II SA/Go 988/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B.M.-S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 11 marca 2010r. sygn. akt II SA/Go 988/09 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005 postanawia odmówić rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku. Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 988/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. B.M. – S. zwrócił się do tut. Sądu o wykładnię uzasadnienia ww. wyroku. Skarżący zażądał rozstrzygnięcia wątpliwości, czy "na działce [...] o powierzchni 27,33 hektara wykonano zdjęcia numer 10, 11, 12 i 13 podczas kontroli, co powoduje automatycznie, że te zdjęcia wskazują 0,65 hektara i 6,88 hektara użytkowania działki. Zdjęcie numer 10 i 12 wskazują prowadzenie działalności. Zdjęcie numer 11 będące częścią zdjęcia 13 i 13 wskazują brak prowadzenia działalności rolniczej. W związku z tym zdjęcie numer 13 wskazuje powierzchnie 19,8 hektara brak prowadzenia działalności rolniczej w dniu [...].05.2005 roku, bo powierzchnia [...] 27,33 ha - 7,53 ha (6,88 ha + 0,65 ha)= 19,8 hektara według wyroku." Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści przedmiotowego wyroku z uwagi na brak uzasadnionych podstaw do zastosowania tej instytucji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2012r. (data wpływu) skarżący złożył kolejny wniosek o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści ww. wyroku, tj. uzasadnienia orzeczenia w części: "W trakcie kontroli inspektorzy terenowi Biura Kontroli na Miejscu OR ARiMR stwierdzili następujące nieprawidłowości: – działka rolna D (pastwisko) położona na działce ewidencyjnej [...] o pow. deklarowanej 7,79 ha była użytkowana rolniczo jedynie na powierzchni 0,65 ha; – działka rolna E (trawy na gruntach ornych) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 19,54 ha była użytkowana rolniczo jedynie na powierzchni 6,88 ha; – działka rolna G (pastwisko) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 1,17 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna J (łąka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o deklarowanej powierzchni 1,10 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna K (łąka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 3,56 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna L (łąka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 1,86 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna M (łajka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 4,30 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna N (łąka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 0,65 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna O (trawa na gruntach ornych) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 4,91 ha w całości nie była użytkowana rolniczo; – działka rolna P (łąka trwała) położona na działce ewidencyjnej [...] o powierzchni deklarowanej 0,88 ha w całości nie była użytkowana rolniczo. Organ wskazał, iż w odniesieniu do w/w działek rolnych inspektorzy terenowi zastosowali kod nieprawidłowości DR18, który oznacza, iż na danej działce nie była prowadzona działalność rolnicza. (...) Uwidocznione na fotografiach niewykoszone zeschnięte trawy, wieloletnie chwasty, samosiewy drzew liściastych, a nawet stos zeschniętych gałęzi, skłaniają w ocenie organu do wniosku, iż na spornych działkach z całą pewnością działalność rolnicza nie była prowadzona w roku gospodarczym 2005, a więc w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności ONW przez B.M.-S., do dnia wykonania inspekcji terenowej, tj. [...] października 2005 r." W związku z powyższym, B.M.-S. zażądał wyjaśnienia, co miał na deklarowanych działkach w roku 2005 od dnia [...] marca 2005r. do dnia [...] października 2005r. trwałe łąki i trwałe pastwiska czy ugór, skoro działki nie były w całości użytkowane rolniczo a kontrolerzy zastosowali kod nieprawidłowości DR18, a strona nie prowadziła działalności gospodarczej. Jako podstawę wniosku strona wskazała art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) – "ppsa" Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Wyrok objęty wnioskiem skarżącego wydał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., a więc Sąd ten jest właściwy do rozpoznania wniosku o wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści. Podkreślić należy, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów, ani do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie. Ponadto należy zaznaczyć, iż w orzecznictwie sądów administracyjnych ukształtował się pogląd, który zakłada, iż wykładnia wyroku może zmierzać jedynie do usunięcia istniejących wątpliwości, nie może natomiast prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia sprawy lub uzupełnienia poprzedniego orzeczenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, LexPolonica nr 390082; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt OZ 1226/04, LexPolonica nr 390083). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, LEX nr 75533; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2007 r., sygn. akt II FZ 294/07, LexPolonica nr 1809686, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2011r., sygn. akt I OSK 937/11, niepubl.). W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. W żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2009 r., sygn. akt l OSK 23/08, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy Sąd uznał, iż będący przedmiotem rozpoznania wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie i tym samym zasadna jest odmowa rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści wyroku z dnia 11 marca 2010 r. Jak już informowano skarżącego (w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2010r.) wniosek o wykładnię nie może zmierzać do polemiki z poglądami organów administracji publicznej, uzupełnienia uzasadnienia poprzez poszerzenie go o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy, a także jego reinterpretacji, innym nie związanym z wyjaśnieniem zakresu rozstrzygnięcia czy powagi rzeczy osądzonej. Wniosek o wykładnię nie prowadzi też do wzruszenia prawomocnego orzeczenia. Sąd ponownie stwierdza, iż wyrok, którego dotyczy przedmiotowy wniosek nie budzi wątpliwości, w tym także w zakresie wskazanym przez skarżącego we wniosku. Skarżący przytoczył fragment stanu faktycznego sprawy, mimo że był już informowany, że stan faktyczny to ustalenia organów prowadzących postępowanie administracyjne w zakresie spełnienia przez skarżącego przesłanek, w tym przypadku, do przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005. Sąd po raz kolejny podkreśla, iż sformułowania zawarte zarówno w wyroku, jak i jego uzasadnieniu, są jednoznaczne i nie wywołują, w ocenie Sądu, wątpliwości, co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Nie powodują także wątpliwości w zakresie wykonania wyroku czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej. Rozpatrując wniosek skarżącego trzeba dojść do wniosku, że skarżący znowu próbuje polemizować ze stanowiskiem Sądu. Sąd w uzasadnieniu do przedmiotowego wyroku szczegółowo opisał przyczyny z powodu, których skarga B.M.-S. została oddalona i dodatkowo ustosunkował się do zarzutów skarżącego zawartych w treści skargi. Jednocześnie wskazać należy, że skarżący nie złożył od przedmiotowego wyroku skargi kasacyjnej, tym samym zgadzając się z rozstrzygnięciem ww. wyroku oraz jego uzasadnieniem (powodami oddalenia skargi). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 marca 2010r. sygn. akt II SA/Go 988/09.