II SA/Go 988/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Marek Szumilas Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2010 r. wniosku B.M.-S. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 988/09 w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...]r, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005 postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt. II SA/Go 988/09. Wyrokiem z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 988/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. oddalił skargę B.M.-S. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2009 r, nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania za rok 2005. Pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. (data prezentaty: 19 kwietnia 2010 r. ) B.M. – S. zwrócił się do tut. Sądu o wykładnię uzasadnienia w/w wyroku w zakresie, w jakim wskazano w nim: "Stan użytkowania omawianych działek rolnych został udokumentowany wykonanymi fotografiami o nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13. Z protokołu wynika, iż w odniesieniu do działek G, J, K, L, M, N, O, P, stwierdzono brak prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach (zastosowano kod DR18), natomiast w odniesieniu do działek D i E stwierdzono, iż są one użytkowane jedynie częściowo, tzn. działka D na powierzchni 0,65 ha, działka E na powierzchni 6,88 ha." "W ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił, iż na spornych działach w dacie przeprowadzenia kontroli nie prowadzono żadnej działalności rolniczej. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w dniu kontroli na miejscu sporne działki gruntu znajdowały się w stanie nieprowadzenia na nich jakiejkolwiek działalności rolniczej." W konsekwencji Skarżący zwrócił się z żądaniem rozstrzygnięcia wątpliwości, czy iż "na działce [...] o powierzchni 27,33 hektara wykonano zdjęcia numer 10, 11, 12 i 13 podczas kontroli, co powoduje automatycznie, że te zdjęcia wskazują 0,65 hektara i 6,88 hektara użytkowania działki. Zdjęcie numer 10 i 12 wskazują prowadzenie działalności. Zdjęcie numer 11 będące częścią zdjęcia 13 i 13 wskazują brak prowadzenia działalności rolniczej . W związku z tym zdjęcie numer 13 wskazuje powierzchnie 19,8 hektara brak prowadzenia działalności rolniczej w dniu [...].05.2005 roku, bo powierzchnia [...] 27,33 ha - 7,53 ha (6,88 ha + 0,65 ha)= 19,8 hektara według wyroku." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp., zważył co następuje. Zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 ze zm. ) - dalej jako "ppsa", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Zarówno w doktrynie jaki i orzecznictwie utrwalone jest stanowisko, że w trybie wykładni nie rozstrzyga się o wszystkich wątpliwościach, jakie strona powzięła wobec treści wyroku, lecz muszą to być wątpliwości związane z niejasnym rozstrzygnięciem, zakresem powagi rzeczy osądzonej lub wykonalnością wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, zbiór LEX nr 75553). Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja jak i jego uzasadnienie, zaś potrzeba jej dokonania zachodzi w sytuacji, gdy treść orzeczenia jest sformułowana w sposób niejasny, a wykładnia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia 26 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 57/98, z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II FZ 294/07). W doktrynie podkreśla się, iż wykładni uzasadnienia wyroku dokonuje się jedynie wyjątkowo (por. Tadeusz Woś, Hanna Knysiak - Molczyk, Marta Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz., wydawnictwo Lexis Nexis, Warszawa 2008, s. 575). Uzasadnienie podlegać może wykładni w sytuacji, gdy w wyniku jego wadliwości lub nieprecyzyjnego sformułowania jego treść budzi wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, a także sposobu wykonania wyroku. W żadnym wypadku wykładnia nie może sprowadzać się do udzielenia przez Sąd szczegółowych wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania przez organy administracyjne czy też uzupełnienia rozstrzygnięcia sprawy. Istotne jest, że przy użyciu tej instytucji niedopuszczalne jest żądanie usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Wykładnia bowiem nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia lub uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia w zakresie argumentacji faktycznej lub prawnej ( por. postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt l OSK 23/08). W ocenie Sądu wyrok (wraz z uzasadnieniem) z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 988/09 nie nasuwa żadnych wątpliwości. Oddala on skargę wniesioną od decyzji orzekającej w przedmiocie odmowy przyznania płatności ONW na rok 2005. Rozstrzygnięcie Sądu jest więc jednoznaczne. Charakter przedmiotu sprawy oraz treść orzeczenia powodują, że nie wchodzi w grę wykonalność zarówno wyroku, jak i zaskarżonej decyzji, które nie poddają się trybowi egzekucyjnemu. Wyrok rozstrzyga jedynie o decyzji w przedmiocie odmowy przyznania płatności, i w tym zakresie, w przypadku uprawomocnienia się, kształtować będzie stan rzeczy osądzonej. Również zatem pod tym względem na tle owego wyroku nie występuje jakakolwiek niejasność. Natomiast żądania skarżącego wykraczają poza ramy dopuszczalnej wykładni wyroku. We wniosku B.M. – S. zwrócił się z żądaniem o rozstrzygnięcie wątpliwości, czy dobrze zrozumiał, iż "na działce [...] o powierzchni 27,33 hektara wykonano zdjęcia numer 10, 11, 12 i 13 podczas kontroli, co powoduje automatycznie, że te zdjęcia wskazują 0,65 hektara i 6,88 hektara użytkowania działki. Zdjęcie numer 10 i 12 wskazują prowadzenie działalności. Zdjęcie numer 11 będące częścią zdjęcia 13 i 13 wskazują brak prowadzenia działalności rolniczej. W związku z tym zdjęcie numer 13 wskazuje powierzchnie 19,8 hektara brak prowadzenia działalności rolniczej w dniu [...].05.2005 roku, bo powierzchnia [...] 27,33 ha - 7,53 ha (6,88 ha + 0,65 ha)= 19,8 hektara według wyroku." Jednocześnie wnioskodawca zacytował fragmenty uzasadnienia wyroku z dnia 11 marca 2010 r.: "Stan użytkowania omawianych działek rolnych został udokumentowany wykonanymi fotografiami o nr: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13. Z protokołu wynika, iż w odniesieniu do działek G, J, K, L, M, N, O, P, stwierdzono brak prowadzenia działalności rolniczej na tych działkach (zastosowano kod DR18), natomiast w odniesieniu do działek D i E stwierdzono, iż są one użytkowane jedynie częściowo, tzn. działka D na powierzchni 0,65 ha, działka E na powierzchni 6,88 ha." "W ocenie Sądu organ prawidłowo ustalił, iż na spornych działach w dacie przeprowadzenia kontroli nie prowadzono żadnej działalności rolniczej. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż w dniu kontroli na miejscu sporne działki gruntu znajdowały się w stanie nieprowadzenia na nich jakiejkolwiek działalności rolniczej." Zacytowane we wniosku fragmenty uzasadnienia wyroku dotyczyły ustaleń organów administracji publicznej, przywołanych przez Sąd w ramach przedstawienia stanu faktycznego, stanowiącego przedmiot oceny prawnej w rozpatrywanej sprawie. W tym zakresie Sąd przedstawił ustalenia organu, które podlegały ocenie w zakresie spełnienia przez Skarżącego przesłanek przyznania płatności ONW na rok 2005. Sformułowania, którymi posłużył się Sąd, są jednoznaczne i nie wywołują, w ocenie Sądu, wątpliwości, co do ich wpływu na ocenę stwierdzonego stanu faktycznego i prawnego. Niewątpliwie nie powodują również wątpliwości w zakresie wykonania wyroku czy też ustalenia zakresu powagi rzeczy osądzonej. Treść wniosku o wykładnię wyroku wskazuje na to, iż zmierza ono do rozszerzenia dokonanej przez Sąd oceny wynikającej z treści uzasadnienia oraz polemiki z poglądami organów administracji publicznej. Wykładnia we wskazanym zakresie prowadziłaby do zmiany merytorycznej polegającej na reinterpretacji stanu faktycznego stwierdzonego w sprawie rozstrzygniętej tym wyrokiem. Wykracza to znacznie poza instytucję wykładni wyroku sformułowaną w art. 158 ppsa. Jeżeli zaś strona skarżąca nie zgadza się z tymi rozważaniami bądź kwestionuje prawidłowość formalną uzasadnienia wyroku winna skorzystać z przysługujących jej środków odwoławczych od orzeczeń kończących postępowanie w sprawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Go 988/09.