez sąd administracyjny postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających ziszczenie się wymienionych w nim przesłanek. W orzecznictwie i doktrynie podkreśla się, iż niewystarczające jest przy tym samo oświadczenie wnioskodawcy. Wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku przez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (Komentarz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pod red. R.Hausera, C.H.Beck Warszawa 2013, str. 371, postanowienie NSA z dnia 11 stycznia 2008 r., I OZ 1002/07). Jeżeli strona we wniosku o wstrzymanie nie wskaże okoliczności uzasadniających twierdzenie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza to brak przesłanek do udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd (por. postanowienie NSA dnia 30 maja 2008 r., I FSK 228/08). Na gruncie niniejszej sprawy skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dla jego uzasadnienia powołał się na sformułowane uprzednio w skardze naruszenia prawa, których miał się dopuścić Dyrektor Izby Celnej. Pomimo wezwania do uzupełnienia wniosku, pełnomocnik skarżącego nie nadesłał dodatkowych dokumentów. Sąd podziela pogląd ugruntowanego orzecznictwa, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Uwzględniając, że brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04), Sąd - w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.