II SA/Go 977/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 6 stycznia 201 Or. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie przekazania odwołania organowi pierwszej instancji postanawia odrzucić skargę. Dnia [...] lipca 2009r. T.C. wniósł bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego odwołanie od wydanej z upoważnienia Burmistrza Miasta i Gminy przez Zastępcę Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej decyzji z dnia [...] czerwca 2009r. nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku celowego na miesiąc marzec 2009 roku. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2009r. Kolegium, na podstawie art. 129 § 1 kpa przekazało powyższe odwołanie organowi l instancji, celem nadania mu prawidłowego biegu Dnia [...] września 2009r. do SKO wpłynęło wezwanie T.C. do usunięcia naruszenia prawa poprzez wydanie decyzji przez organ odwoławczy. W odpowiedzi na wezwanie organ poinformował skarżącego, iż jego odwołanie zostało przekazane do organu l instancji celem zadośćuczynienia wymogom art. 129 § 1 Kpa oraz zapewnieniu możliwości samokontroli wydanej decyzji. T.C. zaskarżył powyższe postanowienie bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (12 listopada 2009r.). Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. dnia 18 listopada 2009r. skarga ta została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie oraz podniósł, iż przesłał w/w odwołanie do Ośrodka Pomocy Społecznej stosownie do art. 129 § 1 kpa, według którego odwołanie wnosi się do właściwego organu za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Ponadto wskazał, iż dzięki takiej procedurze organ l instancji ma możliwość dokonania weryfikacji swego postanowienia i jego ewentualnej zmiany lub uchylenia na zasadach określonych w art. 132 kpa. Dodatkowo wskazał, że odwołanie wpłynęło do podmiotu właściwego do jego rozpoznania, ale z pominięciem procedury określonej w przepisach, dlatego w sprawie nie mógł mieć zastosowania art. 65 § l kpa, zgodnie z którym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Jednocześnie Kolegium poinformowało, że organ l instancji uznał, iż odwołanie Pana T.C. nie zasługuje na uwzględnienie w całości i przesłało je do organu odwoławczego pismem z dnia [...].08.2009 r. wraz z aktami sprawy. Po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania dowodowego decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku, nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w całości w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] czerwca 2009 roku nr [...] w przedmiocie przyznania prawa do zasiłku celowego na miesiąc marzec 2009 roku. Na w/w decyzję Kolegium Pan T.C. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę. Skarga ta zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. została nadana do SKO [...] listopada 2009r. Organ nie uwzględnił skargi i odesłał ją wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do tut. Sądu (data wpływu 4 stycznia 201 Or.). Obecnie sprawa czeka na nadanie biegu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres tej kontroli został określony w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269 ze zm.), zgodnie z którym sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwane dalej p.p.s.a., skarga przysługuje na decyzję administracyjną postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. W przedmiotowej sprawie zauważyć należy, iż skarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego, bowiem zaskarżone pismo nie jest ani postanowieniem, ani decyzją, o których mowa w art. 3 § 2 tej ustawy, ani też innym aktem rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. Zaskarżone do Sądu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2009r. nr [...] nie konkretyzuje żadnego stosunku administracyjnoprawnego i w żaden sposób nie rozstrzyga o prawach czy obowiązkach strony. Nie jest to również postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty lub kończące przedmiotową sprawę. Mając powyższe na uwadze zaskarżonego pisma nie można uznać za czynność z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że czynności w nim wymienione muszą mieć charakter publicznoprawny. Treść powołanego przepisu wskazuje, że czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Konieczne jest więc odniesienie takiego aktu i czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienia lub obowiązki. Oznacza to, że musi istnieć ścisły związek między przepisem prawa, który określa uprawnienie lub obowiązek, a aktem lub czynnością, która dotyczy takiego uprawnienia lub obowiązku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2004 r., sygn. akt OSK 247/04). Stwierdzić zatem należy, że zaskarżone postanowienie Kolegium nie stanowi aktu ani czynności wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., a jest faktycznie pismem informującym stronę o przekazaniu odwołania do organu l instancji zgodne z art. 129 § 1 kpa., który określa iż odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, i jako takie nie podlega jurysdykcji sądowoadministracyjnej, a zatem nie może być przedmiotem oceny przez sąd administracyjny. Pismo to przybrało formę procesowa postanowienia. Zasadnie podnosi organ, iż od tego typu postanowień nie przysługuje zażalenie Procedura administracyjna przewiduje wniesienie odwołania za pośrednictwem organu pierwszej instancji, aby organ ten mógł rozważyć czy uznaje, że odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie - w tej sytuacji może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję, (tzw. Autokontrola art. 132 kpa). Jeżeli natomiast organ l instancji uzna, że nie zaistniały przesłanki do wydania w powyższym trybie nowej decyzji, to wówczas obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie 7 dni (art. 133 kpa) Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.